Espirituala bidea

Etapa 1

Pistas Ignacianas - Etapa 1. Loyola - Zumárraga (18,2 km)

Oharpenak: Gure bidea leun hasiko dugu, baina gaian sartzen dagoeneko. Oso komenigarria da denbora tarte bat hartzea prestamen-otoitzari buruz hausnartzeko. Hitzen batean edo uneren batean “hondoa” ukitzen bada, hobe da aurrerago ez jarraitzea, baizik une espiritual horretantxe gelditzea, sakontasun horrek hitz egin diezagun. Ignaziok esaten digu gehiago asetzen duela “gauzak barrenean sentitu eta gozatzeak” asko jakiteak baino.

Eskaria: Jauna, zure Maitasuna nire bizitzan sentitzeko grazia eman diezadazun nahi nuke, eskerrak emateko ekintza sakon baten bidez.

Gogoetak: Espiritualtasuna honela definitu izan da: «bizitzan zehar bidaiatzea, Jainkoaganako bidaia bihurtuz». Era horretan, bidaia espiritual bihurtzea espero dugu Espainian zehar egindako gure bidaia.

Inguratzen gaituenaren kontenplazioa eginez hasiko gara, Loiola inguruko paisaia eder hauetan. Patxadan ibiliko gara, gure bizitzako denbora bat Jainkoarekin, munduarekin eta geure buruarekin topo egiteko hartu ahal izatea den dohainaz jabetuta. Zorte handia da “gogojardun” hauek egin ahal izatea! Gure bihotza esker onez beterik dago gure erromesaldia hasterakoan. Geure sorreratik bertatik Maite eta gidatzen gaituen Hark berak ekarri gaitu hona. Eta uste sendo horrekin, ibiltzen hasiko gara. Jainko Aita/Ama dago ikusten dugun guztian eta, bere presentziak, eskerronez betetzen gaitu.

Testuak:

Isaias 55:1-11. Jainkoak beregana hurbiltzeko gonbita egiten dit niganako bere maitasunean.

63. salmoa: Jainkoari erantzuten diot, harekin topo egiteko nire nahia adieraziz.

Azken hizketatxoa: Otoitzean hausnartutakoaren lapurpena egin, Jesusekin, lagun batek beste batekin hitz egiten duen bezala hitz eginez. Egindako bide-zatian aurkitutako puntuez hitz egin berarekin.

 
Loyola - Zumárraga

Pistas Ignacianas - Etapa 1. Loyola - Zumárraga (18,2 km)

Oharpenak: Gure bidea leun hasiko dugu, baina gaian sartzen dagoeneko. Oso komenigarria da denbora tarte bat hartzea prestamen-otoitzari buruz hausnartzeko. Hitzen batean edo uneren batean “hondoa” ukitzen bada, hobe da aurrerago ez jarraitzea, baizik une espiritual horretantxe gelditzea, sakontasun horrek hitz egin diezagun. Ignaziok esaten digu gehiago asetzen duela “gauzak barrenean sentitu eta gozatzeak” asko jakiteak baino.

Eskaria: Jauna, zure Maitasuna nire bizitzan sentitzeko grazia eman diezadazun nahi nuke, eskerrak emateko ekintza sakon baten bidez.

Gogoetak: Espiritualtasuna honela definitu izan da: «bizitzan zehar bidaiatzea, Jainkoaganako bidaia bihurtuz». Era horretan, bidaia espiritual bihurtzea espero dugu Espainian zehar egindako gure bidaia.

Inguratzen gaituenaren kontenplazioa eginez hasiko gara, Loiola inguruko paisaia eder hauetan. Patxadan ibiliko gara, gure bizitzako denbora bat Jainkoarekin, munduarekin eta geure buruarekin topo egiteko hartu ahal izatea den dohainaz jabetuta. Zorte handia da “gogojardun” hauek egin ahal izatea! Gure bihotza esker onez beterik dago gure erromesaldia hasterakoan. Geure sorreratik bertatik Maite eta gidatzen gaituen Hark berak ekarri gaitu hona. Eta uste sendo horrekin, ibiltzen hasiko gara. Jainko Aita/Ama dago ikusten dugun guztian eta, bere presentziak, eskerronez betetzen gaitu.

Testuak:

Isaias 55:1-11. Jainkoak beregana hurbiltzeko gonbita egiten dit niganako bere maitasunean.

63. salmoa: Jainkoari erantzuten diot, harekin topo egiteko nire nahia adieraziz.

Azken hizketatxoa: Otoitzean hausnartutakoaren lapurpena egin, Jesusekin, lagun batek beste batekin hitz egiten duen bezala hitz eginez. Egindako bide-zatian aurkitutako puntuez hitz egin berarekin.

 

Pistas Ignacianas - Etapa 1. Loyola - Zumárraga (18,2 km)

Oharpenak: Gure bidea leun hasiko dugu, baina gaian sartzen dagoeneko. Oso komenigarria da denbora tarte bat hartzea prestamen-otoitzari buruz hausnartzeko. Hitzen batean edo uneren batean “hondoa” ukitzen bada, hobe da aurrerago ez jarraitzea, baizik une espiritual horretantxe gelditzea, sakontasun horrek hitz egin diezagun. Ignaziok esaten digu gehiago asetzen duela “gauzak barrenean sentitu eta gozatzeak” asko jakiteak baino.

Eskaria: Jauna, zure Maitasuna nire bizitzan sentitzeko grazia eman diezadazun nahi nuke, eskerrak emateko ekintza sakon baten bidez.

Gogoetak: Espiritualtasuna honela definitu izan da: «bizitzan zehar bidaiatzea, Jainkoaganako bidaia bihurtuz». Era horretan, bidaia espiritual bihurtzea espero dugu Espainian zehar egindako gure bidaia.

Inguratzen gaituenaren kontenplazioa eginez hasiko gara, Loiola inguruko paisaia eder hauetan. Patxadan ibiliko gara, gure bizitzako denbora bat Jainkoarekin, munduarekin eta geure buruarekin topo egiteko hartu ahal izatea den dohainaz jabetuta. Zorte handia da “gogojardun” hauek egin ahal izatea! Gure bihotza esker onez beterik dago gure erromesaldia hasterakoan. Geure sorreratik bertatik Maite eta gidatzen gaituen Hark berak ekarri gaitu hona. Eta uste sendo horrekin, ibiltzen hasiko gara. Jainko Aita/Ama dago ikusten dugun guztian eta, bere presentziak, eskerronez betetzen gaitu.

Testuak:

Isaias 55:1-11. Jainkoak beregana hurbiltzeko gonbita egiten dit niganako bere maitasunean.

63. salmoa: Jainkoari erantzuten diot, harekin topo egiteko nire nahia adieraziz.

Azken hizketatxoa: Otoitzean hausnartutakoaren lapurpena egin, Jesusekin, lagun batek beste batekin hitz egiten duen bezala hitz eginez. Egindako bide-zatian aurkitutako puntuez hitz egin berarekin.

 
Etapa 2

Pistas Ignacianas - Etapa 2. Zumárraga - Arantzazu (21,4 km)

Oharpenak: Prestamen-otoitzaren garrantzia azpimarratzen jarraitzen dugu, gure barne erromesaldiaren funtsezko helburua baita. Gogora dezagun hitzen batean edo uneren batean “hondoa” ukitzen bada, hobe dela aurrerago ez jarraitzea, baizik une espiritual horretantxe gelditzea, sakontasun horrek hitz egin diezagun. Gaur, otoitzean denbora tarte luze bat hartzea gomendatzen da Arantzazuko santutegira iritsitakoan, Ignaziok egin zuen bezalaxe. Esker onezko otoitza, gure bizitza osoarengatik, orain arte jaso ditugun dohainengatik, eta ez ahaztu azkena, ez baita txikia hemen egon ahal izatea!

Eskaria: Jauna, zure Maitasuna nire bizitzan sentitzeko grazia eman diezadazun nahi nuke, eskerrak emateko ekintza sakon baten bidez.

Gogoetak: Arantzazuko Andre Mariaren santutegira hurbiltzen goazen bitartean, bigarren eguna hartuko dugu, otoitzean, gure zoriontasun historian sakontzeko. Ibilian eta otoitz eginez, gure grazia eta ontasunen historiaren uneak gogoratuko ditugu, batez ere, une honetan gure bizitzan inflexio-puntu gisa bizi izan ditugunak. Izan al ziren uneren batzuk, erabaki garrantzitsuren bat, Jainkoaren presentziarekin batera hartutakoa edo estualdi handiko uneak Harekin gaindituak? Izan al ziren, agian, uneren batzuk, Jainkoa ez zegoela sentitutakoak? Jainkoa ezin zela presente egon uste genezakeenak? Baina Hura beti hor egon zen, Lagun onena bezala, Aita seguru bat bezala, Ama samur bat bezala. Manten ditzagun bihotzean une hauek guztiak eta senti dezagun, gure iragan bizitzako pertsona eta gertakizunekiko esker onez betetzen gaituela: Jainkoa beti ari da lanean gure inguruan. Zergatik ez aurkeztu une eta pertsona hauek guztiak Jainkoari eta eskerrak eman guzti-guztiei Haren esku eta Haren beso izan direlako?

Testuak:

Lukas 1, 46-55. Handiesten du nire arimak Jauna.

Lukas 12, 22-34. Jauna, zuk badakizu nik zer behar dudan. Ez dut zertan kezkaturik.

Azken hizketatxoa: Otoitzean hausnartutakoaren lapurpena egin, Mariarekin seme edo alaba batek bere amarekin hitz egingo lukeen bezala hitz eginez. Orain, bere santutegitik gertu gaudenez, egindako bide-zati honetan aurkitutako puntuez hitz egin berarekin.

Zumárraga - Arantzazu

Pistas Ignacianas - Etapa 2. Zumárraga - Arantzazu (21,4 km)

Oharpenak: Prestamen-otoitzaren garrantzia azpimarratzen jarraitzen dugu, gure barne erromesaldiaren funtsezko helburua baita. Gogora dezagun hitzen batean edo uneren batean “hondoa” ukitzen bada, hobe dela aurrerago ez jarraitzea, baizik une espiritual horretantxe gelditzea, sakontasun horrek hitz egin diezagun. Gaur, otoitzean denbora tarte luze bat hartzea gomendatzen da Arantzazuko santutegira iritsitakoan, Ignaziok egin zuen bezalaxe. Esker onezko otoitza, gure bizitza osoarengatik, orain arte jaso ditugun dohainengatik, eta ez ahaztu azkena, ez baita txikia hemen egon ahal izatea!

Eskaria: Jauna, zure Maitasuna nire bizitzan sentitzeko grazia eman diezadazun nahi nuke, eskerrak emateko ekintza sakon baten bidez.

Gogoetak: Arantzazuko Andre Mariaren santutegira hurbiltzen goazen bitartean, bigarren eguna hartuko dugu, otoitzean, gure zoriontasun historian sakontzeko. Ibilian eta otoitz eginez, gure grazia eta ontasunen historiaren uneak gogoratuko ditugu, batez ere, une honetan gure bizitzan inflexio-puntu gisa bizi izan ditugunak. Izan al ziren uneren batzuk, erabaki garrantzitsuren bat, Jainkoaren presentziarekin batera hartutakoa edo estualdi handiko uneak Harekin gaindituak? Izan al ziren, agian, uneren batzuk, Jainkoa ez zegoela sentitutakoak? Jainkoa ezin zela presente egon uste genezakeenak? Baina Hura beti hor egon zen, Lagun onena bezala, Aita seguru bat bezala, Ama samur bat bezala. Manten ditzagun bihotzean une hauek guztiak eta senti dezagun, gure iragan bizitzako pertsona eta gertakizunekiko esker onez betetzen gaituela: Jainkoa beti ari da lanean gure inguruan. Zergatik ez aurkeztu une eta pertsona hauek guztiak Jainkoari eta eskerrak eman guzti-guztiei Haren esku eta Haren beso izan direlako?

Testuak:

Lukas 1, 46-55. Handiesten du nire arimak Jauna.

Lukas 12, 22-34. Jauna, zuk badakizu nik zer behar dudan. Ez dut zertan kezkaturik.

Azken hizketatxoa: Otoitzean hausnartutakoaren lapurpena egin, Mariarekin seme edo alaba batek bere amarekin hitz egingo lukeen bezala hitz eginez. Orain, bere santutegitik gertu gaudenez, egindako bide-zati honetan aurkitutako puntuez hitz egin berarekin.

Pistas Ignacianas - Etapa 2. Zumárraga - Arantzazu (21,4 km)

Oharpenak: Prestamen-otoitzaren garrantzia azpimarratzen jarraitzen dugu, gure barne erromesaldiaren funtsezko helburua baita. Gogora dezagun hitzen batean edo uneren batean “hondoa” ukitzen bada, hobe dela aurrerago ez jarraitzea, baizik une espiritual horretantxe gelditzea, sakontasun horrek hitz egin diezagun. Gaur, otoitzean denbora tarte luze bat hartzea gomendatzen da Arantzazuko santutegira iritsitakoan, Ignaziok egin zuen bezalaxe. Esker onezko otoitza, gure bizitza osoarengatik, orain arte jaso ditugun dohainengatik, eta ez ahaztu azkena, ez baita txikia hemen egon ahal izatea!

Eskaria: Jauna, zure Maitasuna nire bizitzan sentitzeko grazia eman diezadazun nahi nuke, eskerrak emateko ekintza sakon baten bidez.

Gogoetak: Arantzazuko Andre Mariaren santutegira hurbiltzen goazen bitartean, bigarren eguna hartuko dugu, otoitzean, gure zoriontasun historian sakontzeko. Ibilian eta otoitz eginez, gure grazia eta ontasunen historiaren uneak gogoratuko ditugu, batez ere, une honetan gure bizitzan inflexio-puntu gisa bizi izan ditugunak. Izan al ziren uneren batzuk, erabaki garrantzitsuren bat, Jainkoaren presentziarekin batera hartutakoa edo estualdi handiko uneak Harekin gaindituak? Izan al ziren, agian, uneren batzuk, Jainkoa ez zegoela sentitutakoak? Jainkoa ezin zela presente egon uste genezakeenak? Baina Hura beti hor egon zen, Lagun onena bezala, Aita seguru bat bezala, Ama samur bat bezala. Manten ditzagun bihotzean une hauek guztiak eta senti dezagun, gure iragan bizitzako pertsona eta gertakizunekiko esker onez betetzen gaituela: Jainkoa beti ari da lanean gure inguruan. Zergatik ez aurkeztu une eta pertsona hauek guztiak Jainkoari eta eskerrak eman guzti-guztiei Haren esku eta Haren beso izan direlako?

Testuak:

Lukas 1, 46-55. Handiesten du nire arimak Jauna.

Lukas 12, 22-34. Jauna, zuk badakizu nik zer behar dudan. Ez dut zertan kezkaturik.

Azken hizketatxoa: Otoitzean hausnartutakoaren lapurpena egin, Mariarekin seme edo alaba batek bere amarekin hitz egingo lukeen bezala hitz eginez. Orain, bere santutegitik gertu gaudenez, egindako bide-zati honetan aurkitutako puntuez hitz egin berarekin.

Etapa 3

Pistas Ignacianas - Etapa 3. Arantzazu - Araia (17,7 km)

Oharpenak: Prestamen-otoitzaren garrantzia azpimarratzen jarraitzen dugu eta hori hausnartzen denbora hartzea komeni da. Gogora dezagun Ignaziok esaten digula gehiago asetzen duela “gauzak barrenean sentitu eta gozatzeak” asko jakiteak baino, eta beraz ez dugu presarik izan behar. Gaur gure Sustraiaren eta Oinarriaren inguruan begiratu behar dugu, gizon-emakumeok zein Xedetarako izan garen eginak. Ikuspegi globala izatea ezinbestekoa da, aurrerago zehazteko.

Eskaria: Jauna, zure Maitasuna nire bizitzan sentitzeko grazia eman diezadazun nahi nuke, eskerrak emateko ekintza sakon baten bidez. Lagun iezadazu Jauna, nire bizitzaren oinarria zure nahiaren arabera aurkitzen.

Gogoetak: Gure bizitza osoa bidaia espirituala izan dela gogoratzen hasiko gara. Bidean goazela, denbora bat hartuko dugu gure historia gogoratzeko, hau da, otoitzaren bidez bidaiatzen utziko diogu gure adimenari. Gogoratuko ditugu eta Jainkoari utziko diogu gure iraganeko une gakoak erakuts diezazkigun, era guztietako argazki-albuma, mingarriak batzuek, alaiak besteak: gure bizitzako une honetara ekarri gaituen historia da. Nor naiz ni? Nola iritsi naiz puntu honetara nire bizitzan? Zein pertsona, leku edo unek izan dute eragin garrantzitsua, eta lagundu dute, ni orain naizen hau moldatzen? Bidelagun izan ditzagula azaleratzen diren irudi hauek, eskerronezko edo saminezko sentimenduekin batera.

Seguru asko, une ederrekin batera izango dira lotsa sentimenduak ekartzen dizkiguten pertsonak edo bizitzako alderdiren batzuk, ahaztu nahi ditugun uneak eta inola ere uste ez dugunak Jainkoak onar ditzakeenik. Aurkez diezazkiogun Jainkoari une horiek, geure burua onartzeko bidean hazten lagun diezagun. Ez dugu geure buruarekin erabat adiskidetuta sentitzeko edo gaur dena “konponduta”  utzi beharrik sentitu behar: gaur azaleratutako jendea, uneak eta sentimenduak, hazi gerta daitezke Jainkoarekin egingo dugun gure bidean, gure erromesaldia garatzen goazen heinean. “Gure bizitza osoa Jainkoari aurkezteko” prozesua ari gara bizitzen, eta horrek alaitasunez eta eskerronez betetzen gaitu, baina damuz eta lotsaz ere bete gaitzake. Bilatzen ditugun fruituak, eskerrona, ulermena eta norbere buruaren onarpena dira, eta baita Jainkoak onartuak garela ulertzea ere. Pentsa dezagun geuregan «urrea garbitzen» ari bagina bezala, datozkigun ideia guztien artean gure bizitza iragaziz, «urrea» bakarrik gelditu arte, gehiago ikas dezakegun edo geu hazi gaitezkeen bizitzako alderdiak, Jainkoak gogoeta egiteko gidatzen gaituen egoerak ere aurkituz

Testuak:

Oseas 11,1-9. Niganako Haren maitasuna samurtasunez beterik dago.

139. salmoa, 1-14.17-18. Beldurrez eta miresmenez gogoratzen dut, nola Jainkoak zaindu izan nauen une alai eta mingarrietan, arrakasta eta porrot garaian, leialtasun garaian eta baita desleiala izan naizenean ere.

Gogojardunak, 5: «Gogojardunak hartzen ari denari on handia egiten dio haiei ekiteak bere Egile eta Jaunarekiko adore handiz eta esku zabal-zabalez, bere nahimen eta askatasun osoa eskainiz, Jainko handia balia dadin bai haren pertsonaz, bai daukan guztiaz, bere borondate txit santuaren arabera».

Azken hizketatxoa: Otoitzean hausnartutakoaren lapurpena egin, Jesusekin, lagun batek beste batekin hitz egiten duen bezala hitz eginez. Egindako bide-zatian aurkitutako puntuez hitz egin berarekin.

Arantzazu - Araia

Pistas Ignacianas - Etapa 3. Arantzazu - Araia (17,7 km)

Oharpenak: Prestamen-otoitzaren garrantzia azpimarratzen jarraitzen dugu eta hori hausnartzen denbora hartzea komeni da. Gogora dezagun Ignaziok esaten digula gehiago asetzen duela “gauzak barrenean sentitu eta gozatzeak” asko jakiteak baino, eta beraz ez dugu presarik izan behar. Gaur gure Sustraiaren eta Oinarriaren inguruan begiratu behar dugu, gizon-emakumeok zein Xedetarako izan garen eginak. Ikuspegi globala izatea ezinbestekoa da, aurrerago zehazteko.

Eskaria: Jauna, zure Maitasuna nire bizitzan sentitzeko grazia eman diezadazun nahi nuke, eskerrak emateko ekintza sakon baten bidez. Lagun iezadazu Jauna, nire bizitzaren oinarria zure nahiaren arabera aurkitzen.

Gogoetak: Gure bizitza osoa bidaia espirituala izan dela gogoratzen hasiko gara. Bidean goazela, denbora bat hartuko dugu gure historia gogoratzeko, hau da, otoitzaren bidez bidaiatzen utziko diogu gure adimenari. Gogoratuko ditugu eta Jainkoari utziko diogu gure iraganeko une gakoak erakuts diezazkigun, era guztietako argazki-albuma, mingarriak batzuek, alaiak besteak: gure bizitzako une honetara ekarri gaituen historia da. Nor naiz ni? Nola iritsi naiz puntu honetara nire bizitzan? Zein pertsona, leku edo unek izan dute eragin garrantzitsua, eta lagundu dute, ni orain naizen hau moldatzen? Bidelagun izan ditzagula azaleratzen diren irudi hauek, eskerronezko edo saminezko sentimenduekin batera.

Seguru asko, une ederrekin batera izango dira lotsa sentimenduak ekartzen dizkiguten pertsonak edo bizitzako alderdiren batzuk, ahaztu nahi ditugun uneak eta inola ere uste ez dugunak Jainkoak onar ditzakeenik. Aurkez diezazkiogun Jainkoari une horiek, geure burua onartzeko bidean hazten lagun diezagun. Ez dugu geure buruarekin erabat adiskidetuta sentitzeko edo gaur dena “konponduta”  utzi beharrik sentitu behar: gaur azaleratutako jendea, uneak eta sentimenduak, hazi gerta daitezke Jainkoarekin egingo dugun gure bidean, gure erromesaldia garatzen goazen heinean. “Gure bizitza osoa Jainkoari aurkezteko” prozesua ari gara bizitzen, eta horrek alaitasunez eta eskerronez betetzen gaitu, baina damuz eta lotsaz ere bete gaitzake. Bilatzen ditugun fruituak, eskerrona, ulermena eta norbere buruaren onarpena dira, eta baita Jainkoak onartuak garela ulertzea ere. Pentsa dezagun geuregan «urrea garbitzen» ari bagina bezala, datozkigun ideia guztien artean gure bizitza iragaziz, «urrea» bakarrik gelditu arte, gehiago ikas dezakegun edo geu hazi gaitezkeen bizitzako alderdiak, Jainkoak gogoeta egiteko gidatzen gaituen egoerak ere aurkituz

Testuak:

Oseas 11,1-9. Niganako Haren maitasuna samurtasunez beterik dago.

139. salmoa, 1-14.17-18. Beldurrez eta miresmenez gogoratzen dut, nola Jainkoak zaindu izan nauen une alai eta mingarrietan, arrakasta eta porrot garaian, leialtasun garaian eta baita desleiala izan naizenean ere.

Gogojardunak, 5: «Gogojardunak hartzen ari denari on handia egiten dio haiei ekiteak bere Egile eta Jaunarekiko adore handiz eta esku zabal-zabalez, bere nahimen eta askatasun osoa eskainiz, Jainko handia balia dadin bai haren pertsonaz, bai daukan guztiaz, bere borondate txit santuaren arabera».

Azken hizketatxoa: Otoitzean hausnartutakoaren lapurpena egin, Jesusekin, lagun batek beste batekin hitz egiten duen bezala hitz eginez. Egindako bide-zatian aurkitutako puntuez hitz egin berarekin.

Pistas Ignacianas - Etapa 3. Arantzazu - Araia (17,7 km)

Oharpenak: Prestamen-otoitzaren garrantzia azpimarratzen jarraitzen dugu eta hori hausnartzen denbora hartzea komeni da. Gogora dezagun Ignaziok esaten digula gehiago asetzen duela “gauzak barrenean sentitu eta gozatzeak” asko jakiteak baino, eta beraz ez dugu presarik izan behar. Gaur gure Sustraiaren eta Oinarriaren inguruan begiratu behar dugu, gizon-emakumeok zein Xedetarako izan garen eginak. Ikuspegi globala izatea ezinbestekoa da, aurrerago zehazteko.

Eskaria: Jauna, zure Maitasuna nire bizitzan sentitzeko grazia eman diezadazun nahi nuke, eskerrak emateko ekintza sakon baten bidez. Lagun iezadazu Jauna, nire bizitzaren oinarria zure nahiaren arabera aurkitzen.

Gogoetak: Gure bizitza osoa bidaia espirituala izan dela gogoratzen hasiko gara. Bidean goazela, denbora bat hartuko dugu gure historia gogoratzeko, hau da, otoitzaren bidez bidaiatzen utziko diogu gure adimenari. Gogoratuko ditugu eta Jainkoari utziko diogu gure iraganeko une gakoak erakuts diezazkigun, era guztietako argazki-albuma, mingarriak batzuek, alaiak besteak: gure bizitzako une honetara ekarri gaituen historia da. Nor naiz ni? Nola iritsi naiz puntu honetara nire bizitzan? Zein pertsona, leku edo unek izan dute eragin garrantzitsua, eta lagundu dute, ni orain naizen hau moldatzen? Bidelagun izan ditzagula azaleratzen diren irudi hauek, eskerronezko edo saminezko sentimenduekin batera.

Seguru asko, une ederrekin batera izango dira lotsa sentimenduak ekartzen dizkiguten pertsonak edo bizitzako alderdiren batzuk, ahaztu nahi ditugun uneak eta inola ere uste ez dugunak Jainkoak onar ditzakeenik. Aurkez diezazkiogun Jainkoari une horiek, geure burua onartzeko bidean hazten lagun diezagun. Ez dugu geure buruarekin erabat adiskidetuta sentitzeko edo gaur dena “konponduta”  utzi beharrik sentitu behar: gaur azaleratutako jendea, uneak eta sentimenduak, hazi gerta daitezke Jainkoarekin egingo dugun gure bidean, gure erromesaldia garatzen goazen heinean. “Gure bizitza osoa Jainkoari aurkezteko” prozesua ari gara bizitzen, eta horrek alaitasunez eta eskerronez betetzen gaitu, baina damuz eta lotsaz ere bete gaitzake. Bilatzen ditugun fruituak, eskerrona, ulermena eta norbere buruaren onarpena dira, eta baita Jainkoak onartuak garela ulertzea ere. Pentsa dezagun geuregan «urrea garbitzen» ari bagina bezala, datozkigun ideia guztien artean gure bizitza iragaziz, «urrea» bakarrik gelditu arte, gehiago ikas dezakegun edo geu hazi gaitezkeen bizitzako alderdiak, Jainkoak gogoeta egiteko gidatzen gaituen egoerak ere aurkituz

Testuak:

Oseas 11,1-9. Niganako Haren maitasuna samurtasunez beterik dago.

139. salmoa, 1-14.17-18. Beldurrez eta miresmenez gogoratzen dut, nola Jainkoak zaindu izan nauen une alai eta mingarrietan, arrakasta eta porrot garaian, leialtasun garaian eta baita desleiala izan naizenean ere.

Gogojardunak, 5: «Gogojardunak hartzen ari denari on handia egiten dio haiei ekiteak bere Egile eta Jaunarekiko adore handiz eta esku zabal-zabalez, bere nahimen eta askatasun osoa eskainiz, Jainko handia balia dadin bai haren pertsonaz, bai daukan guztiaz, bere borondate txit santuaren arabera».

Azken hizketatxoa: Otoitzean hausnartutakoaren lapurpena egin, Jesusekin, lagun batek beste batekin hitz egiten duen bezala hitz eginez. Egindako bide-zatian aurkitutako puntuez hitz egin berarekin.

Etapa 4

Pistas Ignacianas - Etapa 4. Araia - Alda (22 km)

Oharpenak: Prestamen-otoitzaren garrantzia azpimarratzen jarraitzen dugu eta denbora hartzea komeni da hori hausnartzen. Gogora dezagun Ignaziok esaten digula gehiago asetzen duela “gauzak barrenean sentitu eta gozatzeak” asko jakiteak baino, eta beraz ez dugu presarik izan behar. Gaur gure Sustraiaren eta Oinarriaren inguruan begiratzen jarraitu behar dugu.

Eskaria: Eskatzen dizut, Jauna, nire ekintza guztiek Zugan aurki dezatela argia, eta zure graziaren bidez burutuak izan daitezela, nire asmo eta ekintza guztiek beti Zugan izan dezatela hasiera eta Zugatik amai daitezela zorionez.

Gogoetak: Aurreko hausnarketek gogoratu digute non egon den Jainkoa, zer izan den eta zer izaten jarraituko duen: presentzia leiala gure bizitzako bidean. Gaur gure arreta, ikuspegi orokorrera mugitzen da, koadro handiagoa, zabalagoa hartzen du, gure gizadiaren “bizitzako bidearen” zentzuaz: Zein da Jainkoak gizakiontzat duen asmoa? Zein da mundu honetako gure erromesaldiaren xedea? Gogojardunetan erantzuten die Ignaziok galdera hauei, erantzun soil baina sakonez : «Pertsona Jainko gure Jauna goresteko, jauresteko eta zerbitzatzeko egina da eta, horren bidez, bere arima salbatzeko; eta lur gaineko beste gauzak pertsonarentzat eginak dira, zein xedetarako egina izan den pertsona, huraxe erdiesten lagun diezaioten».

Adierazpen hau xumea baina sakona da. Jainkoak Harekin bat egiteko (“arima salbatzeko”, dio Ignaziok) sortu gintuen. Mundu honetan lurreko gauza zoragarriak goretsiz eta eskertuz hurbiltzen gara Jainkoagana, eta erakusten dugun miresmenez gizadiarenganako eta Jainkoak sortu dituen dohainekiko errespetu sakonean, eta geure hurkoak zerbitzatuz Jainkoa zerbitzatzeagatik.

Benetako askatasun espiritualaren jabe naiz, Jainkoaren maitasunak oso osorik harrapatzen nauenean, nire bihotzaren nahi guztien eta horietatik sortzen diren ekintza, maitasun, pentsamendu eta erabaki guztiak Jainkoarengana, nire Aita/Amarengana, eta haren zerbitzu eta goresmenerako zuzentzen direnean bakarrik.

Hasi gaitezen gogoeta egiten geure kasa: badakigu zertarako den kafe-makina bat; zertarako dira gizakiak?

Testuak:

104. salmoa. Niri deitzen didan Jainkoa da ni eta beste gainerako dena egin zuena, Berak maitatu egin ninduelako.

Hasiera 22:1-18. Abrahamen sinesmenaren testuak zalantzan jartzen du nire sinesmenaren askatasuna, eta neure askatasuna bera.

Markos 12:28-34. Jainkoa Maitatzea da nire Sustraia eta Oinarria.

Azken hizketatxoa: Otoitzean hausnartutakoaren lapurpena egin, Jesusekin, lagun batek beste batekin hitz egiten duen bezala hitz eginez. Egindako bide-zatian aurkitutako puntuez hitz egin berarekin.

Araia - Alda

Pistas Ignacianas - Etapa 4. Araia - Alda (22 km)

Oharpenak: Prestamen-otoitzaren garrantzia azpimarratzen jarraitzen dugu eta denbora hartzea komeni da hori hausnartzen. Gogora dezagun Ignaziok esaten digula gehiago asetzen duela “gauzak barrenean sentitu eta gozatzeak” asko jakiteak baino, eta beraz ez dugu presarik izan behar. Gaur gure Sustraiaren eta Oinarriaren inguruan begiratzen jarraitu behar dugu.

Eskaria: Eskatzen dizut, Jauna, nire ekintza guztiek Zugan aurki dezatela argia, eta zure graziaren bidez burutuak izan daitezela, nire asmo eta ekintza guztiek beti Zugan izan dezatela hasiera eta Zugatik amai daitezela zorionez.

Gogoetak: Aurreko hausnarketek gogoratu digute non egon den Jainkoa, zer izan den eta zer izaten jarraituko duen: presentzia leiala gure bizitzako bidean. Gaur gure arreta, ikuspegi orokorrera mugitzen da, koadro handiagoa, zabalagoa hartzen du, gure gizadiaren “bizitzako bidearen” zentzuaz: Zein da Jainkoak gizakiontzat duen asmoa? Zein da mundu honetako gure erromesaldiaren xedea? Gogojardunetan erantzuten die Ignaziok galdera hauei, erantzun soil baina sakonez : «Pertsona Jainko gure Jauna goresteko, jauresteko eta zerbitzatzeko egina da eta, horren bidez, bere arima salbatzeko; eta lur gaineko beste gauzak pertsonarentzat eginak dira, zein xedetarako egina izan den pertsona, huraxe erdiesten lagun diezaioten».

Adierazpen hau xumea baina sakona da. Jainkoak Harekin bat egiteko (“arima salbatzeko”, dio Ignaziok) sortu gintuen. Mundu honetan lurreko gauza zoragarriak goretsiz eta eskertuz hurbiltzen gara Jainkoagana, eta erakusten dugun miresmenez gizadiarenganako eta Jainkoak sortu dituen dohainekiko errespetu sakonean, eta geure hurkoak zerbitzatuz Jainkoa zerbitzatzeagatik.

Benetako askatasun espiritualaren jabe naiz, Jainkoaren maitasunak oso osorik harrapatzen nauenean, nire bihotzaren nahi guztien eta horietatik sortzen diren ekintza, maitasun, pentsamendu eta erabaki guztiak Jainkoarengana, nire Aita/Amarengana, eta haren zerbitzu eta goresmenerako zuzentzen direnean bakarrik.

Hasi gaitezen gogoeta egiten geure kasa: badakigu zertarako den kafe-makina bat; zertarako dira gizakiak?

Testuak:

104. salmoa. Niri deitzen didan Jainkoa da ni eta beste gainerako dena egin zuena, Berak maitatu egin ninduelako.

Hasiera 22:1-18. Abrahamen sinesmenaren testuak zalantzan jartzen du nire sinesmenaren askatasuna, eta neure askatasuna bera.

Markos 12:28-34. Jainkoa Maitatzea da nire Sustraia eta Oinarria.

Azken hizketatxoa: Otoitzean hausnartutakoaren lapurpena egin, Jesusekin, lagun batek beste batekin hitz egiten duen bezala hitz eginez. Egindako bide-zatian aurkitutako puntuez hitz egin berarekin.

Pistas Ignacianas - Etapa 4. Araia - Alda (22 km)

Oharpenak: Prestamen-otoitzaren garrantzia azpimarratzen jarraitzen dugu eta denbora hartzea komeni da hori hausnartzen. Gogora dezagun Ignaziok esaten digula gehiago asetzen duela “gauzak barrenean sentitu eta gozatzeak” asko jakiteak baino, eta beraz ez dugu presarik izan behar. Gaur gure Sustraiaren eta Oinarriaren inguruan begiratzen jarraitu behar dugu.

Eskaria: Eskatzen dizut, Jauna, nire ekintza guztiek Zugan aurki dezatela argia, eta zure graziaren bidez burutuak izan daitezela, nire asmo eta ekintza guztiek beti Zugan izan dezatela hasiera eta Zugatik amai daitezela zorionez.

Gogoetak: Aurreko hausnarketek gogoratu digute non egon den Jainkoa, zer izan den eta zer izaten jarraituko duen: presentzia leiala gure bizitzako bidean. Gaur gure arreta, ikuspegi orokorrera mugitzen da, koadro handiagoa, zabalagoa hartzen du, gure gizadiaren “bizitzako bidearen” zentzuaz: Zein da Jainkoak gizakiontzat duen asmoa? Zein da mundu honetako gure erromesaldiaren xedea? Gogojardunetan erantzuten die Ignaziok galdera hauei, erantzun soil baina sakonez : «Pertsona Jainko gure Jauna goresteko, jauresteko eta zerbitzatzeko egina da eta, horren bidez, bere arima salbatzeko; eta lur gaineko beste gauzak pertsonarentzat eginak dira, zein xedetarako egina izan den pertsona, huraxe erdiesten lagun diezaioten».

Adierazpen hau xumea baina sakona da. Jainkoak Harekin bat egiteko (“arima salbatzeko”, dio Ignaziok) sortu gintuen. Mundu honetan lurreko gauza zoragarriak goretsiz eta eskertuz hurbiltzen gara Jainkoagana, eta erakusten dugun miresmenez gizadiarenganako eta Jainkoak sortu dituen dohainekiko errespetu sakonean, eta geure hurkoak zerbitzatuz Jainkoa zerbitzatzeagatik.

Benetako askatasun espiritualaren jabe naiz, Jainkoaren maitasunak oso osorik harrapatzen nauenean, nire bihotzaren nahi guztien eta horietatik sortzen diren ekintza, maitasun, pentsamendu eta erabaki guztiak Jainkoarengana, nire Aita/Amarengana, eta haren zerbitzu eta goresmenerako zuzentzen direnean bakarrik.

Hasi gaitezen gogoeta egiten geure kasa: badakigu zertarako den kafe-makina bat; zertarako dira gizakiak?

Testuak:

104. salmoa. Niri deitzen didan Jainkoa da ni eta beste gainerako dena egin zuena, Berak maitatu egin ninduelako.

Hasiera 22:1-18. Abrahamen sinesmenaren testuak zalantzan jartzen du nire sinesmenaren askatasuna, eta neure askatasuna bera.

Markos 12:28-34. Jainkoa Maitatzea da nire Sustraia eta Oinarria.

Azken hizketatxoa: Otoitzean hausnartutakoaren lapurpena egin, Jesusekin, lagun batek beste batekin hitz egiten duen bezala hitz eginez. Egindako bide-zatian aurkitutako puntuez hitz egin berarekin.

Etapa 5

Pistas Ignacianas - Etapa 5. Alda - Genevilla (18,5 km)

Oharpenak: Badakigu oso garrantzitsua dela prestamen-otoitzaren inguruan gogoeta egitea. Gogora dezagun ez dugula presarik izan behar hausnartzen ari garenean. Gaur aintzat hartu nahi ditugu, gure Jainkoak bere maitasuna komunikatzeko erabiltzen dituen “bitarteko” guztiak, eta “bitarteko” hauei eman behar zaien erabilera.

Eskaria: Eskatzen dizut, Jauna, nire ekintza guztiek Zugan aurki dezatela argia, eta zure graziaren bidez burutuak izan daitezela, nire asmo eta ekintza guztiek beti Zugan izan dezatela hasiera eta Zugatik amai daitezela zorionez.

Gogoetak: Gaur, giza bizitzaren xedeaz egingo dugu gogoeta, Gogojardunetan Ignaziok esaldi honetaz dioena hausnartuz: «eta lur gaineko beste gauzak gizonarentzat eginak dira, zein xedetarako egina izan den gizona, huraxe erdiesten lagun diezaioten». Eta Ignaziok berak argitzen dizkigu esaldi honetan dauden zenbait inplikazio zail: «Horra zergatik gizonak haietaz baliatu behar duen bere xederako laguntzen dioten adina, eta haietatik aldendu hartarako galarazten dioten adina. Horregatik, gauza kreatu guztientzako ezaxolak izan behar dugu, gure hautamenaren aukera libreari zilegi eta debekatua ez zaion guztian; halako gisaz non geure aldetik ez dezagun izan nahiago osasuna eritasuna baino, aberastasuna pobrezia baino, ohorea desohorea baino, bizitza luzea laburra baino, eta berdin gainerako guztian; bakar-bakarrik irrikatzen eta hautatzen dugula ongiena garamatzana sortuak izan garen xedera».

“Ezaxola” izatea, Ignazioren hitzetan, “aske”izatea da, hau da, aske sentitu behar dugu “sortua” edo gizatiarra besterik ez den gauza baten loturetatik, mendetasunetik, esklabotzatik edo horren liluratik, gure bidean benetako xedearen oztopo gertatzen baitzaigu hainbat aldiz. Hau da, ezaxola izatea da bizitza ederra bizitzeko obsesioz existitzera ez iristea, gure bizitza geure buruaren zerbitzu huts eta Jainkoaren planerako balio ez duela bilakatuko baitugu. Aske izan nahi dugu gure benetako xederako aske izaten utziko ez digun edozertatik. Jainkoa maitatzea jarri nahi dugu edonolako giza atxikimen hutsaren gainetik. Bizitza orekatua, bizitzara ordenatua bizi behar dugu; hau da, harreman egokia izan, pertsonekin, diruarekin eta gauzekin, haien esklabo bihur ez gaitzaten, ez gaitezen bizi munduari kateaturik. Lurreko gauzek gure xedea lortzen laguntzen diguten bezala, gure helburutik urrundu ere egin gaitzakete, horiekin kontzentraturik eta itsuturik bizi baldin bagara, gure helburu nagusiaz baino gehiago. Ezin ditugu mundu honetan sortutako gauzak, gure bizitzako helburuarekin nahasi eta haiek gure Jainko bihurtu.

Gai honetan miresten ditugun pertsonen zerrenda bat egin dezakegu. Zer da haiengan gehien miresten duguna? Behar bada iraganean beren santutasunagatik nabarmendu diren pertsonengan pentsa dezakegu, edo oraingo pertsonengan, eta dirudienez bizitzeko era osasuntsu, orekatu eta aske honetan bizi direnak. Une hau ez da geure buruak epaitzeko eta geure akatsen kontzientzia hartzeko unea. Momentuz, gure sustraiaren eta oinarriaren zentzu garbia, eta gure bizitzan amesten ditugun idealen zentzu garbia, garatzeko ahaleginean ari gara.

Testuak:

8. salmoa. Zer da gizaki ahul bat, Zu hartaz hainbeste arduratzeko?

Erromatarrei 8,5-6.12-18. Jainkoaren Espirituak gidatutako guztiak dira Jainkoaren seme-alaba. Espirituaren arabera bizi direnek Espirituan dute beren burua.

Filipoarrei 1:21-26; 3:7-16; 4:10-13. Hemen eta orain, zenbateraino identifika naiteke San Pauloren jarrerarekin?

Azken hizketatxoa: Otoitzean hausnartutakoaren lapurpena egin, Jesusekin, lagun batek beste batekin hitz egiten duen bezala hitz eginez. Egindako bide-zatian aurkitutako puntuez hitz egin berarekin.

Alda - Genevilla

Pistas Ignacianas - Etapa 5. Alda - Genevilla (18,5 km)

Oharpenak: Badakigu oso garrantzitsua dela prestamen-otoitzaren inguruan gogoeta egitea. Gogora dezagun ez dugula presarik izan behar hausnartzen ari garenean. Gaur aintzat hartu nahi ditugu, gure Jainkoak bere maitasuna komunikatzeko erabiltzen dituen “bitarteko” guztiak, eta “bitarteko” hauei eman behar zaien erabilera.

Eskaria: Eskatzen dizut, Jauna, nire ekintza guztiek Zugan aurki dezatela argia, eta zure graziaren bidez burutuak izan daitezela, nire asmo eta ekintza guztiek beti Zugan izan dezatela hasiera eta Zugatik amai daitezela zorionez.

Gogoetak: Gaur, giza bizitzaren xedeaz egingo dugu gogoeta, Gogojardunetan Ignaziok esaldi honetaz dioena hausnartuz: «eta lur gaineko beste gauzak gizonarentzat eginak dira, zein xedetarako egina izan den gizona, huraxe erdiesten lagun diezaioten». Eta Ignaziok berak argitzen dizkigu esaldi honetan dauden zenbait inplikazio zail: «Horra zergatik gizonak haietaz baliatu behar duen bere xederako laguntzen dioten adina, eta haietatik aldendu hartarako galarazten dioten adina. Horregatik, gauza kreatu guztientzako ezaxolak izan behar dugu, gure hautamenaren aukera libreari zilegi eta debekatua ez zaion guztian; halako gisaz non geure aldetik ez dezagun izan nahiago osasuna eritasuna baino, aberastasuna pobrezia baino, ohorea desohorea baino, bizitza luzea laburra baino, eta berdin gainerako guztian; bakar-bakarrik irrikatzen eta hautatzen dugula ongiena garamatzana sortuak izan garen xedera».

“Ezaxola” izatea, Ignazioren hitzetan, “aske”izatea da, hau da, aske sentitu behar dugu “sortua” edo gizatiarra besterik ez den gauza baten loturetatik, mendetasunetik, esklabotzatik edo horren liluratik, gure bidean benetako xedearen oztopo gertatzen baitzaigu hainbat aldiz. Hau da, ezaxola izatea da bizitza ederra bizitzeko obsesioz existitzera ez iristea, gure bizitza geure buruaren zerbitzu huts eta Jainkoaren planerako balio ez duela bilakatuko baitugu. Aske izan nahi dugu gure benetako xederako aske izaten utziko ez digun edozertatik. Jainkoa maitatzea jarri nahi dugu edonolako giza atxikimen hutsaren gainetik. Bizitza orekatua, bizitzara ordenatua bizi behar dugu; hau da, harreman egokia izan, pertsonekin, diruarekin eta gauzekin, haien esklabo bihur ez gaitzaten, ez gaitezen bizi munduari kateaturik. Lurreko gauzek gure xedea lortzen laguntzen diguten bezala, gure helburutik urrundu ere egin gaitzakete, horiekin kontzentraturik eta itsuturik bizi baldin bagara, gure helburu nagusiaz baino gehiago. Ezin ditugu mundu honetan sortutako gauzak, gure bizitzako helburuarekin nahasi eta haiek gure Jainko bihurtu.

Gai honetan miresten ditugun pertsonen zerrenda bat egin dezakegu. Zer da haiengan gehien miresten duguna? Behar bada iraganean beren santutasunagatik nabarmendu diren pertsonengan pentsa dezakegu, edo oraingo pertsonengan, eta dirudienez bizitzeko era osasuntsu, orekatu eta aske honetan bizi direnak. Une hau ez da geure buruak epaitzeko eta geure akatsen kontzientzia hartzeko unea. Momentuz, gure sustraiaren eta oinarriaren zentzu garbia, eta gure bizitzan amesten ditugun idealen zentzu garbia, garatzeko ahaleginean ari gara.

Testuak:

8. salmoa. Zer da gizaki ahul bat, Zu hartaz hainbeste arduratzeko?

Erromatarrei 8,5-6.12-18. Jainkoaren Espirituak gidatutako guztiak dira Jainkoaren seme-alaba. Espirituaren arabera bizi direnek Espirituan dute beren burua.

Filipoarrei 1:21-26; 3:7-16; 4:10-13. Hemen eta orain, zenbateraino identifika naiteke San Pauloren jarrerarekin?

Azken hizketatxoa: Otoitzean hausnartutakoaren lapurpena egin, Jesusekin, lagun batek beste batekin hitz egiten duen bezala hitz eginez. Egindako bide-zatian aurkitutako puntuez hitz egin berarekin.

Pistas Ignacianas - Etapa 5. Alda - Genevilla (18,5 km)

Oharpenak: Badakigu oso garrantzitsua dela prestamen-otoitzaren inguruan gogoeta egitea. Gogora dezagun ez dugula presarik izan behar hausnartzen ari garenean. Gaur aintzat hartu nahi ditugu, gure Jainkoak bere maitasuna komunikatzeko erabiltzen dituen “bitarteko” guztiak, eta “bitarteko” hauei eman behar zaien erabilera.

Eskaria: Eskatzen dizut, Jauna, nire ekintza guztiek Zugan aurki dezatela argia, eta zure graziaren bidez burutuak izan daitezela, nire asmo eta ekintza guztiek beti Zugan izan dezatela hasiera eta Zugatik amai daitezela zorionez.

Gogoetak: Gaur, giza bizitzaren xedeaz egingo dugu gogoeta, Gogojardunetan Ignaziok esaldi honetaz dioena hausnartuz: «eta lur gaineko beste gauzak gizonarentzat eginak dira, zein xedetarako egina izan den gizona, huraxe erdiesten lagun diezaioten». Eta Ignaziok berak argitzen dizkigu esaldi honetan dauden zenbait inplikazio zail: «Horra zergatik gizonak haietaz baliatu behar duen bere xederako laguntzen dioten adina, eta haietatik aldendu hartarako galarazten dioten adina. Horregatik, gauza kreatu guztientzako ezaxolak izan behar dugu, gure hautamenaren aukera libreari zilegi eta debekatua ez zaion guztian; halako gisaz non geure aldetik ez dezagun izan nahiago osasuna eritasuna baino, aberastasuna pobrezia baino, ohorea desohorea baino, bizitza luzea laburra baino, eta berdin gainerako guztian; bakar-bakarrik irrikatzen eta hautatzen dugula ongiena garamatzana sortuak izan garen xedera».

“Ezaxola” izatea, Ignazioren hitzetan, “aske”izatea da, hau da, aske sentitu behar dugu “sortua” edo gizatiarra besterik ez den gauza baten loturetatik, mendetasunetik, esklabotzatik edo horren liluratik, gure bidean benetako xedearen oztopo gertatzen baitzaigu hainbat aldiz. Hau da, ezaxola izatea da bizitza ederra bizitzeko obsesioz existitzera ez iristea, gure bizitza geure buruaren zerbitzu huts eta Jainkoaren planerako balio ez duela bilakatuko baitugu. Aske izan nahi dugu gure benetako xederako aske izaten utziko ez digun edozertatik. Jainkoa maitatzea jarri nahi dugu edonolako giza atxikimen hutsaren gainetik. Bizitza orekatua, bizitzara ordenatua bizi behar dugu; hau da, harreman egokia izan, pertsonekin, diruarekin eta gauzekin, haien esklabo bihur ez gaitzaten, ez gaitezen bizi munduari kateaturik. Lurreko gauzek gure xedea lortzen laguntzen diguten bezala, gure helburutik urrundu ere egin gaitzakete, horiekin kontzentraturik eta itsuturik bizi baldin bagara, gure helburu nagusiaz baino gehiago. Ezin ditugu mundu honetan sortutako gauzak, gure bizitzako helburuarekin nahasi eta haiek gure Jainko bihurtu.

Gai honetan miresten ditugun pertsonen zerrenda bat egin dezakegu. Zer da haiengan gehien miresten duguna? Behar bada iraganean beren santutasunagatik nabarmendu diren pertsonengan pentsa dezakegu, edo oraingo pertsonengan, eta dirudienez bizitzeko era osasuntsu, orekatu eta aske honetan bizi direnak. Une hau ez da geure buruak epaitzeko eta geure akatsen kontzientzia hartzeko unea. Momentuz, gure sustraiaren eta oinarriaren zentzu garbia, eta gure bizitzan amesten ditugun idealen zentzu garbia, garatzeko ahaleginean ari gara.

Testuak:

8. salmoa. Zer da gizaki ahul bat, Zu hartaz hainbeste arduratzeko?

Erromatarrei 8,5-6.12-18. Jainkoaren Espirituak gidatutako guztiak dira Jainkoaren seme-alaba. Espirituaren arabera bizi direnek Espirituan dute beren burua.

Filipoarrei 1:21-26; 3:7-16; 4:10-13. Hemen eta orain, zenbateraino identifika naiteke San Pauloren jarrerarekin?

Azken hizketatxoa: Otoitzean hausnartutakoaren lapurpena egin, Jesusekin, lagun batek beste batekin hitz egiten duen bezala hitz eginez. Egindako bide-zatian aurkitutako puntuez hitz egin berarekin.

Etapa 6

Pistas Ignacianas - Etapa 6. Genevilla – Laguardia (27,3 km)

Oharpenak: Gaur, gure bizitzetan gaizkiak duen presentziaz ohartzen hasiko gara. Gure bekatuzko jokabideen mina sentitzera deituak gaude. Gure munduan errealitate hori aurkitu eta “egun triste” bat esperimentatzea da. Ignaziok, aldarte  bihozmindu horretan egotera gonbidatzen gaitu, gaur,  hausnarketa aldian, gure ibilaldian gaizkiaz hobeto jabetzen lagun diezagun. Bekatua ez zaigu ezezaguna. Jesuitek horrela definitu zuten euren burua: «Zer esan nahi du jesuita izateak? Batek norbera bekatari dela jakitea da, baina Jesusen lagun izatera deitua izan dena, Ignazio izan zen bezalaxe… Zer da Jesusen lagun izatea? Gurutzearen estandartepean gure garaiko borroka erabakigarrian partaide izaten konprometitzea: sinesmenaren eta honek berekin duen justiziaren aldeko borroka da» (Kongregazio Orokorra 32:11-12).

Eskaria: Sortua izan naizen helburuaz eta Jainkoak gonbita egiten didan  bokazioaren jakitun izanik, eskatzen dizut, Jesus Jauna, eman diezadazula nire bizitzan, bekatuaren eta nahikari okerren presentzia sakonki ulertzeko gaitasuna, horien lotsa eta nahasmena sentituz irits dezadan horrela nire sendabidea eta barkamena.

Gogoetak: Jainkoaren izadirako planaz gogoetatzen aritu gara, gure harremanak beste pertsonekin eta munduarekin egoera onean daudenean gertatzen den harmoniaz. Gaur, bekatuaren errealitateaz ari gara gogoetatzen, hau da, gure munduko desordena larriez. Bekatua ez da istripu edo akats bat balitz bezala. Baizik, bekatua, gizakia jakinaren gainean besteen bizitzetan (eta berean), benetako helburuaren aurkako nahi okerrek eraginik, desordena eta kaosa eragiten ari denean da: bezeroei bera aberasteko iruzur egiten dien saltzailea, sexu esklabotzarako haurrak saltzen dituen proxeneta,  dirua osten duen eta herritarrak miserian uzten dituen gobernuko funtzionarioa, bere seme-alabak maite ez dituen gurasoa. Gaur, gogoeta egingo dugu, ez horrenbeste geure bekatari historia pertsonalean (hori bihar izango da), baizik gure munduan bekatuak duen errealitate gogor eta ankerrean baizik, eta horrek eragiten duen desordenan, minean eta kaosean. Bekatuak ondorioak ditu. Hausnarketa egingo dugu gurutzean jositako Kristoren irudiaren aurrean, Eliza Katoliko batean sartzen garen bakoitzean begien aurrean ikusiko dugun irudia. Kristo historian sartu zen eta gizakion bekatari izaeraren ondorioak jasan behar izan zituen. Kristok gizakiok berrerosi nahi izan gintuen eta gure gaizkirako bidea onbide bilakatu nahi izan zuen. Gogoeta egingo dugu gure kulturak, behar bada, galdu duenaz: bekatu errealitatearen kontzientzia. Orain proposatzen dugu, munduan bertan sortzen diren salerosketa guztietan, eraikitzen doazen bidegabekerien ondorioz, sufritzen ari direnen irudietan zehar joatea. Munduko krisiaren irudiak, porrot egindako iraultzak eta horien arrazoiak berrikusi. Joan pasatzen bekatuaren sustraiek eta munduaren berekoikeriak erakusten dizkiguten irudiak. Sufritzen ari den mundu honetan zehar gabiltzala, otoitz egin, gure bizitzetan inolako lotsarik gabe lanean ari den bekatuaren ikuspegi garbia izan dezagun. Eta eskatu, lotsa senti dezagula gure barruan dagoen hainbeste desordenagatik.

Testuak:

Jeremias 18,1-10. Eltzegilea egiten ari zen buztinezko ontzia bere eskuetan hondatzen bazitzaion beste ontzi bat egiten zuen.

1 Joan 1,05-2,02. Esaten badugu: “Bekaturik ez dugula”, geure burua engainatzen dugu eta egia ez dago gure baitan. Geure bekatuak aitortzen baditugu, ordea, fida gaitezke Zuzena den Harengan, gure bekatuak barkatzeko eta gu gaiztakeria orotatik garbitzeko.

Azken hizketatxoa: «Kristo gure Jauna aurrean eta gurutzean josita irudikaturik, hizketatxo bat egin: nola etorri den Egile izatetik gizon izatera, eta betiko bizitzatik aldiko bizitzara, eta horrela ene bekatuengatik hiltzera. Beste horrenbeste neroni begira: zer egin dudan Kristogatik, zer egiten dudan Kristogatik, zer egin behar dudan Kristogatik; eta horrela, gurutzean esekita ikusiz, pentsatu buruak ematen duen guztia. Hitzaurrea, egiaz, mintzatuz egiten da, lagun batek besteari edo morroi batek nagusiari hitz egiten dion bezala; inoiz mesede bat eskatuz, inoiz egindako erruren bat bere bururatuz, inoiz gauzak elkarri kontatuz eta haien argibidea bilatuz. Esan Gure Aita».

Genevilla – Laguardia

Pistas Ignacianas - Etapa 6. Genevilla – Laguardia (27,3 km)

Oharpenak: Gaur, gure bizitzetan gaizkiak duen presentziaz ohartzen hasiko gara. Gure bekatuzko jokabideen mina sentitzera deituak gaude. Gure munduan errealitate hori aurkitu eta “egun triste” bat esperimentatzea da. Ignaziok, aldarte  bihozmindu horretan egotera gonbidatzen gaitu, gaur,  hausnarketa aldian, gure ibilaldian gaizkiaz hobeto jabetzen lagun diezagun. Bekatua ez zaigu ezezaguna. Jesuitek horrela definitu zuten euren burua: «Zer esan nahi du jesuita izateak? Batek norbera bekatari dela jakitea da, baina Jesusen lagun izatera deitua izan dena, Ignazio izan zen bezalaxe… Zer da Jesusen lagun izatea? Gurutzearen estandartepean gure garaiko borroka erabakigarrian partaide izaten konprometitzea: sinesmenaren eta honek berekin duen justiziaren aldeko borroka da» (Kongregazio Orokorra 32:11-12).

Eskaria: Sortua izan naizen helburuaz eta Jainkoak gonbita egiten didan  bokazioaren jakitun izanik, eskatzen dizut, Jesus Jauna, eman diezadazula nire bizitzan, bekatuaren eta nahikari okerren presentzia sakonki ulertzeko gaitasuna, horien lotsa eta nahasmena sentituz irits dezadan horrela nire sendabidea eta barkamena.

Gogoetak: Jainkoaren izadirako planaz gogoetatzen aritu gara, gure harremanak beste pertsonekin eta munduarekin egoera onean daudenean gertatzen den harmoniaz. Gaur, bekatuaren errealitateaz ari gara gogoetatzen, hau da, gure munduko desordena larriez. Bekatua ez da istripu edo akats bat balitz bezala. Baizik, bekatua, gizakia jakinaren gainean besteen bizitzetan (eta berean), benetako helburuaren aurkako nahi okerrek eraginik, desordena eta kaosa eragiten ari denean da: bezeroei bera aberasteko iruzur egiten dien saltzailea, sexu esklabotzarako haurrak saltzen dituen proxeneta,  dirua osten duen eta herritarrak miserian uzten dituen gobernuko funtzionarioa, bere seme-alabak maite ez dituen gurasoa. Gaur, gogoeta egingo dugu, ez horrenbeste geure bekatari historia pertsonalean (hori bihar izango da), baizik gure munduan bekatuak duen errealitate gogor eta ankerrean baizik, eta horrek eragiten duen desordenan, minean eta kaosean. Bekatuak ondorioak ditu. Hausnarketa egingo dugu gurutzean jositako Kristoren irudiaren aurrean, Eliza Katoliko batean sartzen garen bakoitzean begien aurrean ikusiko dugun irudia. Kristo historian sartu zen eta gizakion bekatari izaeraren ondorioak jasan behar izan zituen. Kristok gizakiok berrerosi nahi izan gintuen eta gure gaizkirako bidea onbide bilakatu nahi izan zuen. Gogoeta egingo dugu gure kulturak, behar bada, galdu duenaz: bekatu errealitatearen kontzientzia. Orain proposatzen dugu, munduan bertan sortzen diren salerosketa guztietan, eraikitzen doazen bidegabekerien ondorioz, sufritzen ari direnen irudietan zehar joatea. Munduko krisiaren irudiak, porrot egindako iraultzak eta horien arrazoiak berrikusi. Joan pasatzen bekatuaren sustraiek eta munduaren berekoikeriak erakusten dizkiguten irudiak. Sufritzen ari den mundu honetan zehar gabiltzala, otoitz egin, gure bizitzetan inolako lotsarik gabe lanean ari den bekatuaren ikuspegi garbia izan dezagun. Eta eskatu, lotsa senti dezagula gure barruan dagoen hainbeste desordenagatik.

Testuak:

Jeremias 18,1-10. Eltzegilea egiten ari zen buztinezko ontzia bere eskuetan hondatzen bazitzaion beste ontzi bat egiten zuen.

1 Joan 1,05-2,02. Esaten badugu: “Bekaturik ez dugula”, geure burua engainatzen dugu eta egia ez dago gure baitan. Geure bekatuak aitortzen baditugu, ordea, fida gaitezke Zuzena den Harengan, gure bekatuak barkatzeko eta gu gaiztakeria orotatik garbitzeko.

Azken hizketatxoa: «Kristo gure Jauna aurrean eta gurutzean josita irudikaturik, hizketatxo bat egin: nola etorri den Egile izatetik gizon izatera, eta betiko bizitzatik aldiko bizitzara, eta horrela ene bekatuengatik hiltzera. Beste horrenbeste neroni begira: zer egin dudan Kristogatik, zer egiten dudan Kristogatik, zer egin behar dudan Kristogatik; eta horrela, gurutzean esekita ikusiz, pentsatu buruak ematen duen guztia. Hitzaurrea, egiaz, mintzatuz egiten da, lagun batek besteari edo morroi batek nagusiari hitz egiten dion bezala; inoiz mesede bat eskatuz, inoiz egindako erruren bat bere bururatuz, inoiz gauzak elkarri kontatuz eta haien argibidea bilatuz. Esan Gure Aita».

Pistas Ignacianas - Etapa 6. Genevilla – Laguardia (27,3 km)

Oharpenak: Gaur, gure bizitzetan gaizkiak duen presentziaz ohartzen hasiko gara. Gure bekatuzko jokabideen mina sentitzera deituak gaude. Gure munduan errealitate hori aurkitu eta “egun triste” bat esperimentatzea da. Ignaziok, aldarte  bihozmindu horretan egotera gonbidatzen gaitu, gaur,  hausnarketa aldian, gure ibilaldian gaizkiaz hobeto jabetzen lagun diezagun. Bekatua ez zaigu ezezaguna. Jesuitek horrela definitu zuten euren burua: «Zer esan nahi du jesuita izateak? Batek norbera bekatari dela jakitea da, baina Jesusen lagun izatera deitua izan dena, Ignazio izan zen bezalaxe… Zer da Jesusen lagun izatea? Gurutzearen estandartepean gure garaiko borroka erabakigarrian partaide izaten konprometitzea: sinesmenaren eta honek berekin duen justiziaren aldeko borroka da» (Kongregazio Orokorra 32:11-12).

Eskaria: Sortua izan naizen helburuaz eta Jainkoak gonbita egiten didan  bokazioaren jakitun izanik, eskatzen dizut, Jesus Jauna, eman diezadazula nire bizitzan, bekatuaren eta nahikari okerren presentzia sakonki ulertzeko gaitasuna, horien lotsa eta nahasmena sentituz irits dezadan horrela nire sendabidea eta barkamena.

Gogoetak: Jainkoaren izadirako planaz gogoetatzen aritu gara, gure harremanak beste pertsonekin eta munduarekin egoera onean daudenean gertatzen den harmoniaz. Gaur, bekatuaren errealitateaz ari gara gogoetatzen, hau da, gure munduko desordena larriez. Bekatua ez da istripu edo akats bat balitz bezala. Baizik, bekatua, gizakia jakinaren gainean besteen bizitzetan (eta berean), benetako helburuaren aurkako nahi okerrek eraginik, desordena eta kaosa eragiten ari denean da: bezeroei bera aberasteko iruzur egiten dien saltzailea, sexu esklabotzarako haurrak saltzen dituen proxeneta,  dirua osten duen eta herritarrak miserian uzten dituen gobernuko funtzionarioa, bere seme-alabak maite ez dituen gurasoa. Gaur, gogoeta egingo dugu, ez horrenbeste geure bekatari historia pertsonalean (hori bihar izango da), baizik gure munduan bekatuak duen errealitate gogor eta ankerrean baizik, eta horrek eragiten duen desordenan, minean eta kaosean. Bekatuak ondorioak ditu. Hausnarketa egingo dugu gurutzean jositako Kristoren irudiaren aurrean, Eliza Katoliko batean sartzen garen bakoitzean begien aurrean ikusiko dugun irudia. Kristo historian sartu zen eta gizakion bekatari izaeraren ondorioak jasan behar izan zituen. Kristok gizakiok berrerosi nahi izan gintuen eta gure gaizkirako bidea onbide bilakatu nahi izan zuen. Gogoeta egingo dugu gure kulturak, behar bada, galdu duenaz: bekatu errealitatearen kontzientzia. Orain proposatzen dugu, munduan bertan sortzen diren salerosketa guztietan, eraikitzen doazen bidegabekerien ondorioz, sufritzen ari direnen irudietan zehar joatea. Munduko krisiaren irudiak, porrot egindako iraultzak eta horien arrazoiak berrikusi. Joan pasatzen bekatuaren sustraiek eta munduaren berekoikeriak erakusten dizkiguten irudiak. Sufritzen ari den mundu honetan zehar gabiltzala, otoitz egin, gure bizitzetan inolako lotsarik gabe lanean ari den bekatuaren ikuspegi garbia izan dezagun. Eta eskatu, lotsa senti dezagula gure barruan dagoen hainbeste desordenagatik.

Testuak:

Jeremias 18,1-10. Eltzegilea egiten ari zen buztinezko ontzia bere eskuetan hondatzen bazitzaion beste ontzi bat egiten zuen.

1 Joan 1,05-2,02. Esaten badugu: “Bekaturik ez dugula”, geure burua engainatzen dugu eta egia ez dago gure baitan. Geure bekatuak aitortzen baditugu, ordea, fida gaitezke Zuzena den Harengan, gure bekatuak barkatzeko eta gu gaiztakeria orotatik garbitzeko.

Azken hizketatxoa: «Kristo gure Jauna aurrean eta gurutzean josita irudikaturik, hizketatxo bat egin: nola etorri den Egile izatetik gizon izatera, eta betiko bizitzatik aldiko bizitzara, eta horrela ene bekatuengatik hiltzera. Beste horrenbeste neroni begira: zer egin dudan Kristogatik, zer egiten dudan Kristogatik, zer egin behar dudan Kristogatik; eta horrela, gurutzean esekita ikusiz, pentsatu buruak ematen duen guztia. Hitzaurrea, egiaz, mintzatuz egiten da, lagun batek besteari edo morroi batek nagusiari hitz egiten dion bezala; inoiz mesede bat eskatuz, inoiz egindako erruren bat bere bururatuz, inoiz gauzak elkarri kontatuz eta haien argibidea bilatuz. Esan Gure Aita».

Etapa 7

Pistas Ignacianas - Etapa 7. Laguardia – Navarrete (19,6 km)

Oharpenak: Gure bizitzetan gaizkiak duen presentzia kontuan hartzen jarraituko dugu, baina gaur era pertsonalagoan. Berriro gure akatsen kontzientzia hartzea bilatuko dugu, eta Ignaziok berriro “egun triste” bat esperimentatzeko aholkua ematen digu, gure bizitzan bekatuaren errealitate hori aurkitzean. Manten dezagun aldarte bihozmindu hori hausnarketa aldian, gaizkiaz jabetzen hobeki laguntzeko.

Eskaria: Sortua izan naizen helburuaz eta Jainkoak gonbita egiten didan  bokazioaren jakitun izanik, eskatzen dizut, Jesus Jauna, eman diezadazula nire bizitzan, bekatuaren eta nahikari okerren presentzia sakonki ulertzeko gaitasuna, horien lotsa eta nahasmena sentituz irits dezadan horrela nire sendabidea eta barkamena.

Gogoetak: Atzo, mundu bekatariaren errealitatea, neure bekatua, sakonago ulertzeko graziaren alde egin genuen otoitz. Egia da gu ere bekatariak garela, ez hiltzailerik ankerrenak bakarrik, baizik lehen graduko nire maistra jatorrak esan ohi zuen bezala: gutako bakoitza da bekataria, Aita-santuarengandik hasi eta gaur goizeko albistegien gertakizunak betetzen dituzten zoritxarreko behartsuenenganaino. Gutako bakoitzak ditugu, Jainkoaren planaren aurka matxinatzen gaituen ohiko jokabideak: Zein da nirea? Salmoak hots egiten du: “Jaunak entzuten du behartsuen oihua”. Eta guk zer? Ba al ditugu zenbait jokabide, gehienetan “premian direnekin” topo egin dugunean entzungor izan garenak: behartsuak, zaharrak, oso herrikoiak ez diren “lagunak”, baztertuak, etab.? Ba al da gure jokabideetan, beste pertsonak edo egoerak erabiltzen eta haietaz baliatzen garenik, geure premiak asetzeko, arreta deitzeko, diru zikina lortzeko, geure sexuaz baliatzeko, onespena erosteko, modu berekoian erosotasuna, bazterketa, ez inplikatzea bilatzeko?

Gaur gure bekatari izaera ulertzeko grazia eskatzen dugu. Sarriegi, gure kulturak “anestesiatu” egiten gaitu, gure gaizkiaren erantzukizunik ez hartzeko. Aristotelesek, esan zuen behin “aztertu gabeko bizitzak ez du merezi bizi izatea”. Horrekin, gure akatsak eta ohiko okerrak aztertu beharraz ari gara, gure bizitzako txoko ilun horiek, baita “normal” bihurtu diren ohiturak ere, beherantz eramaten gaituztenak eta ez digutenak itzultzen uzten eta Jainkoarekin, ingurukoekin eta Jainkoaren munduarekin harreman egokian bizitzen. Eska diezaiokegu Jainkoari, eman diezagula geure buruari eta geure bekatuei, gure puntu itsuei, aurre egiteko ausardia, horiek ezagututa gaitzetsi ahal izateko.

Ziurta dezagun Jainkoarekin eta Jesusekin hitz egitea. Gure bekatuan utzita sentitzea da hain zuzen ere gaurko egunerako bilatzen dugun graziaren guztiz kontrakoa, Gure bekatuen kontzientziak ez gaitu utzi behar geure auto-errukian edo depresioan iraulka, baizik alderantzizkoa eskatzen dugu graziaren bidez: miresmen eta eskerroneko sentimendua «bekatariak izanik maitatu» gintuen Harenganako, hain maite izan gintuen Jainkoak, bere Seme bakarra eskaintzeak merezi zuela uste izateraino. Jesusek hainbeste maitatu gintuen, bekatariak garela jakinda ere, bere Aitari laguntzeko bere nahia erabatekoa izan zela. Ignaziok gure bekatuen benetako lotsa sentitzera gonbidatzen gaitu, oraindik hemen bizirik egotearen mirari handiarekin batera: bekatari, maitatu eta berrerosia sentitzearen miraria. Barruko sendabidea bilatzen dugu, bekatari maitatuak garela jakinik.

Testuak:

Lukas 15:1-7. Jesus da bekatariei harrera ona egiten diena eta haiekin batera jaten duen gizona.

Lukas 5:1-11. Nik esaten diot Jesusi: Alde niregandik, Jauna, bekataria naiz-eta!

2 Korintoarrei 12:8-10. Ahulezian agertzen baita nire indarra.

Azken hizketatxoa: «Kristo gure Jauna aurrean eta gurutzean josita irudikaturik, hizketatxo bat egin: nola etorri den Egile izatetik gizon izatera, eta betiko bizitzatik aldiko bizitzara, eta horrela ene bekatuengatik hiltzera. Beste horrenbeste neroni begira: zer egin dudan Kristogatik, zer egiten dudan Kristogatik, zer egin behar dudan Kristogatik; eta horrela, gurutzean esekita ikusiz, pentsatu buruak ematen duen guztia. Hitzaurrea, egiaz, mintzatuz egiten da, lagun batek besteari edo morroi batek nagusiari hitz egiten dion bezala; inoiz mesede bat eskatuz, inoiz egindako erruren bat bere bururatuz, inoiz gauzak elkarri kontatuz eta haien argibidea bilatuz. Esan Gure Aita».

Laguardia – Navarrete

Pistas Ignacianas - Etapa 7. Laguardia – Navarrete (19,6 km)

Oharpenak: Gure bizitzetan gaizkiak duen presentzia kontuan hartzen jarraituko dugu, baina gaur era pertsonalagoan. Berriro gure akatsen kontzientzia hartzea bilatuko dugu, eta Ignaziok berriro “egun triste” bat esperimentatzeko aholkua ematen digu, gure bizitzan bekatuaren errealitate hori aurkitzean. Manten dezagun aldarte bihozmindu hori hausnarketa aldian, gaizkiaz jabetzen hobeki laguntzeko.

Eskaria: Sortua izan naizen helburuaz eta Jainkoak gonbita egiten didan  bokazioaren jakitun izanik, eskatzen dizut, Jesus Jauna, eman diezadazula nire bizitzan, bekatuaren eta nahikari okerren presentzia sakonki ulertzeko gaitasuna, horien lotsa eta nahasmena sentituz irits dezadan horrela nire sendabidea eta barkamena.

Gogoetak: Atzo, mundu bekatariaren errealitatea, neure bekatua, sakonago ulertzeko graziaren alde egin genuen otoitz. Egia da gu ere bekatariak garela, ez hiltzailerik ankerrenak bakarrik, baizik lehen graduko nire maistra jatorrak esan ohi zuen bezala: gutako bakoitza da bekataria, Aita-santuarengandik hasi eta gaur goizeko albistegien gertakizunak betetzen dituzten zoritxarreko behartsuenenganaino. Gutako bakoitzak ditugu, Jainkoaren planaren aurka matxinatzen gaituen ohiko jokabideak: Zein da nirea? Salmoak hots egiten du: “Jaunak entzuten du behartsuen oihua”. Eta guk zer? Ba al ditugu zenbait jokabide, gehienetan “premian direnekin” topo egin dugunean entzungor izan garenak: behartsuak, zaharrak, oso herrikoiak ez diren “lagunak”, baztertuak, etab.? Ba al da gure jokabideetan, beste pertsonak edo egoerak erabiltzen eta haietaz baliatzen garenik, geure premiak asetzeko, arreta deitzeko, diru zikina lortzeko, geure sexuaz baliatzeko, onespena erosteko, modu berekoian erosotasuna, bazterketa, ez inplikatzea bilatzeko?

Gaur gure bekatari izaera ulertzeko grazia eskatzen dugu. Sarriegi, gure kulturak “anestesiatu” egiten gaitu, gure gaizkiaren erantzukizunik ez hartzeko. Aristotelesek, esan zuen behin “aztertu gabeko bizitzak ez du merezi bizi izatea”. Horrekin, gure akatsak eta ohiko okerrak aztertu beharraz ari gara, gure bizitzako txoko ilun horiek, baita “normal” bihurtu diren ohiturak ere, beherantz eramaten gaituztenak eta ez digutenak itzultzen uzten eta Jainkoarekin, ingurukoekin eta Jainkoaren munduarekin harreman egokian bizitzen. Eska diezaiokegu Jainkoari, eman diezagula geure buruari eta geure bekatuei, gure puntu itsuei, aurre egiteko ausardia, horiek ezagututa gaitzetsi ahal izateko.

Ziurta dezagun Jainkoarekin eta Jesusekin hitz egitea. Gure bekatuan utzita sentitzea da hain zuzen ere gaurko egunerako bilatzen dugun graziaren guztiz kontrakoa, Gure bekatuen kontzientziak ez gaitu utzi behar geure auto-errukian edo depresioan iraulka, baizik alderantzizkoa eskatzen dugu graziaren bidez: miresmen eta eskerroneko sentimendua «bekatariak izanik maitatu» gintuen Harenganako, hain maite izan gintuen Jainkoak, bere Seme bakarra eskaintzeak merezi zuela uste izateraino. Jesusek hainbeste maitatu gintuen, bekatariak garela jakinda ere, bere Aitari laguntzeko bere nahia erabatekoa izan zela. Ignaziok gure bekatuen benetako lotsa sentitzera gonbidatzen gaitu, oraindik hemen bizirik egotearen mirari handiarekin batera: bekatari, maitatu eta berrerosia sentitzearen miraria. Barruko sendabidea bilatzen dugu, bekatari maitatuak garela jakinik.

Testuak:

Lukas 15:1-7. Jesus da bekatariei harrera ona egiten diena eta haiekin batera jaten duen gizona.

Lukas 5:1-11. Nik esaten diot Jesusi: Alde niregandik, Jauna, bekataria naiz-eta!

2 Korintoarrei 12:8-10. Ahulezian agertzen baita nire indarra.

Azken hizketatxoa: «Kristo gure Jauna aurrean eta gurutzean josita irudikaturik, hizketatxo bat egin: nola etorri den Egile izatetik gizon izatera, eta betiko bizitzatik aldiko bizitzara, eta horrela ene bekatuengatik hiltzera. Beste horrenbeste neroni begira: zer egin dudan Kristogatik, zer egiten dudan Kristogatik, zer egin behar dudan Kristogatik; eta horrela, gurutzean esekita ikusiz, pentsatu buruak ematen duen guztia. Hitzaurrea, egiaz, mintzatuz egiten da, lagun batek besteari edo morroi batek nagusiari hitz egiten dion bezala; inoiz mesede bat eskatuz, inoiz egindako erruren bat bere bururatuz, inoiz gauzak elkarri kontatuz eta haien argibidea bilatuz. Esan Gure Aita».

Pistas Ignacianas - Etapa 7. Laguardia – Navarrete (19,6 km)

Oharpenak: Gure bizitzetan gaizkiak duen presentzia kontuan hartzen jarraituko dugu, baina gaur era pertsonalagoan. Berriro gure akatsen kontzientzia hartzea bilatuko dugu, eta Ignaziok berriro “egun triste” bat esperimentatzeko aholkua ematen digu, gure bizitzan bekatuaren errealitate hori aurkitzean. Manten dezagun aldarte bihozmindu hori hausnarketa aldian, gaizkiaz jabetzen hobeki laguntzeko.

Eskaria: Sortua izan naizen helburuaz eta Jainkoak gonbita egiten didan  bokazioaren jakitun izanik, eskatzen dizut, Jesus Jauna, eman diezadazula nire bizitzan, bekatuaren eta nahikari okerren presentzia sakonki ulertzeko gaitasuna, horien lotsa eta nahasmena sentituz irits dezadan horrela nire sendabidea eta barkamena.

Gogoetak: Atzo, mundu bekatariaren errealitatea, neure bekatua, sakonago ulertzeko graziaren alde egin genuen otoitz. Egia da gu ere bekatariak garela, ez hiltzailerik ankerrenak bakarrik, baizik lehen graduko nire maistra jatorrak esan ohi zuen bezala: gutako bakoitza da bekataria, Aita-santuarengandik hasi eta gaur goizeko albistegien gertakizunak betetzen dituzten zoritxarreko behartsuenenganaino. Gutako bakoitzak ditugu, Jainkoaren planaren aurka matxinatzen gaituen ohiko jokabideak: Zein da nirea? Salmoak hots egiten du: “Jaunak entzuten du behartsuen oihua”. Eta guk zer? Ba al ditugu zenbait jokabide, gehienetan “premian direnekin” topo egin dugunean entzungor izan garenak: behartsuak, zaharrak, oso herrikoiak ez diren “lagunak”, baztertuak, etab.? Ba al da gure jokabideetan, beste pertsonak edo egoerak erabiltzen eta haietaz baliatzen garenik, geure premiak asetzeko, arreta deitzeko, diru zikina lortzeko, geure sexuaz baliatzeko, onespena erosteko, modu berekoian erosotasuna, bazterketa, ez inplikatzea bilatzeko?

Gaur gure bekatari izaera ulertzeko grazia eskatzen dugu. Sarriegi, gure kulturak “anestesiatu” egiten gaitu, gure gaizkiaren erantzukizunik ez hartzeko. Aristotelesek, esan zuen behin “aztertu gabeko bizitzak ez du merezi bizi izatea”. Horrekin, gure akatsak eta ohiko okerrak aztertu beharraz ari gara, gure bizitzako txoko ilun horiek, baita “normal” bihurtu diren ohiturak ere, beherantz eramaten gaituztenak eta ez digutenak itzultzen uzten eta Jainkoarekin, ingurukoekin eta Jainkoaren munduarekin harreman egokian bizitzen. Eska diezaiokegu Jainkoari, eman diezagula geure buruari eta geure bekatuei, gure puntu itsuei, aurre egiteko ausardia, horiek ezagututa gaitzetsi ahal izateko.

Ziurta dezagun Jainkoarekin eta Jesusekin hitz egitea. Gure bekatuan utzita sentitzea da hain zuzen ere gaurko egunerako bilatzen dugun graziaren guztiz kontrakoa, Gure bekatuen kontzientziak ez gaitu utzi behar geure auto-errukian edo depresioan iraulka, baizik alderantzizkoa eskatzen dugu graziaren bidez: miresmen eta eskerroneko sentimendua «bekatariak izanik maitatu» gintuen Harenganako, hain maite izan gintuen Jainkoak, bere Seme bakarra eskaintzeak merezi zuela uste izateraino. Jesusek hainbeste maitatu gintuen, bekatariak garela jakinda ere, bere Aitari laguntzeko bere nahia erabatekoa izan zela. Ignaziok gure bekatuen benetako lotsa sentitzera gonbidatzen gaitu, oraindik hemen bizirik egotearen mirari handiarekin batera: bekatari, maitatu eta berrerosia sentitzearen miraria. Barruko sendabidea bilatzen dugu, bekatari maitatuak garela jakinik.

Testuak:

Lukas 15:1-7. Jesus da bekatariei harrera ona egiten diena eta haiekin batera jaten duen gizona.

Lukas 5:1-11. Nik esaten diot Jesusi: Alde niregandik, Jauna, bekataria naiz-eta!

2 Korintoarrei 12:8-10. Ahulezian agertzen baita nire indarra.

Azken hizketatxoa: «Kristo gure Jauna aurrean eta gurutzean josita irudikaturik, hizketatxo bat egin: nola etorri den Egile izatetik gizon izatera, eta betiko bizitzatik aldiko bizitzara, eta horrela ene bekatuengatik hiltzera. Beste horrenbeste neroni begira: zer egin dudan Kristogatik, zer egiten dudan Kristogatik, zer egin behar dudan Kristogatik; eta horrela, gurutzean esekita ikusiz, pentsatu buruak ematen duen guztia. Hitzaurrea, egiaz, mintzatuz egiten da, lagun batek besteari edo morroi batek nagusiari hitz egiten dion bezala; inoiz mesede bat eskatuz, inoiz egindako erruren bat bere bururatuz, inoiz gauzak elkarri kontatuz eta haien argibidea bilatuz. Esan Gure Aita».

Etapa 8

Pistas Ignacianas - Etapa 8. Navarrete – Logroño (13 km)

Oharpenak: Gure bizitzetan gaizkiak duen presentzia kontuan hartzen jarraituko dugu, baina gaur guztiz beste era batera: gaur gure Aitaren errukira irekiko gara. Ignaziok gonbidatzen gaitu, Jainkoaren erruki mugagabearekin topo egitearen ezustekoa esperimentatzera, gure bekatari errealitatean. Gaurko gure Bideko jarrera, bekatari damutuarena da, baina batez ere izugarria maitatua sentitzen den bekatariarena.

Eskaria: Aita maitea, nire bekatua barru-barruan ezagutzeko dohaina eskatzen dizut eta esperimenta dezadan, horrela, zure maitasun sakona, konbertitzeko gero eta nahi handiagoa eta Jesusi jarraitzeko gogo bizi berritua.

Gogoetak: Gizakiaren bekatuaz eta geure bekatuaren errealitateaz egin dugu gogoeta. Gaur Jainkoaren errukiaren presentzia harrigarriaz egingo dugu: maitatuak gara eta barkatuak erabat. “Damutu zaitezte eta sinetsi Berri Ona”. Biak doaz eskutik helduta, hau da, lehenbizi onartu gure bekatu errealitatea, eta benetan damutu gure bizitzan eta munduan konponduezina eta desordena sartu izanaz. Eta gero berri ona jaso: Jainkoa errukitsua da, beti izan da eta beti izango da. Axola duena ez da gure leialtasuna (gutako inor ez da gai guztiz leiala izateko), baizik gurekiko Jainkoak duen leialtasuna. Gure bidelagun dugun Jainko bera da: harrotasun handieneko uneetan denek txalotzen gaituztenean eta unerik lotsagarrienetan, denek, arrazoiz, arbuiatzen gaituztela dakigunean. Guk ezin dugu Jainkoaren maitasuna irabazi: eta ez dugu egin behar ere! Jainkoaren maitasuna libreki ematen da, hain libreki izan ere, ezinezkoa iruditzeraino! Parabolako aitak, haserre egoteko arrazoi guztiak izan arren, ez du inolako  erresuminik: semeak aitari ofentsa egin dio eta alferrik galdu du hark hainbeste lan eginda aurreztutakoa. Gu gizakiontzat ia ezinezkoa da bere harrera onartzea ere. Berez, seme nagusiak ezin du onartu aitaren eskuzabaltasuna.

Gure bekatari bizitzan, ez gaude bakarrik. Barkatuak izan gara. Maitatuak izan gara. Eta honek damutzera eramaten gaitu, gure bizitzak zuzendu nahi izatera. Baina Jainkoaren grazia eskatu behar dugu zuzenketa egokiak proposatzeko: modu egokia ez dugu geuk bakarrik aukeratu behar. Eska diezaiogun Jesusi. Otoitz egin dezagun, oso osorik onartu nahi izatea eskatuz, Jainkoak hainbesteko askatasunez eskaintzen diguna: barkamena. Gerarazten duten erruez zamaturik bizi da gutako asko. Jainkoak bere Maitasunean ibiltzeko eskatzen digu eta esperimenta dezagula eskaintzen digun askatasuna.

Testuak:

Lukas 15: 11-32. Nire seme hau hilda baitzegoen eta piztu egin da, galdua zegoen eta aurkitu egin dugu.

Lukas 5: 17-26. Jesusek, lagun haien sinesmena ikusirik, esan zuen: “Gizona, barkatuak dituzu bekatuak”.

Joan 8: 2-11. Eta Jesusek esan zuen: “Nik ere ez zaitut gaitzesten; zoaz eta ez egin berriro bekaturik”.

Erromatarrei 5: 1-8. Jainkoak bere maitasuna isuri digu, oraindik bekatari ginela, gure alde hil baitzen Kristo.

Azken hizketatxoa: Jesusekin, lagun batek besteari hitz egiten dion bezala hitz eginez, maitasun handiz esperimentatu, une honetan bizirik egotearen gauza miragarria, Jainkoaren Maitasunean salbatzera deitutako mundu batean bizirik sentitzea. Bekatuaren suntsipenaz gogoeta egin ondoren, kreazioa eta historia kontenplatuz, hitz egin Jesusekin, jaso dugun barkamenaren graziaz. Errukizko hizketatxoa da, arrazoituz eta Jainko gure Jaunari orain arte bizitza eman didalako eskerrak emanez, eta aurrerako hobekuntza aginduz bere graziare­kin. Gure Aita esan gogoz, eta amaitu.

Navarrete – Logroño

Pistas Ignacianas - Etapa 8. Navarrete – Logroño (13 km)

Oharpenak: Gure bizitzetan gaizkiak duen presentzia kontuan hartzen jarraituko dugu, baina gaur guztiz beste era batera: gaur gure Aitaren errukira irekiko gara. Ignaziok gonbidatzen gaitu, Jainkoaren erruki mugagabearekin topo egitearen ezustekoa esperimentatzera, gure bekatari errealitatean. Gaurko gure Bideko jarrera, bekatari damutuarena da, baina batez ere izugarria maitatua sentitzen den bekatariarena.

Eskaria: Aita maitea, nire bekatua barru-barruan ezagutzeko dohaina eskatzen dizut eta esperimenta dezadan, horrela, zure maitasun sakona, konbertitzeko gero eta nahi handiagoa eta Jesusi jarraitzeko gogo bizi berritua.

Gogoetak: Gizakiaren bekatuaz eta geure bekatuaren errealitateaz egin dugu gogoeta. Gaur Jainkoaren errukiaren presentzia harrigarriaz egingo dugu: maitatuak gara eta barkatuak erabat. “Damutu zaitezte eta sinetsi Berri Ona”. Biak doaz eskutik helduta, hau da, lehenbizi onartu gure bekatu errealitatea, eta benetan damutu gure bizitzan eta munduan konponduezina eta desordena sartu izanaz. Eta gero berri ona jaso: Jainkoa errukitsua da, beti izan da eta beti izango da. Axola duena ez da gure leialtasuna (gutako inor ez da gai guztiz leiala izateko), baizik gurekiko Jainkoak duen leialtasuna. Gure bidelagun dugun Jainko bera da: harrotasun handieneko uneetan denek txalotzen gaituztenean eta unerik lotsagarrienetan, denek, arrazoiz, arbuiatzen gaituztela dakigunean. Guk ezin dugu Jainkoaren maitasuna irabazi: eta ez dugu egin behar ere! Jainkoaren maitasuna libreki ematen da, hain libreki izan ere, ezinezkoa iruditzeraino! Parabolako aitak, haserre egoteko arrazoi guztiak izan arren, ez du inolako  erresuminik: semeak aitari ofentsa egin dio eta alferrik galdu du hark hainbeste lan eginda aurreztutakoa. Gu gizakiontzat ia ezinezkoa da bere harrera onartzea ere. Berez, seme nagusiak ezin du onartu aitaren eskuzabaltasuna.

Gure bekatari bizitzan, ez gaude bakarrik. Barkatuak izan gara. Maitatuak izan gara. Eta honek damutzera eramaten gaitu, gure bizitzak zuzendu nahi izatera. Baina Jainkoaren grazia eskatu behar dugu zuzenketa egokiak proposatzeko: modu egokia ez dugu geuk bakarrik aukeratu behar. Eska diezaiogun Jesusi. Otoitz egin dezagun, oso osorik onartu nahi izatea eskatuz, Jainkoak hainbesteko askatasunez eskaintzen diguna: barkamena. Gerarazten duten erruez zamaturik bizi da gutako asko. Jainkoak bere Maitasunean ibiltzeko eskatzen digu eta esperimenta dezagula eskaintzen digun askatasuna.

Testuak:

Lukas 15: 11-32. Nire seme hau hilda baitzegoen eta piztu egin da, galdua zegoen eta aurkitu egin dugu.

Lukas 5: 17-26. Jesusek, lagun haien sinesmena ikusirik, esan zuen: “Gizona, barkatuak dituzu bekatuak”.

Joan 8: 2-11. Eta Jesusek esan zuen: “Nik ere ez zaitut gaitzesten; zoaz eta ez egin berriro bekaturik”.

Erromatarrei 5: 1-8. Jainkoak bere maitasuna isuri digu, oraindik bekatari ginela, gure alde hil baitzen Kristo.

Azken hizketatxoa: Jesusekin, lagun batek besteari hitz egiten dion bezala hitz eginez, maitasun handiz esperimentatu, une honetan bizirik egotearen gauza miragarria, Jainkoaren Maitasunean salbatzera deitutako mundu batean bizirik sentitzea. Bekatuaren suntsipenaz gogoeta egin ondoren, kreazioa eta historia kontenplatuz, hitz egin Jesusekin, jaso dugun barkamenaren graziaz. Errukizko hizketatxoa da, arrazoituz eta Jainko gure Jaunari orain arte bizitza eman didalako eskerrak emanez, eta aurrerako hobekuntza aginduz bere graziare­kin. Gure Aita esan gogoz, eta amaitu.

Pistas Ignacianas - Etapa 8. Navarrete – Logroño (13 km)

Oharpenak: Gure bizitzetan gaizkiak duen presentzia kontuan hartzen jarraituko dugu, baina gaur guztiz beste era batera: gaur gure Aitaren errukira irekiko gara. Ignaziok gonbidatzen gaitu, Jainkoaren erruki mugagabearekin topo egitearen ezustekoa esperimentatzera, gure bekatari errealitatean. Gaurko gure Bideko jarrera, bekatari damutuarena da, baina batez ere izugarria maitatua sentitzen den bekatariarena.

Eskaria: Aita maitea, nire bekatua barru-barruan ezagutzeko dohaina eskatzen dizut eta esperimenta dezadan, horrela, zure maitasun sakona, konbertitzeko gero eta nahi handiagoa eta Jesusi jarraitzeko gogo bizi berritua.

Gogoetak: Gizakiaren bekatuaz eta geure bekatuaren errealitateaz egin dugu gogoeta. Gaur Jainkoaren errukiaren presentzia harrigarriaz egingo dugu: maitatuak gara eta barkatuak erabat. “Damutu zaitezte eta sinetsi Berri Ona”. Biak doaz eskutik helduta, hau da, lehenbizi onartu gure bekatu errealitatea, eta benetan damutu gure bizitzan eta munduan konponduezina eta desordena sartu izanaz. Eta gero berri ona jaso: Jainkoa errukitsua da, beti izan da eta beti izango da. Axola duena ez da gure leialtasuna (gutako inor ez da gai guztiz leiala izateko), baizik gurekiko Jainkoak duen leialtasuna. Gure bidelagun dugun Jainko bera da: harrotasun handieneko uneetan denek txalotzen gaituztenean eta unerik lotsagarrienetan, denek, arrazoiz, arbuiatzen gaituztela dakigunean. Guk ezin dugu Jainkoaren maitasuna irabazi: eta ez dugu egin behar ere! Jainkoaren maitasuna libreki ematen da, hain libreki izan ere, ezinezkoa iruditzeraino! Parabolako aitak, haserre egoteko arrazoi guztiak izan arren, ez du inolako  erresuminik: semeak aitari ofentsa egin dio eta alferrik galdu du hark hainbeste lan eginda aurreztutakoa. Gu gizakiontzat ia ezinezkoa da bere harrera onartzea ere. Berez, seme nagusiak ezin du onartu aitaren eskuzabaltasuna.

Gure bekatari bizitzan, ez gaude bakarrik. Barkatuak izan gara. Maitatuak izan gara. Eta honek damutzera eramaten gaitu, gure bizitzak zuzendu nahi izatera. Baina Jainkoaren grazia eskatu behar dugu zuzenketa egokiak proposatzeko: modu egokia ez dugu geuk bakarrik aukeratu behar. Eska diezaiogun Jesusi. Otoitz egin dezagun, oso osorik onartu nahi izatea eskatuz, Jainkoak hainbesteko askatasunez eskaintzen diguna: barkamena. Gerarazten duten erruez zamaturik bizi da gutako asko. Jainkoak bere Maitasunean ibiltzeko eskatzen digu eta esperimenta dezagula eskaintzen digun askatasuna.

Testuak:

Lukas 15: 11-32. Nire seme hau hilda baitzegoen eta piztu egin da, galdua zegoen eta aurkitu egin dugu.

Lukas 5: 17-26. Jesusek, lagun haien sinesmena ikusirik, esan zuen: “Gizona, barkatuak dituzu bekatuak”.

Joan 8: 2-11. Eta Jesusek esan zuen: “Nik ere ez zaitut gaitzesten; zoaz eta ez egin berriro bekaturik”.

Erromatarrei 5: 1-8. Jainkoak bere maitasuna isuri digu, oraindik bekatari ginela, gure alde hil baitzen Kristo.

Azken hizketatxoa: Jesusekin, lagun batek besteari hitz egiten dion bezala hitz eginez, maitasun handiz esperimentatu, une honetan bizirik egotearen gauza miragarria, Jainkoaren Maitasunean salbatzera deitutako mundu batean bizirik sentitzea. Bekatuaren suntsipenaz gogoeta egin ondoren, kreazioa eta historia kontenplatuz, hitz egin Jesusekin, jaso dugun barkamenaren graziaz. Errukizko hizketatxoa da, arrazoituz eta Jainko gure Jaunari orain arte bizitza eman didalako eskerrak emanez, eta aurrerako hobekuntza aginduz bere graziare­kin. Gure Aita esan gogoz, eta amaitu.

Etapa 9

Pistas Ignacianas - Etapa 9. Logroño – Alcanadre (30,6 km)

Oharrak: Gaur gogo-jardunetako “bigarren astean” sartzera goaz. Sarrera nagusia meditazio baten bidez egingo dugu, Kristo Erregek berari jarraitzeko egiten digun gonbita sentitzera inbitatzen gaitu meditazio honek. Hiri handi batean gabiltzanez,  “lurreko erreinu” baten edertasunak ikus ditzakegu eta Jainkoaren Erreinua irudikatu. Gaur gure bizitzaren orientazioaz meditatutako dugu: Jesusekin goaz ala beste buruzagi batzuen atzetik?

Eskaria: nire muga guztiekin eta Aitaren maitasuna nigan sentituta, Jesusen ondoan, bere kide eta laguntzaile bezala, oinez ibiltzera deitua izateko grazia eskatzen dut.

Hausnarketak: Jainkoaren maitasun errukitsuaren kontzientzia sakonak (atzo eskatutako grazia handiak), maitasun horri erantzuteko nahira eramaten du askotan. Jesusek bere lanean berarekin ibiltzera gonbidatu gaitu eta horri buruz meditatutako dugu. Jainkoak Jesusen ondoan lanean aritzeko deiaren meditazioa gure giza bekatuak ukitzen dituen meditazioaren ondoan jarri zuen Ignaziok gogo-jardunetan; ondoan jartzea garrantzitsua da: Jainkoak Bere ondoan lanean jardutera deitzen gaitu garen bezala ezagutu eta maitatu ondoren. Bekatari maitatu bezala deitzen digu, Paulok azaltzen digun bezala, Jaunari berarekin adiskidetzeko eskatu ondoren: «baina berak esan dit: “Nahikoa duzu nire laguntza, nire indarra ahulezian agertzen baita bete-betean”. Gustora harrotuko naiz, beraz, neure ahuleziaz, Kristoren indarra niregan ager dadin.» (2 Korintoarrei 12,9). Bekatariak izan arren, gure bekatuak ukitutako mundu horretan ahaleginak egitera deituak sentitzen gara eta bakearen eta justiziaren alde lana egitera, jaso dugun maitasun errukitsuarekin. Justizia den Jainkoan sinesten dugu, Bera Maitasuna baita. Gure munduko justiziarako bidea eta federako bidea banaezinak dira. Fedea eta justizia zatiezinak dira Ebanjelioan. Erabat ohartzen gara zenbatetan eta nola egin dugun bekatu Ebanjelioaren aurka, baina gure nahia Ebanjelioa duin aldarrikatzea da, ez da nahi hori aldatu; hau da, maitasunean, pobrezian eta umiltasunean aldarrikatu nahi dugu. Hau esan zuen jesulagunen 32. Kongregazio Orokorrak.

“Betiko Erregearen deia” meditazio ospetsuan, Ignaziok dio oso konbentzigarria litzatekeela egiazko errege duin baten deia, gure munduan soilik fedea eta justiziagatik lanean ari den batena.  Gogoeta honen ondoren Jesusengana zuzenduko gara, bere deia are baliotsuagoa baita, Kristo gure Jauna delako, betiereko Erregea, Berak pertsona bakoitzari egiten dio dei eta esaten du: “Nire nahia mundu guztiaren onena lortu eta Betiereko Maitasunaren Erreinua eraikitzea da”. Ignaziok ikusten du Kristorekin joan nahi duen orok, Berarekin egin beharko duela lana, minean jarraituta Erreinu horretako aintzan ere jarraitu ahal izateko.

Erregearen deia berari lagun egiteko deia da, Berari buruz gehiago ikasteko, bere maitasuna eta Berarekin dugun batasuna bere herriaren zerbitzuan esperimentatzeko. Eta Errege hau gutako bat bezala dator gugana, gure zortea partekatzeko erabat prest. Gaur deituak izatearen harrigarrian eta deialdiaren maitasunezko izaeran zentratuko gara; bihar deialdi horri guk emandako erantzunean zentratu gaitezke.

Testuak:

102. Salmoa. Larrialdian otoitza.

Lukas 5,27-32. Jarraitu niri.

Mikeas 5,1-4. Buru berriak Jaunaren indarrez gidatuko du herria.

Amaierako elkarrizketa: Adiskide bat bestearekin aritzen den bezala hitz egingo dugu Jesusekin ere. Erreinuari buruzko gogoetetako hausnarketak eta emozioak eta jarraipenaren balioa bilduko ditugu. Jesusekin eztabaidatuko dugu eta hala sentitzen badugu, bere ibilian gu ere hartzeko eskatuko diogu.

Logroño – Alcanadre

Pistas Ignacianas - Etapa 9. Logroño – Alcanadre (30,6 km)

Oharrak: Gaur gogo-jardunetako “bigarren astean” sartzera goaz. Sarrera nagusia meditazio baten bidez egingo dugu, Kristo Erregek berari jarraitzeko egiten digun gonbita sentitzera inbitatzen gaitu meditazio honek. Hiri handi batean gabiltzanez,  “lurreko erreinu” baten edertasunak ikus ditzakegu eta Jainkoaren Erreinua irudikatu. Gaur gure bizitzaren orientazioaz meditatutako dugu: Jesusekin goaz ala beste buruzagi batzuen atzetik?

Eskaria: nire muga guztiekin eta Aitaren maitasuna nigan sentituta, Jesusen ondoan, bere kide eta laguntzaile bezala, oinez ibiltzera deitua izateko grazia eskatzen dut.

Hausnarketak: Jainkoaren maitasun errukitsuaren kontzientzia sakonak (atzo eskatutako grazia handiak), maitasun horri erantzuteko nahira eramaten du askotan. Jesusek bere lanean berarekin ibiltzera gonbidatu gaitu eta horri buruz meditatutako dugu. Jainkoak Jesusen ondoan lanean aritzeko deiaren meditazioa gure giza bekatuak ukitzen dituen meditazioaren ondoan jarri zuen Ignaziok gogo-jardunetan; ondoan jartzea garrantzitsua da: Jainkoak Bere ondoan lanean jardutera deitzen gaitu garen bezala ezagutu eta maitatu ondoren. Bekatari maitatu bezala deitzen digu, Paulok azaltzen digun bezala, Jaunari berarekin adiskidetzeko eskatu ondoren: «baina berak esan dit: “Nahikoa duzu nire laguntza, nire indarra ahulezian agertzen baita bete-betean”. Gustora harrotuko naiz, beraz, neure ahuleziaz, Kristoren indarra niregan ager dadin.» (2 Korintoarrei 12,9). Bekatariak izan arren, gure bekatuak ukitutako mundu horretan ahaleginak egitera deituak sentitzen gara eta bakearen eta justiziaren alde lana egitera, jaso dugun maitasun errukitsuarekin. Justizia den Jainkoan sinesten dugu, Bera Maitasuna baita. Gure munduko justiziarako bidea eta federako bidea banaezinak dira. Fedea eta justizia zatiezinak dira Ebanjelioan. Erabat ohartzen gara zenbatetan eta nola egin dugun bekatu Ebanjelioaren aurka, baina gure nahia Ebanjelioa duin aldarrikatzea da, ez da nahi hori aldatu; hau da, maitasunean, pobrezian eta umiltasunean aldarrikatu nahi dugu. Hau esan zuen jesulagunen 32. Kongregazio Orokorrak.

“Betiko Erregearen deia” meditazio ospetsuan, Ignaziok dio oso konbentzigarria litzatekeela egiazko errege duin baten deia, gure munduan soilik fedea eta justiziagatik lanean ari den batena.  Gogoeta honen ondoren Jesusengana zuzenduko gara, bere deia are baliotsuagoa baita, Kristo gure Jauna delako, betiereko Erregea, Berak pertsona bakoitzari egiten dio dei eta esaten du: “Nire nahia mundu guztiaren onena lortu eta Betiereko Maitasunaren Erreinua eraikitzea da”. Ignaziok ikusten du Kristorekin joan nahi duen orok, Berarekin egin beharko duela lana, minean jarraituta Erreinu horretako aintzan ere jarraitu ahal izateko.

Erregearen deia berari lagun egiteko deia da, Berari buruz gehiago ikasteko, bere maitasuna eta Berarekin dugun batasuna bere herriaren zerbitzuan esperimentatzeko. Eta Errege hau gutako bat bezala dator gugana, gure zortea partekatzeko erabat prest. Gaur deituak izatearen harrigarrian eta deialdiaren maitasunezko izaeran zentratuko gara; bihar deialdi horri guk emandako erantzunean zentratu gaitezke.

Testuak:

102. Salmoa. Larrialdian otoitza.

Lukas 5,27-32. Jarraitu niri.

Mikeas 5,1-4. Buru berriak Jaunaren indarrez gidatuko du herria.

Amaierako elkarrizketa: Adiskide bat bestearekin aritzen den bezala hitz egingo dugu Jesusekin ere. Erreinuari buruzko gogoetetako hausnarketak eta emozioak eta jarraipenaren balioa bilduko ditugu. Jesusekin eztabaidatuko dugu eta hala sentitzen badugu, bere ibilian gu ere hartzeko eskatuko diogu.

Pistas Ignacianas - Etapa 9. Logroño – Alcanadre (30,6 km)

Oharrak: Gaur gogo-jardunetako “bigarren astean” sartzera goaz. Sarrera nagusia meditazio baten bidez egingo dugu, Kristo Erregek berari jarraitzeko egiten digun gonbita sentitzera inbitatzen gaitu meditazio honek. Hiri handi batean gabiltzanez,  “lurreko erreinu” baten edertasunak ikus ditzakegu eta Jainkoaren Erreinua irudikatu. Gaur gure bizitzaren orientazioaz meditatutako dugu: Jesusekin goaz ala beste buruzagi batzuen atzetik?

Eskaria: nire muga guztiekin eta Aitaren maitasuna nigan sentituta, Jesusen ondoan, bere kide eta laguntzaile bezala, oinez ibiltzera deitua izateko grazia eskatzen dut.

Hausnarketak: Jainkoaren maitasun errukitsuaren kontzientzia sakonak (atzo eskatutako grazia handiak), maitasun horri erantzuteko nahira eramaten du askotan. Jesusek bere lanean berarekin ibiltzera gonbidatu gaitu eta horri buruz meditatutako dugu. Jainkoak Jesusen ondoan lanean aritzeko deiaren meditazioa gure giza bekatuak ukitzen dituen meditazioaren ondoan jarri zuen Ignaziok gogo-jardunetan; ondoan jartzea garrantzitsua da: Jainkoak Bere ondoan lanean jardutera deitzen gaitu garen bezala ezagutu eta maitatu ondoren. Bekatari maitatu bezala deitzen digu, Paulok azaltzen digun bezala, Jaunari berarekin adiskidetzeko eskatu ondoren: «baina berak esan dit: “Nahikoa duzu nire laguntza, nire indarra ahulezian agertzen baita bete-betean”. Gustora harrotuko naiz, beraz, neure ahuleziaz, Kristoren indarra niregan ager dadin.» (2 Korintoarrei 12,9). Bekatariak izan arren, gure bekatuak ukitutako mundu horretan ahaleginak egitera deituak sentitzen gara eta bakearen eta justiziaren alde lana egitera, jaso dugun maitasun errukitsuarekin. Justizia den Jainkoan sinesten dugu, Bera Maitasuna baita. Gure munduko justiziarako bidea eta federako bidea banaezinak dira. Fedea eta justizia zatiezinak dira Ebanjelioan. Erabat ohartzen gara zenbatetan eta nola egin dugun bekatu Ebanjelioaren aurka, baina gure nahia Ebanjelioa duin aldarrikatzea da, ez da nahi hori aldatu; hau da, maitasunean, pobrezian eta umiltasunean aldarrikatu nahi dugu. Hau esan zuen jesulagunen 32. Kongregazio Orokorrak.

“Betiko Erregearen deia” meditazio ospetsuan, Ignaziok dio oso konbentzigarria litzatekeela egiazko errege duin baten deia, gure munduan soilik fedea eta justiziagatik lanean ari den batena.  Gogoeta honen ondoren Jesusengana zuzenduko gara, bere deia are baliotsuagoa baita, Kristo gure Jauna delako, betiereko Erregea, Berak pertsona bakoitzari egiten dio dei eta esaten du: “Nire nahia mundu guztiaren onena lortu eta Betiereko Maitasunaren Erreinua eraikitzea da”. Ignaziok ikusten du Kristorekin joan nahi duen orok, Berarekin egin beharko duela lana, minean jarraituta Erreinu horretako aintzan ere jarraitu ahal izateko.

Erregearen deia berari lagun egiteko deia da, Berari buruz gehiago ikasteko, bere maitasuna eta Berarekin dugun batasuna bere herriaren zerbitzuan esperimentatzeko. Eta Errege hau gutako bat bezala dator gugana, gure zortea partekatzeko erabat prest. Gaur deituak izatearen harrigarrian eta deialdiaren maitasunezko izaeran zentratuko gara; bihar deialdi horri guk emandako erantzunean zentratu gaitezke.

Testuak:

102. Salmoa. Larrialdian otoitza.

Lukas 5,27-32. Jarraitu niri.

Mikeas 5,1-4. Buru berriak Jaunaren indarrez gidatuko du herria.

Amaierako elkarrizketa: Adiskide bat bestearekin aritzen den bezala hitz egingo dugu Jesusekin ere. Erreinuari buruzko gogoetetako hausnarketak eta emozioak eta jarraipenaren balioa bilduko ditugu. Jesusekin eztabaidatuko dugu eta hala sentitzen badugu, bere ibilian gu ere hartzeko eskatuko diogu.

Etapa 10

Pistas Ignacianas - Etapa 10. Alcanadre – Calahorra (21,5 km)

Oharrak: Ez dezagun ahaztu “prestatzeko otoitza”, esperientzia ororen amaierako fruitua. Barne erromesaldiko “bigarren aste” honen ezaugarria intimitatea da: gure Jauna eta Erregea hobeto ezagutu nahi dugu, gertuagotik jarraitzeko. Intimitatea nahitaezkoa da! Saia gaitezen intimitatearen grazia hori Jesukristorekin aurkitzen.

Eskaria: behar ditudan hiru gauza eskatuko dizkiot Aitari, Berak bakarrik eman baitiezazkidake: Jesusen ezaguera intimoagoa, gutako bat bihurtu baita; niri didan maitasunaren esperientzia pertsonalagoa, goxotasun handiagoz maita dezadan; eta Jesusekin elkartasun estuagoa, gizateriari salbazioa eramateko misioan.

Hausnarketak: Jesusen kideak badaki Jesus Errege dela, kontzientzia hori hazi egiten zaio eta ondorioz bere arerioen, nahien eta planen kontzientzia ere hazi egiten zaio. Bakoitza intimitatean hazten da Errege honen maitasunezko presentzia esperimentatzean; Errege honek bere jarraitzaileei diren bezala egiten die dei, irakatsi, sendatu, erronka egin, onartu eta elikatu egiten ditu. Jesus Erregearen kideak Berarekin igaro nahi ditu txarkeria, gehiegikeria eta pobrezia guztiak, Berarekin barru-barruko elkartasuna lortzeko hala egin behar bada. Kideak badaki inoiz ez dela bakarrik ibiliko eginkizun honetan. Erregearekin etengabe elkartuta dago lanean, otoitzean eta atsedenean. Erregearen ekintzen jarraitzailea bere zereginean sartzen da erabat: salbazioaren, askapenaren, justiziaren eta bakearen berri ona hots egingo herri guztietan. Ohartu egin behar gara Jesusen deia den bezalakoa delako inoiz ezin dugula jakin bizitzako erromesaldian nora joan beharko dugun, joan horretan eta harremanetan zer aldaketa egongo diren, ezusteko heriotzak edo zorte on paregabea egongo diren. Gure gaurko ibilbidearen amaieran aurkituko dugunaz adina dakigu Jesusen ondoan egingo dugun bide horretaz. Beraz, Jesusekin bat egitera gonbidatuta gaude eskuzabaltasun handiz eta Berarengan fedea izanda.

Eskuzabaltasun handi hori eta barneko elkartasunezko harreman hori dira Jainkoak gizateriarentzat nahi dituenak ere. Jainkoak gizateriari begiratu eta intimitate edo barneko izate hori Berari deika ari zaiola sentitzen du. Haragiztatzea da intimitate eskuzabalaren nahiari Jainkoak emandako erantzuna. Hirutasun Santuari begiratzera gonbidatzen gaitu Ignaziok, gizateriari begira baitago eta ikusitakoa Jainkoarekin partekatzera gonbidatzen gaitu: «Pertsona desberdinak ikusiko ditut lurrazalean, hainbat janzkera eta jokaeratakoak: batzuk zuriak eta besteak beltzak, batzuk bakean eta besteak gerran, batzuk negarrez eta besteak barrez, batzuk osasuntsu eta besteak gaixo, batzuk jaiotzen eta besteak hiltzen, eta horrela etengabe.» Jarraian hiru Pertsona Santuak eserita ikusiko ditut beren Jainkozko Erregetzako errege tronuan. Munduari begira daude eta herri guztien itsutasun ikaragarria ikusten dut eta bekatuaren absurduan nola sufritzen eta hiltzen ari diren… «Pertsona jainkotiarrak esaten ari direna entzun behar dut, hau da, “Gizateriaren eroskundean hitza eman behar dugu.”»

Bekatuaren errealitateaz eta Jainkoaren planaren aurkako iraultzaz hausnartuko dugu. Orain Jainkoa mundu bekatari honekiko askatasunez egin duen aukera errukiorraz hausnartuko dugu: Jesus gure giza historiara etorriko dela eta horrela izateko, erosteko eta gure harrizko bihotzetara maitasuna ekartzeko modu berria erakutsiko digula.

Testuak:

Lukas 1, 26-38. Gizakundearen misterioan Mariaren lankidetzara gonbidatzen du Jainkoak. “Ez” esateko aukera zuen arren, Mariak “bai” esan zuen askatasun osoz. Agerraldi horretako itxaropena eta miraria sentitzen ditugu: Jainkoarentzat ez da ezer ezinezkorik, Elisabetek agorra zela uste zuen eta sei hilabeteko dago. Jainkoak hau egin badezake munduan, zer ezin du egin !?

Filipoarrei 2, 5-11. Hirutasunaren presentziaren irudian jarriko naiz, Semea gutako bat izango dela erabaki dute eta Mariaren sabelean dagoen Jesusi begiratuko diot. Antzinako ereserki honek Jainkoaren misterio harrigarria adierazten du, izaki amaigabea amaikor egin da, espiritu mugagabe eta garbia haragiztatu.

Joan 1,1-14. Joanen Ebanjelioko sarrerarekin otoitz egin eta Jainkoak miresmen eta harrigarriz bete gaitzan utziko dugu, niretzat eta bere herri osoarentzat duen dohainagatik.

Lukas 1:39-55. Mariak Elisabeti egin zion ikustaldiari begiratu eta topaketan gertatzen den giza drama eta drama jainkotiarrari adi egongo gara. Jesusi adi egongo gara, Mariaren sabelean baitago. Joan Bataiatzailearen bidez ematen dio ongietorria gizateriak Jesus Jainkoaren Semeari.

Amaierako elkarrizketa: meditatutakoaren laburpen bat egin otoitzeko tartean, Jesusekin adiskide batekin bezala hitz eginda. Egindako bide zati honetan aurkitutako puntuez bihotza ireki berari. Amaitzeko, Aita Gurea esan.

Alcanadre – Calahorra

Pistas Ignacianas - Etapa 10. Alcanadre – Calahorra (21,5 km)

Oharrak: Ez dezagun ahaztu “prestatzeko otoitza”, esperientzia ororen amaierako fruitua. Barne erromesaldiko “bigarren aste” honen ezaugarria intimitatea da: gure Jauna eta Erregea hobeto ezagutu nahi dugu, gertuagotik jarraitzeko. Intimitatea nahitaezkoa da! Saia gaitezen intimitatearen grazia hori Jesukristorekin aurkitzen.

Eskaria: behar ditudan hiru gauza eskatuko dizkiot Aitari, Berak bakarrik eman baitiezazkidake: Jesusen ezaguera intimoagoa, gutako bat bihurtu baita; niri didan maitasunaren esperientzia pertsonalagoa, goxotasun handiagoz maita dezadan; eta Jesusekin elkartasun estuagoa, gizateriari salbazioa eramateko misioan.

Hausnarketak: Jesusen kideak badaki Jesus Errege dela, kontzientzia hori hazi egiten zaio eta ondorioz bere arerioen, nahien eta planen kontzientzia ere hazi egiten zaio. Bakoitza intimitatean hazten da Errege honen maitasunezko presentzia esperimentatzean; Errege honek bere jarraitzaileei diren bezala egiten die dei, irakatsi, sendatu, erronka egin, onartu eta elikatu egiten ditu. Jesus Erregearen kideak Berarekin igaro nahi ditu txarkeria, gehiegikeria eta pobrezia guztiak, Berarekin barru-barruko elkartasuna lortzeko hala egin behar bada. Kideak badaki inoiz ez dela bakarrik ibiliko eginkizun honetan. Erregearekin etengabe elkartuta dago lanean, otoitzean eta atsedenean. Erregearen ekintzen jarraitzailea bere zereginean sartzen da erabat: salbazioaren, askapenaren, justiziaren eta bakearen berri ona hots egingo herri guztietan. Ohartu egin behar gara Jesusen deia den bezalakoa delako inoiz ezin dugula jakin bizitzako erromesaldian nora joan beharko dugun, joan horretan eta harremanetan zer aldaketa egongo diren, ezusteko heriotzak edo zorte on paregabea egongo diren. Gure gaurko ibilbidearen amaieran aurkituko dugunaz adina dakigu Jesusen ondoan egingo dugun bide horretaz. Beraz, Jesusekin bat egitera gonbidatuta gaude eskuzabaltasun handiz eta Berarengan fedea izanda.

Eskuzabaltasun handi hori eta barneko elkartasunezko harreman hori dira Jainkoak gizateriarentzat nahi dituenak ere. Jainkoak gizateriari begiratu eta intimitate edo barneko izate hori Berari deika ari zaiola sentitzen du. Haragiztatzea da intimitate eskuzabalaren nahiari Jainkoak emandako erantzuna. Hirutasun Santuari begiratzera gonbidatzen gaitu Ignaziok, gizateriari begira baitago eta ikusitakoa Jainkoarekin partekatzera gonbidatzen gaitu: «Pertsona desberdinak ikusiko ditut lurrazalean, hainbat janzkera eta jokaeratakoak: batzuk zuriak eta besteak beltzak, batzuk bakean eta besteak gerran, batzuk negarrez eta besteak barrez, batzuk osasuntsu eta besteak gaixo, batzuk jaiotzen eta besteak hiltzen, eta horrela etengabe.» Jarraian hiru Pertsona Santuak eserita ikusiko ditut beren Jainkozko Erregetzako errege tronuan. Munduari begira daude eta herri guztien itsutasun ikaragarria ikusten dut eta bekatuaren absurduan nola sufritzen eta hiltzen ari diren… «Pertsona jainkotiarrak esaten ari direna entzun behar dut, hau da, “Gizateriaren eroskundean hitza eman behar dugu.”»

Bekatuaren errealitateaz eta Jainkoaren planaren aurkako iraultzaz hausnartuko dugu. Orain Jainkoa mundu bekatari honekiko askatasunez egin duen aukera errukiorraz hausnartuko dugu: Jesus gure giza historiara etorriko dela eta horrela izateko, erosteko eta gure harrizko bihotzetara maitasuna ekartzeko modu berria erakutsiko digula.

Testuak:

Lukas 1, 26-38. Gizakundearen misterioan Mariaren lankidetzara gonbidatzen du Jainkoak. “Ez” esateko aukera zuen arren, Mariak “bai” esan zuen askatasun osoz. Agerraldi horretako itxaropena eta miraria sentitzen ditugu: Jainkoarentzat ez da ezer ezinezkorik, Elisabetek agorra zela uste zuen eta sei hilabeteko dago. Jainkoak hau egin badezake munduan, zer ezin du egin !?

Filipoarrei 2, 5-11. Hirutasunaren presentziaren irudian jarriko naiz, Semea gutako bat izango dela erabaki dute eta Mariaren sabelean dagoen Jesusi begiratuko diot. Antzinako ereserki honek Jainkoaren misterio harrigarria adierazten du, izaki amaigabea amaikor egin da, espiritu mugagabe eta garbia haragiztatu.

Joan 1,1-14. Joanen Ebanjelioko sarrerarekin otoitz egin eta Jainkoak miresmen eta harrigarriz bete gaitzan utziko dugu, niretzat eta bere herri osoarentzat duen dohainagatik.

Lukas 1:39-55. Mariak Elisabeti egin zion ikustaldiari begiratu eta topaketan gertatzen den giza drama eta drama jainkotiarrari adi egongo gara. Jesusi adi egongo gara, Mariaren sabelean baitago. Joan Bataiatzailearen bidez ematen dio ongietorria gizateriak Jesus Jainkoaren Semeari.

Amaierako elkarrizketa: meditatutakoaren laburpen bat egin otoitzeko tartean, Jesusekin adiskide batekin bezala hitz eginda. Egindako bide zati honetan aurkitutako puntuez bihotza ireki berari. Amaitzeko, Aita Gurea esan.

Pistas Ignacianas - Etapa 10. Alcanadre – Calahorra (21,5 km)

Oharrak: Ez dezagun ahaztu “prestatzeko otoitza”, esperientzia ororen amaierako fruitua. Barne erromesaldiko “bigarren aste” honen ezaugarria intimitatea da: gure Jauna eta Erregea hobeto ezagutu nahi dugu, gertuagotik jarraitzeko. Intimitatea nahitaezkoa da! Saia gaitezen intimitatearen grazia hori Jesukristorekin aurkitzen.

Eskaria: behar ditudan hiru gauza eskatuko dizkiot Aitari, Berak bakarrik eman baitiezazkidake: Jesusen ezaguera intimoagoa, gutako bat bihurtu baita; niri didan maitasunaren esperientzia pertsonalagoa, goxotasun handiagoz maita dezadan; eta Jesusekin elkartasun estuagoa, gizateriari salbazioa eramateko misioan.

Hausnarketak: Jesusen kideak badaki Jesus Errege dela, kontzientzia hori hazi egiten zaio eta ondorioz bere arerioen, nahien eta planen kontzientzia ere hazi egiten zaio. Bakoitza intimitatean hazten da Errege honen maitasunezko presentzia esperimentatzean; Errege honek bere jarraitzaileei diren bezala egiten die dei, irakatsi, sendatu, erronka egin, onartu eta elikatu egiten ditu. Jesus Erregearen kideak Berarekin igaro nahi ditu txarkeria, gehiegikeria eta pobrezia guztiak, Berarekin barru-barruko elkartasuna lortzeko hala egin behar bada. Kideak badaki inoiz ez dela bakarrik ibiliko eginkizun honetan. Erregearekin etengabe elkartuta dago lanean, otoitzean eta atsedenean. Erregearen ekintzen jarraitzailea bere zereginean sartzen da erabat: salbazioaren, askapenaren, justiziaren eta bakearen berri ona hots egingo herri guztietan. Ohartu egin behar gara Jesusen deia den bezalakoa delako inoiz ezin dugula jakin bizitzako erromesaldian nora joan beharko dugun, joan horretan eta harremanetan zer aldaketa egongo diren, ezusteko heriotzak edo zorte on paregabea egongo diren. Gure gaurko ibilbidearen amaieran aurkituko dugunaz adina dakigu Jesusen ondoan egingo dugun bide horretaz. Beraz, Jesusekin bat egitera gonbidatuta gaude eskuzabaltasun handiz eta Berarengan fedea izanda.

Eskuzabaltasun handi hori eta barneko elkartasunezko harreman hori dira Jainkoak gizateriarentzat nahi dituenak ere. Jainkoak gizateriari begiratu eta intimitate edo barneko izate hori Berari deika ari zaiola sentitzen du. Haragiztatzea da intimitate eskuzabalaren nahiari Jainkoak emandako erantzuna. Hirutasun Santuari begiratzera gonbidatzen gaitu Ignaziok, gizateriari begira baitago eta ikusitakoa Jainkoarekin partekatzera gonbidatzen gaitu: «Pertsona desberdinak ikusiko ditut lurrazalean, hainbat janzkera eta jokaeratakoak: batzuk zuriak eta besteak beltzak, batzuk bakean eta besteak gerran, batzuk negarrez eta besteak barrez, batzuk osasuntsu eta besteak gaixo, batzuk jaiotzen eta besteak hiltzen, eta horrela etengabe.» Jarraian hiru Pertsona Santuak eserita ikusiko ditut beren Jainkozko Erregetzako errege tronuan. Munduari begira daude eta herri guztien itsutasun ikaragarria ikusten dut eta bekatuaren absurduan nola sufritzen eta hiltzen ari diren… «Pertsona jainkotiarrak esaten ari direna entzun behar dut, hau da, “Gizateriaren eroskundean hitza eman behar dugu.”»

Bekatuaren errealitateaz eta Jainkoaren planaren aurkako iraultzaz hausnartuko dugu. Orain Jainkoa mundu bekatari honekiko askatasunez egin duen aukera errukiorraz hausnartuko dugu: Jesus gure giza historiara etorriko dela eta horrela izateko, erosteko eta gure harrizko bihotzetara maitasuna ekartzeko modu berria erakutsiko digula.

Testuak:

Lukas 1, 26-38. Gizakundearen misterioan Mariaren lankidetzara gonbidatzen du Jainkoak. “Ez” esateko aukera zuen arren, Mariak “bai” esan zuen askatasun osoz. Agerraldi horretako itxaropena eta miraria sentitzen ditugu: Jainkoarentzat ez da ezer ezinezkorik, Elisabetek agorra zela uste zuen eta sei hilabeteko dago. Jainkoak hau egin badezake munduan, zer ezin du egin !?

Filipoarrei 2, 5-11. Hirutasunaren presentziaren irudian jarriko naiz, Semea gutako bat izango dela erabaki dute eta Mariaren sabelean dagoen Jesusi begiratuko diot. Antzinako ereserki honek Jainkoaren misterio harrigarria adierazten du, izaki amaigabea amaikor egin da, espiritu mugagabe eta garbia haragiztatu.

Joan 1,1-14. Joanen Ebanjelioko sarrerarekin otoitz egin eta Jainkoak miresmen eta harrigarriz bete gaitzan utziko dugu, niretzat eta bere herri osoarentzat duen dohainagatik.

Lukas 1:39-55. Mariak Elisabeti egin zion ikustaldiari begiratu eta topaketan gertatzen den giza drama eta drama jainkotiarrari adi egongo gara. Jesusi adi egongo gara, Mariaren sabelean baitago. Joan Bataiatzailearen bidez ematen dio ongietorria gizateriak Jesus Jainkoaren Semeari.

Amaierako elkarrizketa: meditatutakoaren laburpen bat egin otoitzeko tartean, Jesusekin adiskide batekin bezala hitz eginda. Egindako bide zati honetan aurkitutako puntuez bihotza ireki berari. Amaitzeko, Aita Gurea esan.

Etapa 11

Pistas Ignacianas - Etapa 11. Calahorra – Alfaro (25,6 km)

Oharrak: Meditazio hauen xedea ez da Jesusen “ekintzak” biltzea, baizik eta “Jesus argiago ikustea, sakonago maitatzea, gertuagotik jarraitzea”. Ez ahaztu “prestatzeko otoitza”, esperientzia osoaren amaierako fruitua baita.

“Bigarren aste” honetan Ignaziok beste mota bateko otoitza sartzen du: ebanjelioko misterioen kontenplazioa.

Kontenplaziozko otoitza. Ignaziok kontenplaziozko otoitzean jarduteko eskatzen digu, treba gaitezen. Irudipenezko otoitz mota honetan gure zentzumenek ere parte hartzen dute.  Hona hemen gida txiki bat: «Ebanjelioko testua irakurri ondoren alde batera utziko dugu. Narrazioa errepasatzen hasiko gara mantso-mantso, eszena ahalik eta osoena irudikatuko dugu. Non gertatu da? Begiratu eszenako eta inguruko gauza guztiei. Nor dago?  Zein dira agertzen diren horiek guztiak? Zer giro egiten du? Hotza ala beroa? Zer usaindu dezaket? Orduan are gehiago sartuko gara eszenan, bertako pertsonaia bat gehiago izango gara. Jende multzoan dagoenetako bat edo historiako pertsonaiarik nagusienetako bat izan gaitezke. Neure burua eszenan sentitutakoan, utzi narrazioari aurrera egiten eta doan tokira joaten. Eszenaren barruan gaudela, hitzak eta ekintzak ez dira testuko errepikapen grabatuak izango. Eszenaren barruan askatasunez irudikatuko dugu eta egon nahi dugun tokira joango gara, otoitzean agertu nahi zaiguna hartuko dugu, narrazioko pertsonaien hitz eta keinuetan agertzen zaiguna, edo guk hitz egin dezakegu, gure barneko erreakzioaren esperientzia partekatu. Testuko zehaztasunek garrantzia galduko dute, esperientzia baita garrantzitsua, horrek mugitzen du orain gure bihotza. Amaitzeko, otoitz egingo dugu, Gure Jaunarekin hitz egingo dugu, bihotzetik bihotzera, adiskidetik adiskidera, nahi dugun moduan, jaso ditugun graziengatik eskerrak emateko.»

Mota honetako ariketa Gizakundearen misterioa kontenplatuaz hasiko dugu gaur. Ez dezagun etsi, mota honetako otoitza zaila irudituz gero: gure biziarekin otoitz egiteko eskatzen zaigu, beraz, bakoitzaren bidea Jainkoaren aurrean dago! Ignaziorentzat otoitz egiteko modu hau oso erabilgarria zen; ona litzateke, beraz, apur bat tratatzea.

Eskaria: Gizakundearen miraria etengabe baloratzeko eskatzen dugu Maria eta Joseren eta hauen erantzunaren bidez. Jesus gure artean dagoela notizia ona da, paregabea, eta hori sinetsi eta onartzeko grazia izan dezagula eta hor dugun zatia onar dezagula. Jainkoa gizaki eginda jaio izanaren miragarria sakonago baloratu.

Hausnarketak: Eman diezaiogun egungo ikuspuntua gizakundearen mirariari, gugan egia bihurtzen saiatuta. Gure elizetako Jaiotzetan aingeru itxurako Jesus agertzen zaigu, txukuntasunez inguratua, gurasoei, artzainei eta erregeei irribarre eginez. Baina tradizioak dio Jesus bidaia luze eta deseroso baten ondoren jaio zela, utzitakoa eta zikina izango zen toki batean. Gurasoak bidaiatzeaz nekatuta egongo ziren eta bakarrik sentitzeaz gain kezkatuta ere egongo ziren halako toki desegoki eta ezezagun batean jaio zelako haurra, familiakoen babesik gabe. Bakearen Printzea gure artera etorri zen baina ez guk pentsa dezakegun eran, gure munduan gizon izateko zailtasuna jaio zenetik esperimentatu zuen Jesusek. Orain guk ere senti ditzakegu erromes bidaiari sentitzearen gorabeherak, Jesusen familiak bezala: Eta galtzen banaiz? Eta bidean zerbait txarra gertatuz gero? Egongo al da ostatu egokirik? Eta gaixotzen banaiz zer? Irudika ditzakegun gorabehera horiek guztiak 100 aldiz biderkatu eta Jesusen garaian kokatuko gara eta geure burua maite dugun norbaiten ondoan eta haur jaioberri batekin irudikatuko dugu.

Ignaziok gonbidatzen gaitu: «Gure Ama, Jose eta Jesus haurra jaiotzaren ondoren ikustera. Ni esklabo pobre, txiki eta lotsagarri bihurtzen naiz haiei begira eta beraien beharrak zerbitzatzen ditut han banengo bezala, errespetu eta begirune guztiz. Egiten ari direna izango dut gogoan, adibidez oinez doaz edo lanean ari dira, Jauna ongi jaiotzea nahi baitute, txirotasunik handienean jaio arren; eta jaioberri hori hainbeste gose, egarri, bero, hotz, zauri eta irain jasan ondoren, gurutzean hilko da! Eta hau guztia nigatik!».

Testuak:

Mateo 1:18-25. Gizakundearen misterioari begira, Joseren sentimenduetan eta legea eta maitasunaren artean duen borrokan sartuko gara.

Lukas 2:1-20. Maria bere semeaz erditu zen, zapian bildu eta askan jarri zuen, ostatuan beraientzat tokirik ez zegoelako. Barneko bakez, bere jaiotzean presente, Jesus pozez eta eskerronez hartuko dut, Aitak niri eta bere herriari egindako dohaina baita.

Amaierako elkarrizketa: «Otoitz batekin amaituko dugu, Gure Jaunarekin hitz egingo dugu, adiskidetik adiskidera, bihotzetik bihotzera, jaso berri ditugun graziengatik gure eskerrona adieraziko dugu. » Aita Gurearekin amaitu.

Calahorra – Alfaro

Pistas Ignacianas - Etapa 11. Calahorra – Alfaro (25,6 km)

Oharrak: Meditazio hauen xedea ez da Jesusen “ekintzak” biltzea, baizik eta “Jesus argiago ikustea, sakonago maitatzea, gertuagotik jarraitzea”. Ez ahaztu “prestatzeko otoitza”, esperientzia osoaren amaierako fruitua baita.

“Bigarren aste” honetan Ignaziok beste mota bateko otoitza sartzen du: ebanjelioko misterioen kontenplazioa.

Kontenplaziozko otoitza. Ignaziok kontenplaziozko otoitzean jarduteko eskatzen digu, treba gaitezen. Irudipenezko otoitz mota honetan gure zentzumenek ere parte hartzen dute.  Hona hemen gida txiki bat: «Ebanjelioko testua irakurri ondoren alde batera utziko dugu. Narrazioa errepasatzen hasiko gara mantso-mantso, eszena ahalik eta osoena irudikatuko dugu. Non gertatu da? Begiratu eszenako eta inguruko gauza guztiei. Nor dago?  Zein dira agertzen diren horiek guztiak? Zer giro egiten du? Hotza ala beroa? Zer usaindu dezaket? Orduan are gehiago sartuko gara eszenan, bertako pertsonaia bat gehiago izango gara. Jende multzoan dagoenetako bat edo historiako pertsonaiarik nagusienetako bat izan gaitezke. Neure burua eszenan sentitutakoan, utzi narrazioari aurrera egiten eta doan tokira joaten. Eszenaren barruan gaudela, hitzak eta ekintzak ez dira testuko errepikapen grabatuak izango. Eszenaren barruan askatasunez irudikatuko dugu eta egon nahi dugun tokira joango gara, otoitzean agertu nahi zaiguna hartuko dugu, narrazioko pertsonaien hitz eta keinuetan agertzen zaiguna, edo guk hitz egin dezakegu, gure barneko erreakzioaren esperientzia partekatu. Testuko zehaztasunek garrantzia galduko dute, esperientzia baita garrantzitsua, horrek mugitzen du orain gure bihotza. Amaitzeko, otoitz egingo dugu, Gure Jaunarekin hitz egingo dugu, bihotzetik bihotzera, adiskidetik adiskidera, nahi dugun moduan, jaso ditugun graziengatik eskerrak emateko.»

Mota honetako ariketa Gizakundearen misterioa kontenplatuaz hasiko dugu gaur. Ez dezagun etsi, mota honetako otoitza zaila irudituz gero: gure biziarekin otoitz egiteko eskatzen zaigu, beraz, bakoitzaren bidea Jainkoaren aurrean dago! Ignaziorentzat otoitz egiteko modu hau oso erabilgarria zen; ona litzateke, beraz, apur bat tratatzea.

Eskaria: Gizakundearen miraria etengabe baloratzeko eskatzen dugu Maria eta Joseren eta hauen erantzunaren bidez. Jesus gure artean dagoela notizia ona da, paregabea, eta hori sinetsi eta onartzeko grazia izan dezagula eta hor dugun zatia onar dezagula. Jainkoa gizaki eginda jaio izanaren miragarria sakonago baloratu.

Hausnarketak: Eman diezaiogun egungo ikuspuntua gizakundearen mirariari, gugan egia bihurtzen saiatuta. Gure elizetako Jaiotzetan aingeru itxurako Jesus agertzen zaigu, txukuntasunez inguratua, gurasoei, artzainei eta erregeei irribarre eginez. Baina tradizioak dio Jesus bidaia luze eta deseroso baten ondoren jaio zela, utzitakoa eta zikina izango zen toki batean. Gurasoak bidaiatzeaz nekatuta egongo ziren eta bakarrik sentitzeaz gain kezkatuta ere egongo ziren halako toki desegoki eta ezezagun batean jaio zelako haurra, familiakoen babesik gabe. Bakearen Printzea gure artera etorri zen baina ez guk pentsa dezakegun eran, gure munduan gizon izateko zailtasuna jaio zenetik esperimentatu zuen Jesusek. Orain guk ere senti ditzakegu erromes bidaiari sentitzearen gorabeherak, Jesusen familiak bezala: Eta galtzen banaiz? Eta bidean zerbait txarra gertatuz gero? Egongo al da ostatu egokirik? Eta gaixotzen banaiz zer? Irudika ditzakegun gorabehera horiek guztiak 100 aldiz biderkatu eta Jesusen garaian kokatuko gara eta geure burua maite dugun norbaiten ondoan eta haur jaioberri batekin irudikatuko dugu.

Ignaziok gonbidatzen gaitu: «Gure Ama, Jose eta Jesus haurra jaiotzaren ondoren ikustera. Ni esklabo pobre, txiki eta lotsagarri bihurtzen naiz haiei begira eta beraien beharrak zerbitzatzen ditut han banengo bezala, errespetu eta begirune guztiz. Egiten ari direna izango dut gogoan, adibidez oinez doaz edo lanean ari dira, Jauna ongi jaiotzea nahi baitute, txirotasunik handienean jaio arren; eta jaioberri hori hainbeste gose, egarri, bero, hotz, zauri eta irain jasan ondoren, gurutzean hilko da! Eta hau guztia nigatik!».

Testuak:

Mateo 1:18-25. Gizakundearen misterioari begira, Joseren sentimenduetan eta legea eta maitasunaren artean duen borrokan sartuko gara.

Lukas 2:1-20. Maria bere semeaz erditu zen, zapian bildu eta askan jarri zuen, ostatuan beraientzat tokirik ez zegoelako. Barneko bakez, bere jaiotzean presente, Jesus pozez eta eskerronez hartuko dut, Aitak niri eta bere herriari egindako dohaina baita.

Amaierako elkarrizketa: «Otoitz batekin amaituko dugu, Gure Jaunarekin hitz egingo dugu, adiskidetik adiskidera, bihotzetik bihotzera, jaso berri ditugun graziengatik gure eskerrona adieraziko dugu. » Aita Gurearekin amaitu.

Pistas Ignacianas - Etapa 11. Calahorra – Alfaro (25,6 km)

Oharrak: Meditazio hauen xedea ez da Jesusen “ekintzak” biltzea, baizik eta “Jesus argiago ikustea, sakonago maitatzea, gertuagotik jarraitzea”. Ez ahaztu “prestatzeko otoitza”, esperientzia osoaren amaierako fruitua baita.

“Bigarren aste” honetan Ignaziok beste mota bateko otoitza sartzen du: ebanjelioko misterioen kontenplazioa.

Kontenplaziozko otoitza. Ignaziok kontenplaziozko otoitzean jarduteko eskatzen digu, treba gaitezen. Irudipenezko otoitz mota honetan gure zentzumenek ere parte hartzen dute.  Hona hemen gida txiki bat: «Ebanjelioko testua irakurri ondoren alde batera utziko dugu. Narrazioa errepasatzen hasiko gara mantso-mantso, eszena ahalik eta osoena irudikatuko dugu. Non gertatu da? Begiratu eszenako eta inguruko gauza guztiei. Nor dago?  Zein dira agertzen diren horiek guztiak? Zer giro egiten du? Hotza ala beroa? Zer usaindu dezaket? Orduan are gehiago sartuko gara eszenan, bertako pertsonaia bat gehiago izango gara. Jende multzoan dagoenetako bat edo historiako pertsonaiarik nagusienetako bat izan gaitezke. Neure burua eszenan sentitutakoan, utzi narrazioari aurrera egiten eta doan tokira joaten. Eszenaren barruan gaudela, hitzak eta ekintzak ez dira testuko errepikapen grabatuak izango. Eszenaren barruan askatasunez irudikatuko dugu eta egon nahi dugun tokira joango gara, otoitzean agertu nahi zaiguna hartuko dugu, narrazioko pertsonaien hitz eta keinuetan agertzen zaiguna, edo guk hitz egin dezakegu, gure barneko erreakzioaren esperientzia partekatu. Testuko zehaztasunek garrantzia galduko dute, esperientzia baita garrantzitsua, horrek mugitzen du orain gure bihotza. Amaitzeko, otoitz egingo dugu, Gure Jaunarekin hitz egingo dugu, bihotzetik bihotzera, adiskidetik adiskidera, nahi dugun moduan, jaso ditugun graziengatik eskerrak emateko.»

Mota honetako ariketa Gizakundearen misterioa kontenplatuaz hasiko dugu gaur. Ez dezagun etsi, mota honetako otoitza zaila irudituz gero: gure biziarekin otoitz egiteko eskatzen zaigu, beraz, bakoitzaren bidea Jainkoaren aurrean dago! Ignaziorentzat otoitz egiteko modu hau oso erabilgarria zen; ona litzateke, beraz, apur bat tratatzea.

Eskaria: Gizakundearen miraria etengabe baloratzeko eskatzen dugu Maria eta Joseren eta hauen erantzunaren bidez. Jesus gure artean dagoela notizia ona da, paregabea, eta hori sinetsi eta onartzeko grazia izan dezagula eta hor dugun zatia onar dezagula. Jainkoa gizaki eginda jaio izanaren miragarria sakonago baloratu.

Hausnarketak: Eman diezaiogun egungo ikuspuntua gizakundearen mirariari, gugan egia bihurtzen saiatuta. Gure elizetako Jaiotzetan aingeru itxurako Jesus agertzen zaigu, txukuntasunez inguratua, gurasoei, artzainei eta erregeei irribarre eginez. Baina tradizioak dio Jesus bidaia luze eta deseroso baten ondoren jaio zela, utzitakoa eta zikina izango zen toki batean. Gurasoak bidaiatzeaz nekatuta egongo ziren eta bakarrik sentitzeaz gain kezkatuta ere egongo ziren halako toki desegoki eta ezezagun batean jaio zelako haurra, familiakoen babesik gabe. Bakearen Printzea gure artera etorri zen baina ez guk pentsa dezakegun eran, gure munduan gizon izateko zailtasuna jaio zenetik esperimentatu zuen Jesusek. Orain guk ere senti ditzakegu erromes bidaiari sentitzearen gorabeherak, Jesusen familiak bezala: Eta galtzen banaiz? Eta bidean zerbait txarra gertatuz gero? Egongo al da ostatu egokirik? Eta gaixotzen banaiz zer? Irudika ditzakegun gorabehera horiek guztiak 100 aldiz biderkatu eta Jesusen garaian kokatuko gara eta geure burua maite dugun norbaiten ondoan eta haur jaioberri batekin irudikatuko dugu.

Ignaziok gonbidatzen gaitu: «Gure Ama, Jose eta Jesus haurra jaiotzaren ondoren ikustera. Ni esklabo pobre, txiki eta lotsagarri bihurtzen naiz haiei begira eta beraien beharrak zerbitzatzen ditut han banengo bezala, errespetu eta begirune guztiz. Egiten ari direna izango dut gogoan, adibidez oinez doaz edo lanean ari dira, Jauna ongi jaiotzea nahi baitute, txirotasunik handienean jaio arren; eta jaioberri hori hainbeste gose, egarri, bero, hotz, zauri eta irain jasan ondoren, gurutzean hilko da! Eta hau guztia nigatik!».

Testuak:

Mateo 1:18-25. Gizakundearen misterioari begira, Joseren sentimenduetan eta legea eta maitasunaren artean duen borrokan sartuko gara.

Lukas 2:1-20. Maria bere semeaz erditu zen, zapian bildu eta askan jarri zuen, ostatuan beraientzat tokirik ez zegoelako. Barneko bakez, bere jaiotzean presente, Jesus pozez eta eskerronez hartuko dut, Aitak niri eta bere herriari egindako dohaina baita.

Amaierako elkarrizketa: «Otoitz batekin amaituko dugu, Gure Jaunarekin hitz egingo dugu, adiskidetik adiskidera, bihotzetik bihotzera, jaso berri ditugun graziengatik gure eskerrona adieraziko dugu. » Aita Gurearekin amaitu.

Etapa 12

Pistas Ignacianas - Etapa 12. Alfaro – Tudela (25,6 km)

Oharrak: Bigarren asteko meditazio hauen helburua Jesus argiago ikustea, sakonagoko maitatzea eta gertuagotik jarraitzea da. Gogoan izan behar dugu “prestatzeko otoitza” dela esperientzia osoaren azken fruitua.

Eskaria: behar ditudan hiru gauza eskatuko dizkiot Aitari, Berak bakarrik eman baitiezazkidake: Jesusen ezaguera intimoagoa, gutako bat bihurtu baita; niri didan maitasunaren esperientzia pertsonalagoa, goxotasun handiagoz maita dezadan; eta Jesusekin elkartasun estuagoa, gizateriari salbazioa eramateko misioan.

Hausnarketak: hogeita hamar urte inguru zituela, Jesusek bere lana eta familia utzi eta bere ministerio publikoa hasi zuen. Bere bizitzako une horretan zer pentsatzen zuen irudikatzen saiatuko gara.

Jesusen bizitza publikoa bidaia batekin hasi zen, erromesaldi moduko batekin. Nazareteko etxetik irten eta Jordan ibaira joan zen erromes, eta Joan Bataiatzaileak bataiatu zuen han. Joanen ministerioa bekatariei damu zitezela aldarrikatzea izan zen. Joan ezaguna eta errespetatua zen: Jesusek bere mezua ezagutuko zuen, herri judutarrari igorritako Jaunaren profeta zenez. Jesusek bazekien zer egiten ari zen. Ikus dezagun zer esan nahi duen Jesusek, bekaturik gabeko gizonak, bekatariekin ilaran jarrita hasi izana bere ministerioa. Ebanjelioetako lehenengo bertso-lerroetan ageri den ekintza honen sinbolismoak barne erromesaldiaren irudiak ekartzen dizkigu gogora, bizimodu berri baten hasiera da. Joan Bataiatzailearen ministerioa Isaiasen hitz batzuekin aurkeztu zen: “Prestatu bidea Jaunari, zuzendu bideskak hari”.  Joanek damutzeko eta “bihotzberritzeko” hots egin zien bekatariei: Joanek bira eman eta beste norabide bat hartzera gonbidatzen gaitu, bizitzan beste bide bat hartzera. Jesusek, uneren batean, ohartuta eta nahita aukeratu zuen beste bidea bere ministerioa hasteko, Nazareten zeraman bizitza mundutiarra aldatzeko: irudika dezagun bere burutik zer pasatzen ote zen, bere inguruan zer ikusten ote zuen une egokia huraxe zela sentitzeko. Pentsa dezagun bere ministerioa nola hastea erabaki zuen ere, ez zen hitzaldiak ematen edo mirariak egiten hasi, baizik eta erromes joan zen Joanek bataia zezan. Eta gogoan izan dezagun Jesusek Jordanen izandako esperientzia, aurkitu zuena, Aitak misio bat egitera gonbidatu zuela ulertu zuen.

Aitari eska geniezaioke bere Seme Jesusekin batera jar gaitzala Joan Bataiatzailearen ilaran. Irudika dezagun bere kideetako bat garela eta justu Bere atzean gaudela, guk bera hobeto ezagutzea nahi baitu, gehiago maitatzea eta bera eta gizateria zerbitzatzean leialagoak izatea. Saia gaitezen ebanjelioko eszena hori ikusten. Zer esaten digu Joanek?

Testuak:

Erromatarrei 6:3-4. Aitaren ahalmenaz Kristo hilen artetik piztu zen bezala, guk ere bizi berria biziko dugu.

Lukas 3:1-22. “Zer egin behar dugu bada?” Joanek bataiatzeko unean Jaunaren ahotsak egiaztatu zuen bere semea zela eta zer zeregin zuen.

Mateo 3:13-17. Jesusek bere bihotzean gogoeta egin zuen Jainkoaren Aitatasunaz eta Berak emandako zereginaz eta Nazaret uztea erabaki zuen.  Eszenari begiratuko diogu. Bere ondoan egoten saiatuko gara eta erabaki hori nola hartu zuen ikusiko dugu: amari esan zion, agurtu eta gizaki heldu eta arduratsu bihurtu zuen oro utzi zuen. Jordan ibaira berarekin joango gara oinez eta ibai ertzean geratuko gara bere bataioari begira. Zer entzuten dugu? Zer ulertu behar dugu?

Amaierako elkarrizketa: meditatutakoaren laburpen bat egin otoitzeko tartean, Jesusekin adiskide batekin bezala hitz eginda. Egindako bide zati honetan aurkitutako puntuez bihotza ireki berari. Amaitzeko, Aita Gurea esan.

Alfaro – Tudela

Pistas Ignacianas - Etapa 12. Alfaro – Tudela (25,6 km)

Oharrak: Bigarren asteko meditazio hauen helburua Jesus argiago ikustea, sakonagoko maitatzea eta gertuagotik jarraitzea da. Gogoan izan behar dugu “prestatzeko otoitza” dela esperientzia osoaren azken fruitua.

Eskaria: behar ditudan hiru gauza eskatuko dizkiot Aitari, Berak bakarrik eman baitiezazkidake: Jesusen ezaguera intimoagoa, gutako bat bihurtu baita; niri didan maitasunaren esperientzia pertsonalagoa, goxotasun handiagoz maita dezadan; eta Jesusekin elkartasun estuagoa, gizateriari salbazioa eramateko misioan.

Hausnarketak: hogeita hamar urte inguru zituela, Jesusek bere lana eta familia utzi eta bere ministerio publikoa hasi zuen. Bere bizitzako une horretan zer pentsatzen zuen irudikatzen saiatuko gara.

Jesusen bizitza publikoa bidaia batekin hasi zen, erromesaldi moduko batekin. Nazareteko etxetik irten eta Jordan ibaira joan zen erromes, eta Joan Bataiatzaileak bataiatu zuen han. Joanen ministerioa bekatariei damu zitezela aldarrikatzea izan zen. Joan ezaguna eta errespetatua zen: Jesusek bere mezua ezagutuko zuen, herri judutarrari igorritako Jaunaren profeta zenez. Jesusek bazekien zer egiten ari zen. Ikus dezagun zer esan nahi duen Jesusek, bekaturik gabeko gizonak, bekatariekin ilaran jarrita hasi izana bere ministerioa. Ebanjelioetako lehenengo bertso-lerroetan ageri den ekintza honen sinbolismoak barne erromesaldiaren irudiak ekartzen dizkigu gogora, bizimodu berri baten hasiera da. Joan Bataiatzailearen ministerioa Isaiasen hitz batzuekin aurkeztu zen: “Prestatu bidea Jaunari, zuzendu bideskak hari”.  Joanek damutzeko eta “bihotzberritzeko” hots egin zien bekatariei: Joanek bira eman eta beste norabide bat hartzera gonbidatzen gaitu, bizitzan beste bide bat hartzera. Jesusek, uneren batean, ohartuta eta nahita aukeratu zuen beste bidea bere ministerioa hasteko, Nazareten zeraman bizitza mundutiarra aldatzeko: irudika dezagun bere burutik zer pasatzen ote zen, bere inguruan zer ikusten ote zuen une egokia huraxe zela sentitzeko. Pentsa dezagun bere ministerioa nola hastea erabaki zuen ere, ez zen hitzaldiak ematen edo mirariak egiten hasi, baizik eta erromes joan zen Joanek bataia zezan. Eta gogoan izan dezagun Jesusek Jordanen izandako esperientzia, aurkitu zuena, Aitak misio bat egitera gonbidatu zuela ulertu zuen.

Aitari eska geniezaioke bere Seme Jesusekin batera jar gaitzala Joan Bataiatzailearen ilaran. Irudika dezagun bere kideetako bat garela eta justu Bere atzean gaudela, guk bera hobeto ezagutzea nahi baitu, gehiago maitatzea eta bera eta gizateria zerbitzatzean leialagoak izatea. Saia gaitezen ebanjelioko eszena hori ikusten. Zer esaten digu Joanek?

Testuak:

Erromatarrei 6:3-4. Aitaren ahalmenaz Kristo hilen artetik piztu zen bezala, guk ere bizi berria biziko dugu.

Lukas 3:1-22. “Zer egin behar dugu bada?” Joanek bataiatzeko unean Jaunaren ahotsak egiaztatu zuen bere semea zela eta zer zeregin zuen.

Mateo 3:13-17. Jesusek bere bihotzean gogoeta egin zuen Jainkoaren Aitatasunaz eta Berak emandako zereginaz eta Nazaret uztea erabaki zuen.  Eszenari begiratuko diogu. Bere ondoan egoten saiatuko gara eta erabaki hori nola hartu zuen ikusiko dugu: amari esan zion, agurtu eta gizaki heldu eta arduratsu bihurtu zuen oro utzi zuen. Jordan ibaira berarekin joango gara oinez eta ibai ertzean geratuko gara bere bataioari begira. Zer entzuten dugu? Zer ulertu behar dugu?

Amaierako elkarrizketa: meditatutakoaren laburpen bat egin otoitzeko tartean, Jesusekin adiskide batekin bezala hitz eginda. Egindako bide zati honetan aurkitutako puntuez bihotza ireki berari. Amaitzeko, Aita Gurea esan.

Pistas Ignacianas - Etapa 12. Alfaro – Tudela (25,6 km)

Oharrak: Bigarren asteko meditazio hauen helburua Jesus argiago ikustea, sakonagoko maitatzea eta gertuagotik jarraitzea da. Gogoan izan behar dugu “prestatzeko otoitza” dela esperientzia osoaren azken fruitua.

Eskaria: behar ditudan hiru gauza eskatuko dizkiot Aitari, Berak bakarrik eman baitiezazkidake: Jesusen ezaguera intimoagoa, gutako bat bihurtu baita; niri didan maitasunaren esperientzia pertsonalagoa, goxotasun handiagoz maita dezadan; eta Jesusekin elkartasun estuagoa, gizateriari salbazioa eramateko misioan.

Hausnarketak: hogeita hamar urte inguru zituela, Jesusek bere lana eta familia utzi eta bere ministerio publikoa hasi zuen. Bere bizitzako une horretan zer pentsatzen zuen irudikatzen saiatuko gara.

Jesusen bizitza publikoa bidaia batekin hasi zen, erromesaldi moduko batekin. Nazareteko etxetik irten eta Jordan ibaira joan zen erromes, eta Joan Bataiatzaileak bataiatu zuen han. Joanen ministerioa bekatariei damu zitezela aldarrikatzea izan zen. Joan ezaguna eta errespetatua zen: Jesusek bere mezua ezagutuko zuen, herri judutarrari igorritako Jaunaren profeta zenez. Jesusek bazekien zer egiten ari zen. Ikus dezagun zer esan nahi duen Jesusek, bekaturik gabeko gizonak, bekatariekin ilaran jarrita hasi izana bere ministerioa. Ebanjelioetako lehenengo bertso-lerroetan ageri den ekintza honen sinbolismoak barne erromesaldiaren irudiak ekartzen dizkigu gogora, bizimodu berri baten hasiera da. Joan Bataiatzailearen ministerioa Isaiasen hitz batzuekin aurkeztu zen: “Prestatu bidea Jaunari, zuzendu bideskak hari”.  Joanek damutzeko eta “bihotzberritzeko” hots egin zien bekatariei: Joanek bira eman eta beste norabide bat hartzera gonbidatzen gaitu, bizitzan beste bide bat hartzera. Jesusek, uneren batean, ohartuta eta nahita aukeratu zuen beste bidea bere ministerioa hasteko, Nazareten zeraman bizitza mundutiarra aldatzeko: irudika dezagun bere burutik zer pasatzen ote zen, bere inguruan zer ikusten ote zuen une egokia huraxe zela sentitzeko. Pentsa dezagun bere ministerioa nola hastea erabaki zuen ere, ez zen hitzaldiak ematen edo mirariak egiten hasi, baizik eta erromes joan zen Joanek bataia zezan. Eta gogoan izan dezagun Jesusek Jordanen izandako esperientzia, aurkitu zuena, Aitak misio bat egitera gonbidatu zuela ulertu zuen.

Aitari eska geniezaioke bere Seme Jesusekin batera jar gaitzala Joan Bataiatzailearen ilaran. Irudika dezagun bere kideetako bat garela eta justu Bere atzean gaudela, guk bera hobeto ezagutzea nahi baitu, gehiago maitatzea eta bera eta gizateria zerbitzatzean leialagoak izatea. Saia gaitezen ebanjelioko eszena hori ikusten. Zer esaten digu Joanek?

Testuak:

Erromatarrei 6:3-4. Aitaren ahalmenaz Kristo hilen artetik piztu zen bezala, guk ere bizi berria biziko dugu.

Lukas 3:1-22. “Zer egin behar dugu bada?” Joanek bataiatzeko unean Jaunaren ahotsak egiaztatu zuen bere semea zela eta zer zeregin zuen.

Mateo 3:13-17. Jesusek bere bihotzean gogoeta egin zuen Jainkoaren Aitatasunaz eta Berak emandako zereginaz eta Nazaret uztea erabaki zuen.  Eszenari begiratuko diogu. Bere ondoan egoten saiatuko gara eta erabaki hori nola hartu zuen ikusiko dugu: amari esan zion, agurtu eta gizaki heldu eta arduratsu bihurtu zuen oro utzi zuen. Jordan ibaira berarekin joango gara oinez eta ibai ertzean geratuko gara bere bataioari begira. Zer entzuten dugu? Zer ulertu behar dugu?

Amaierako elkarrizketa: meditatutakoaren laburpen bat egin otoitzeko tartean, Jesusekin adiskide batekin bezala hitz eginda. Egindako bide zati honetan aurkitutako puntuez bihotza ireki berari. Amaitzeko, Aita Gurea esan.

Etapa 13

Pistas Ignacianas - Etapa 13. Tudela – Gallur (39,3 km)

Oharrak: “prestatzeko otoitza” azpimarratzen jarraitzen dugu. Gaur gogo-jardunetako ohiko  kontsiderazio batean sartuko gara: ikurrinen hausnarketa. Ignazio santuak kontrastezko ariketa bat eskaintzen digu, Jesusen jarraipen honetan gure bizitzak nora hartuko ote duen ikusteko. Egunean zehar gogo-jardun honen grazia lor dezagula eska dezakegu eta grazia hori kontuan izan;Jesusek berarekin batera erromes nahi gaituela ere senti dezakegu. Ignaziok gogo-jardunetan aipatzen duen “elkarrizketa hirukoitza” berak esan bezala egin daiteke edo gure bihotzak esaten digun bezala, egiten ari garen erromesaldiaren arabera.

Eskaria: Jesusen laguna naizenez, Jainkoari eskatzen diot gaizkiaren iruzurrak ezagutzeko gai izan nadila, dohain hori eman diezadala eta Jesukristo, nire egiazko buruzagi eta Jauna, egiaz ezagutu dezadala eta imitatzeko grazia izan dezadala.

Hausnarketak: datozen egunetan Jesusen lurreko ministerioaz hausnartuko dugu, Erreinuko balioak landu eta bizitzeko moduaz. Gaur “bi ikurrinen” meditazioa esaten zaion batera gerturatuko gara. Jesus irudika dezakegu bere bidaia hasteko prestatzen, bidegurutze batean geldirik. Jesusek ez du zalantzarik hartu behar duen bideaz eta Berarekin bat egiteko eskatzen digu. Jesusen “bideko” balioek xumetasunera gonbidatzen gaituzte (baita pobreziara ere), eta horrek askotan desohorea eta umiltasuna ditu berekin: hau da, beraien bizitza Jainkoarekin partekatu eta Beragandik dena konfiantzaz espero dutenek bezala jarraitu behar diogu. Beste “bidea” aberastasunarena da, ohorea du eta harrotasunez betetzen gaitu: hau da, gauzak eduki eta munduan garrantzitsu izan eta sentiarazten gaituen prestigioa aukeratu, horrela geure bizitzako jainko bihurtzen gara eta “munduan bakarrak” izaten gara. Erromesaldi espiritual honen hasieran oinarrizko erabaki bat hartzera gonbidatu gaitu Ignaziok: gure Printzipioari eta Oinarriari leial izatea. Orain ez dugu berriro aukeratu beharrik, gogoratzen ari zaigu, Jesusen bidearen ikuspegi argiagoa izan baitezakegu orain eta gure nahia egiazta dezakegu, munduko bideak ez bezalakoa hartu dugu. Nor gara: dauzkagun gauzak eta ospea al gara? Ala Jainkoak maitatutako izaki sentitzen gara? Zergatik gara garrantzitsuak: besteek gutaz dakitenagatik ala Jainkoak aukeratu gaituelako? Gure karga arintzera gonbidatzen gaitu Jesusek, bizitzako erromesaldi espiritual honetan bere ondoan askatasun osoz ibiltzera.

Gogoeta honen xedea da Jesusen eta gaizkiaren “estrategiez” kontzientziatzea, gure erabakiak hartu aurretik askotan gure aurrean izaten ditugun “espiritu” horiek zehatz bereizi ahal izateko: nora noa? Jesusekin noa? Ignaziok esaten duen bezala: “Gure hurrengo jardunean Kristo gure Jaunaren nahia ikusiko dugu eta, beste aldean, gaizkiarena, giza izaeraren etsaiarena… Irudika ezazu etsai horien guztien buruak Babiloniako lautada zabalean dei egiten diela bereei… eta jendearengana igortzen dituela aberastasunak nahi izateko tentatzera, munduko ohore hutsalera errazago iristeko eta azkenean gero eta harrokeria handiagora. Eta hortik munduko desastre guztiak ziurtatuta daude. Era berean, jarri egiazko buruzagi gorenean begiak, Kristo gure Jaunak bereei dei egin die… eta pertsonak guztiak erakartzera igorri ditu; lehenengo pobrezia espiritual akatsik gabekora eta Errege Jainkotiarra zerbitzatu nahi bada eta horretarako nahia badu, baita egiazko pobreziara ere; ondoren, gezurrezko ohoreen ordez mesprezua eta gaitzespena nahi izatera erakarriko dute jendea, hor lortzen baita egiazko umiltasuna. Eta hortik lortzen dira munduan jarraitzen duten ekintza on guztiak. “Bi ikurrin hauek gogoan izan eta gure bihotzarekin aukeratu behar dugu: Jesusekin joan behar dut? Hala sentitzen al dut? Hala nahi al dut?”

Testuak:

1 Timoteo 6,6-10. Aberats izan nahi dutenak tentaldiaren sarean eta gizakia hondatzen eta galtzen duten grina zoro eta kaltegarri askotan erortzen dira.

Galaziarrei 5,16-25. Espirituarekin eta gabe egotea zer den jakin nahi dut.

Efesoarrei 6,10-20. Gudu espirituala.

Amaierako elkarrizketa hirukoitza: «1 gure Andrearekin elkarrizketa, bere seme eta Jaunaren graziak har nazan, bere ikurraren azpian har nazan, hasteko, pobrezia espiritualean eta bere maiestatea zerbitzatuko banu eta hautatu nahiko banindu, baita ekintzazko pobrezian ere; ondoren irainak eta laidoak jasan eta horietan imitatu, pertsona inoren bekaturik gabe eta bere maiestatea nahigabetu gabe eta honekin Agur Maria bat. 2. elkarrizketa. Semeari ere gauza bera eskatu, Aita lor dezadan eta honekin Kristoren Anima esan. 3. elkarrizketa. Aitari ere gauza bera eskatu, eman diezadan eta Aita Gurea esan.»

Anima Christi otoitza. XIV. mendeko otoitza da. Oraindik ere askotan erabiltzen da Jaunartzean Jesukristoren Gorputz eta Odol Santuak hartu ondoren. Ignaziok askotan erabili zuen eta horregatik dator bere gogo-jardunetan.

Kristoren anima, santutu nazazu.
Kristoren gorputza, salba nazazu.
Kristoren odola, ase nazazu.
Kristoren saihetseko ura, garbi nazazu.
Kristoren mina, sendotu nazazu.
O Jesus ona! entzun nazazu.
Zeure zaurien artean gorde nazazu.
Ez utzi niri, arren, Zugandik alde egiten.
Etsai gaiztotik, gorde nazazu
Nere heriotzako orduan, dei nazazu.
Eta Zugana joateko agindu iezadazu.
Zure Santuekin gorets zaitzadan
gizaldi guztietan.
Amen.

Tudela – Gallur

Pistas Ignacianas - Etapa 13. Tudela – Gallur (39,3 km)

Oharrak: “prestatzeko otoitza” azpimarratzen jarraitzen dugu. Gaur gogo-jardunetako ohiko  kontsiderazio batean sartuko gara: ikurrinen hausnarketa. Ignazio santuak kontrastezko ariketa bat eskaintzen digu, Jesusen jarraipen honetan gure bizitzak nora hartuko ote duen ikusteko. Egunean zehar gogo-jardun honen grazia lor dezagula eska dezakegu eta grazia hori kontuan izan;Jesusek berarekin batera erromes nahi gaituela ere senti dezakegu. Ignaziok gogo-jardunetan aipatzen duen “elkarrizketa hirukoitza” berak esan bezala egin daiteke edo gure bihotzak esaten digun bezala, egiten ari garen erromesaldiaren arabera.

Eskaria: Jesusen laguna naizenez, Jainkoari eskatzen diot gaizkiaren iruzurrak ezagutzeko gai izan nadila, dohain hori eman diezadala eta Jesukristo, nire egiazko buruzagi eta Jauna, egiaz ezagutu dezadala eta imitatzeko grazia izan dezadala.

Hausnarketak: datozen egunetan Jesusen lurreko ministerioaz hausnartuko dugu, Erreinuko balioak landu eta bizitzeko moduaz. Gaur “bi ikurrinen” meditazioa esaten zaion batera gerturatuko gara. Jesus irudika dezakegu bere bidaia hasteko prestatzen, bidegurutze batean geldirik. Jesusek ez du zalantzarik hartu behar duen bideaz eta Berarekin bat egiteko eskatzen digu. Jesusen “bideko” balioek xumetasunera gonbidatzen gaituzte (baita pobreziara ere), eta horrek askotan desohorea eta umiltasuna ditu berekin: hau da, beraien bizitza Jainkoarekin partekatu eta Beragandik dena konfiantzaz espero dutenek bezala jarraitu behar diogu. Beste “bidea” aberastasunarena da, ohorea du eta harrotasunez betetzen gaitu: hau da, gauzak eduki eta munduan garrantzitsu izan eta sentiarazten gaituen prestigioa aukeratu, horrela geure bizitzako jainko bihurtzen gara eta “munduan bakarrak” izaten gara. Erromesaldi espiritual honen hasieran oinarrizko erabaki bat hartzera gonbidatu gaitu Ignaziok: gure Printzipioari eta Oinarriari leial izatea. Orain ez dugu berriro aukeratu beharrik, gogoratzen ari zaigu, Jesusen bidearen ikuspegi argiagoa izan baitezakegu orain eta gure nahia egiazta dezakegu, munduko bideak ez bezalakoa hartu dugu. Nor gara: dauzkagun gauzak eta ospea al gara? Ala Jainkoak maitatutako izaki sentitzen gara? Zergatik gara garrantzitsuak: besteek gutaz dakitenagatik ala Jainkoak aukeratu gaituelako? Gure karga arintzera gonbidatzen gaitu Jesusek, bizitzako erromesaldi espiritual honetan bere ondoan askatasun osoz ibiltzera.

Gogoeta honen xedea da Jesusen eta gaizkiaren “estrategiez” kontzientziatzea, gure erabakiak hartu aurretik askotan gure aurrean izaten ditugun “espiritu” horiek zehatz bereizi ahal izateko: nora noa? Jesusekin noa? Ignaziok esaten duen bezala: “Gure hurrengo jardunean Kristo gure Jaunaren nahia ikusiko dugu eta, beste aldean, gaizkiarena, giza izaeraren etsaiarena… Irudika ezazu etsai horien guztien buruak Babiloniako lautada zabalean dei egiten diela bereei… eta jendearengana igortzen dituela aberastasunak nahi izateko tentatzera, munduko ohore hutsalera errazago iristeko eta azkenean gero eta harrokeria handiagora. Eta hortik munduko desastre guztiak ziurtatuta daude. Era berean, jarri egiazko buruzagi gorenean begiak, Kristo gure Jaunak bereei dei egin die… eta pertsonak guztiak erakartzera igorri ditu; lehenengo pobrezia espiritual akatsik gabekora eta Errege Jainkotiarra zerbitzatu nahi bada eta horretarako nahia badu, baita egiazko pobreziara ere; ondoren, gezurrezko ohoreen ordez mesprezua eta gaitzespena nahi izatera erakarriko dute jendea, hor lortzen baita egiazko umiltasuna. Eta hortik lortzen dira munduan jarraitzen duten ekintza on guztiak. “Bi ikurrin hauek gogoan izan eta gure bihotzarekin aukeratu behar dugu: Jesusekin joan behar dut? Hala sentitzen al dut? Hala nahi al dut?”

Testuak:

1 Timoteo 6,6-10. Aberats izan nahi dutenak tentaldiaren sarean eta gizakia hondatzen eta galtzen duten grina zoro eta kaltegarri askotan erortzen dira.

Galaziarrei 5,16-25. Espirituarekin eta gabe egotea zer den jakin nahi dut.

Efesoarrei 6,10-20. Gudu espirituala.

Amaierako elkarrizketa hirukoitza: «1 gure Andrearekin elkarrizketa, bere seme eta Jaunaren graziak har nazan, bere ikurraren azpian har nazan, hasteko, pobrezia espiritualean eta bere maiestatea zerbitzatuko banu eta hautatu nahiko banindu, baita ekintzazko pobrezian ere; ondoren irainak eta laidoak jasan eta horietan imitatu, pertsona inoren bekaturik gabe eta bere maiestatea nahigabetu gabe eta honekin Agur Maria bat. 2. elkarrizketa. Semeari ere gauza bera eskatu, Aita lor dezadan eta honekin Kristoren Anima esan. 3. elkarrizketa. Aitari ere gauza bera eskatu, eman diezadan eta Aita Gurea esan.»

Anima Christi otoitza. XIV. mendeko otoitza da. Oraindik ere askotan erabiltzen da Jaunartzean Jesukristoren Gorputz eta Odol Santuak hartu ondoren. Ignaziok askotan erabili zuen eta horregatik dator bere gogo-jardunetan.

Kristoren anima, santutu nazazu.
Kristoren gorputza, salba nazazu.
Kristoren odola, ase nazazu.
Kristoren saihetseko ura, garbi nazazu.
Kristoren mina, sendotu nazazu.
O Jesus ona! entzun nazazu.
Zeure zaurien artean gorde nazazu.
Ez utzi niri, arren, Zugandik alde egiten.
Etsai gaiztotik, gorde nazazu
Nere heriotzako orduan, dei nazazu.
Eta Zugana joateko agindu iezadazu.
Zure Santuekin gorets zaitzadan
gizaldi guztietan.
Amen.

Pistas Ignacianas - Etapa 13. Tudela – Gallur (39,3 km)

Oharrak: “prestatzeko otoitza” azpimarratzen jarraitzen dugu. Gaur gogo-jardunetako ohiko  kontsiderazio batean sartuko gara: ikurrinen hausnarketa. Ignazio santuak kontrastezko ariketa bat eskaintzen digu, Jesusen jarraipen honetan gure bizitzak nora hartuko ote duen ikusteko. Egunean zehar gogo-jardun honen grazia lor dezagula eska dezakegu eta grazia hori kontuan izan;Jesusek berarekin batera erromes nahi gaituela ere senti dezakegu. Ignaziok gogo-jardunetan aipatzen duen “elkarrizketa hirukoitza” berak esan bezala egin daiteke edo gure bihotzak esaten digun bezala, egiten ari garen erromesaldiaren arabera.

Eskaria: Jesusen laguna naizenez, Jainkoari eskatzen diot gaizkiaren iruzurrak ezagutzeko gai izan nadila, dohain hori eman diezadala eta Jesukristo, nire egiazko buruzagi eta Jauna, egiaz ezagutu dezadala eta imitatzeko grazia izan dezadala.

Hausnarketak: datozen egunetan Jesusen lurreko ministerioaz hausnartuko dugu, Erreinuko balioak landu eta bizitzeko moduaz. Gaur “bi ikurrinen” meditazioa esaten zaion batera gerturatuko gara. Jesus irudika dezakegu bere bidaia hasteko prestatzen, bidegurutze batean geldirik. Jesusek ez du zalantzarik hartu behar duen bideaz eta Berarekin bat egiteko eskatzen digu. Jesusen “bideko” balioek xumetasunera gonbidatzen gaituzte (baita pobreziara ere), eta horrek askotan desohorea eta umiltasuna ditu berekin: hau da, beraien bizitza Jainkoarekin partekatu eta Beragandik dena konfiantzaz espero dutenek bezala jarraitu behar diogu. Beste “bidea” aberastasunarena da, ohorea du eta harrotasunez betetzen gaitu: hau da, gauzak eduki eta munduan garrantzitsu izan eta sentiarazten gaituen prestigioa aukeratu, horrela geure bizitzako jainko bihurtzen gara eta “munduan bakarrak” izaten gara. Erromesaldi espiritual honen hasieran oinarrizko erabaki bat hartzera gonbidatu gaitu Ignaziok: gure Printzipioari eta Oinarriari leial izatea. Orain ez dugu berriro aukeratu beharrik, gogoratzen ari zaigu, Jesusen bidearen ikuspegi argiagoa izan baitezakegu orain eta gure nahia egiazta dezakegu, munduko bideak ez bezalakoa hartu dugu. Nor gara: dauzkagun gauzak eta ospea al gara? Ala Jainkoak maitatutako izaki sentitzen gara? Zergatik gara garrantzitsuak: besteek gutaz dakitenagatik ala Jainkoak aukeratu gaituelako? Gure karga arintzera gonbidatzen gaitu Jesusek, bizitzako erromesaldi espiritual honetan bere ondoan askatasun osoz ibiltzera.

Gogoeta honen xedea da Jesusen eta gaizkiaren “estrategiez” kontzientziatzea, gure erabakiak hartu aurretik askotan gure aurrean izaten ditugun “espiritu” horiek zehatz bereizi ahal izateko: nora noa? Jesusekin noa? Ignaziok esaten duen bezala: “Gure hurrengo jardunean Kristo gure Jaunaren nahia ikusiko dugu eta, beste aldean, gaizkiarena, giza izaeraren etsaiarena… Irudika ezazu etsai horien guztien buruak Babiloniako lautada zabalean dei egiten diela bereei… eta jendearengana igortzen dituela aberastasunak nahi izateko tentatzera, munduko ohore hutsalera errazago iristeko eta azkenean gero eta harrokeria handiagora. Eta hortik munduko desastre guztiak ziurtatuta daude. Era berean, jarri egiazko buruzagi gorenean begiak, Kristo gure Jaunak bereei dei egin die… eta pertsonak guztiak erakartzera igorri ditu; lehenengo pobrezia espiritual akatsik gabekora eta Errege Jainkotiarra zerbitzatu nahi bada eta horretarako nahia badu, baita egiazko pobreziara ere; ondoren, gezurrezko ohoreen ordez mesprezua eta gaitzespena nahi izatera erakarriko dute jendea, hor lortzen baita egiazko umiltasuna. Eta hortik lortzen dira munduan jarraitzen duten ekintza on guztiak. “Bi ikurrin hauek gogoan izan eta gure bihotzarekin aukeratu behar dugu: Jesusekin joan behar dut? Hala sentitzen al dut? Hala nahi al dut?”

Testuak:

1 Timoteo 6,6-10. Aberats izan nahi dutenak tentaldiaren sarean eta gizakia hondatzen eta galtzen duten grina zoro eta kaltegarri askotan erortzen dira.

Galaziarrei 5,16-25. Espirituarekin eta gabe egotea zer den jakin nahi dut.

Efesoarrei 6,10-20. Gudu espirituala.

Amaierako elkarrizketa hirukoitza: «1 gure Andrearekin elkarrizketa, bere seme eta Jaunaren graziak har nazan, bere ikurraren azpian har nazan, hasteko, pobrezia espiritualean eta bere maiestatea zerbitzatuko banu eta hautatu nahiko banindu, baita ekintzazko pobrezian ere; ondoren irainak eta laidoak jasan eta horietan imitatu, pertsona inoren bekaturik gabe eta bere maiestatea nahigabetu gabe eta honekin Agur Maria bat. 2. elkarrizketa. Semeari ere gauza bera eskatu, Aita lor dezadan eta honekin Kristoren Anima esan. 3. elkarrizketa. Aitari ere gauza bera eskatu, eman diezadan eta Aita Gurea esan.»

Anima Christi otoitza. XIV. mendeko otoitza da. Oraindik ere askotan erabiltzen da Jaunartzean Jesukristoren Gorputz eta Odol Santuak hartu ondoren. Ignaziok askotan erabili zuen eta horregatik dator bere gogo-jardunetan.

Kristoren anima, santutu nazazu.
Kristoren gorputza, salba nazazu.
Kristoren odola, ase nazazu.
Kristoren saihetseko ura, garbi nazazu.
Kristoren mina, sendotu nazazu.
O Jesus ona! entzun nazazu.
Zeure zaurien artean gorde nazazu.
Ez utzi niri, arren, Zugandik alde egiten.
Etsai gaiztotik, gorde nazazu
Nere heriotzako orduan, dei nazazu.
Eta Zugana joateko agindu iezadazu.
Zure Santuekin gorets zaitzadan
gizaldi guztietan.
Amen.

Etapa 14

Pistas Ignacianas - Etapa 14. Gallur – Alagón (21,7 km)

Oharrak: Jesusekin oinez jarraitzen dugu, argiago ikus dezagun, sakonago maitatu ea gertuagotik jarraitu. Ez dezagun ahaztu “prestatzeko otoitza” otoitz egiten hasi aurretik eta egunean zehar. Gaurtik aurrera, amaierako elkarrizketa gero eta garrantzitsuagoa izango da: Jesusen barneko ezagutza horretan sartzen ari gara eta horrek eman dio indarra gure bizitzako konpromisoari. Hau eztabaidatuko dugu gure “adiskidearekin” otoitzeko azken elkarrizketan eta egunean zehar.

Eskaria: behar ditudan hiru gauza eskatuko dizkiot Aitari, Berak bakarrik eman baitiezazkidake: Jesusen ezaguera intimoagoa, gutako bat bihurtu baita; niri didan maitasunaren esperientzia pertsonalagoa, goxotasun handiagoz maita dezadan; eta Jesusekin elkartasun estuagoa, gizateriari salbazioa eramateko misioan.

Hausnarketak: Jesusek jendea sendatzen zuenez, irudi hori izan daiteke Jesusen bizitza publikoko irudirik nabarmenena. Jesusen sendatze misterioa salbazio misterioa ere bada. Jesusek gorputzak, espirituak eta Jainkoarekin eta besteekin etendako harremanak sendatzen ditu barkamenaren bidez. Jesusek jaiki eta ibili esan zion elbarriari, itsuari lokatzaz egin zizkion begiak. Bere kezka ez da ihartutako adarra edo ez dabilen organoa berreskuratzera mugatzen. Berak badaki sendatzen duena bekatuaren bidetik aldendu eta Berarengan sinesten hasi daitekeela. Badakigu errukiorra zela, antzinako gizarteko paria eta ukiezinekin harremanetan jartzeko gai zela. Erabili dezagun Ignaziok erabiltzen zuen kontenplazioko praktika, hau da, Jesusen ministerio honen eszena bat edo gehiago irudikatuko ditugu eta geure burua ere eszena horretan irudikatuko dugu, beharbada Jesusen bidaiako kideak izango gara edo beharbada nigana ekarriko dute Jesus – zer egin nahi dit Jesusek sendatzeko?  Gure erromesaldiko misterio hauetan sartzean, gorputza, burua eta espiritua sendatzeko beharrarekin aurkeztuko gara Jesusen aurrean. Jarraitu egun horretako grazia eskatzen.

Testuak:

Lukas 18: 35-43. “Jesus, Dabiden semea, erruki zakizkit!”

Joan 5:1-9. Jesusek gaixo dagoen gizonari egin zion galdera niri ere egiten dit kontenplazioan: “Nahi duzu sendatu?.” Jaunari erakusten diot sendatzeko beharra dudala: nire txikitasuna, harrotasuna, nahikeria, nire segurtasun eta kontrol beharra, neure burua nola engainatzen dudan. “Bai, Jauna, sendatu nahi dut.”

Lukas 8:40-56. Jesusi nire etxera etortzeko eskatzen diot. Bere soinekoaren ertza ukitzeko ahalegina egin dut.

Amaierako elkarrizketa: meditatutakoaren laburpen bat egin otoitzeko tartean, Jesusekin adiskide batekin bezala hitz eginda. Egindako bide zati honetan aurkitutako puntuez bihotza ireki berari. Hala sentituz gero, bere ikurrinaren pean hartzeko eskatuko diogu Jesusi eta bera bezala sendatzaile bihurtu. Amaitzeko, Aita Gurea esan.

Gallur – Alagón

Pistas Ignacianas - Etapa 14. Gallur – Alagón (21,7 km)

Oharrak: Jesusekin oinez jarraitzen dugu, argiago ikus dezagun, sakonago maitatu ea gertuagotik jarraitu. Ez dezagun ahaztu “prestatzeko otoitza” otoitz egiten hasi aurretik eta egunean zehar. Gaurtik aurrera, amaierako elkarrizketa gero eta garrantzitsuagoa izango da: Jesusen barneko ezagutza horretan sartzen ari gara eta horrek eman dio indarra gure bizitzako konpromisoari. Hau eztabaidatuko dugu gure “adiskidearekin” otoitzeko azken elkarrizketan eta egunean zehar.

Eskaria: behar ditudan hiru gauza eskatuko dizkiot Aitari, Berak bakarrik eman baitiezazkidake: Jesusen ezaguera intimoagoa, gutako bat bihurtu baita; niri didan maitasunaren esperientzia pertsonalagoa, goxotasun handiagoz maita dezadan; eta Jesusekin elkartasun estuagoa, gizateriari salbazioa eramateko misioan.

Hausnarketak: Jesusek jendea sendatzen zuenez, irudi hori izan daiteke Jesusen bizitza publikoko irudirik nabarmenena. Jesusen sendatze misterioa salbazio misterioa ere bada. Jesusek gorputzak, espirituak eta Jainkoarekin eta besteekin etendako harremanak sendatzen ditu barkamenaren bidez. Jesusek jaiki eta ibili esan zion elbarriari, itsuari lokatzaz egin zizkion begiak. Bere kezka ez da ihartutako adarra edo ez dabilen organoa berreskuratzera mugatzen. Berak badaki sendatzen duena bekatuaren bidetik aldendu eta Berarengan sinesten hasi daitekeela. Badakigu errukiorra zela, antzinako gizarteko paria eta ukiezinekin harremanetan jartzeko gai zela. Erabili dezagun Ignaziok erabiltzen zuen kontenplazioko praktika, hau da, Jesusen ministerio honen eszena bat edo gehiago irudikatuko ditugu eta geure burua ere eszena horretan irudikatuko dugu, beharbada Jesusen bidaiako kideak izango gara edo beharbada nigana ekarriko dute Jesus – zer egin nahi dit Jesusek sendatzeko?  Gure erromesaldiko misterio hauetan sartzean, gorputza, burua eta espiritua sendatzeko beharrarekin aurkeztuko gara Jesusen aurrean. Jarraitu egun horretako grazia eskatzen.

Testuak:

Lukas 18: 35-43. “Jesus, Dabiden semea, erruki zakizkit!”

Joan 5:1-9. Jesusek gaixo dagoen gizonari egin zion galdera niri ere egiten dit kontenplazioan: “Nahi duzu sendatu?.” Jaunari erakusten diot sendatzeko beharra dudala: nire txikitasuna, harrotasuna, nahikeria, nire segurtasun eta kontrol beharra, neure burua nola engainatzen dudan. “Bai, Jauna, sendatu nahi dut.”

Lukas 8:40-56. Jesusi nire etxera etortzeko eskatzen diot. Bere soinekoaren ertza ukitzeko ahalegina egin dut.

Amaierako elkarrizketa: meditatutakoaren laburpen bat egin otoitzeko tartean, Jesusekin adiskide batekin bezala hitz eginda. Egindako bide zati honetan aurkitutako puntuez bihotza ireki berari. Hala sentituz gero, bere ikurrinaren pean hartzeko eskatuko diogu Jesusi eta bera bezala sendatzaile bihurtu. Amaitzeko, Aita Gurea esan.

Pistas Ignacianas - Etapa 14. Gallur – Alagón (21,7 km)

Oharrak: Jesusekin oinez jarraitzen dugu, argiago ikus dezagun, sakonago maitatu ea gertuagotik jarraitu. Ez dezagun ahaztu “prestatzeko otoitza” otoitz egiten hasi aurretik eta egunean zehar. Gaurtik aurrera, amaierako elkarrizketa gero eta garrantzitsuagoa izango da: Jesusen barneko ezagutza horretan sartzen ari gara eta horrek eman dio indarra gure bizitzako konpromisoari. Hau eztabaidatuko dugu gure “adiskidearekin” otoitzeko azken elkarrizketan eta egunean zehar.

Eskaria: behar ditudan hiru gauza eskatuko dizkiot Aitari, Berak bakarrik eman baitiezazkidake: Jesusen ezaguera intimoagoa, gutako bat bihurtu baita; niri didan maitasunaren esperientzia pertsonalagoa, goxotasun handiagoz maita dezadan; eta Jesusekin elkartasun estuagoa, gizateriari salbazioa eramateko misioan.

Hausnarketak: Jesusek jendea sendatzen zuenez, irudi hori izan daiteke Jesusen bizitza publikoko irudirik nabarmenena. Jesusen sendatze misterioa salbazio misterioa ere bada. Jesusek gorputzak, espirituak eta Jainkoarekin eta besteekin etendako harremanak sendatzen ditu barkamenaren bidez. Jesusek jaiki eta ibili esan zion elbarriari, itsuari lokatzaz egin zizkion begiak. Bere kezka ez da ihartutako adarra edo ez dabilen organoa berreskuratzera mugatzen. Berak badaki sendatzen duena bekatuaren bidetik aldendu eta Berarengan sinesten hasi daitekeela. Badakigu errukiorra zela, antzinako gizarteko paria eta ukiezinekin harremanetan jartzeko gai zela. Erabili dezagun Ignaziok erabiltzen zuen kontenplazioko praktika, hau da, Jesusen ministerio honen eszena bat edo gehiago irudikatuko ditugu eta geure burua ere eszena horretan irudikatuko dugu, beharbada Jesusen bidaiako kideak izango gara edo beharbada nigana ekarriko dute Jesus – zer egin nahi dit Jesusek sendatzeko?  Gure erromesaldiko misterio hauetan sartzean, gorputza, burua eta espiritua sendatzeko beharrarekin aurkeztuko gara Jesusen aurrean. Jarraitu egun horretako grazia eskatzen.

Testuak:

Lukas 18: 35-43. “Jesus, Dabiden semea, erruki zakizkit!”

Joan 5:1-9. Jesusek gaixo dagoen gizonari egin zion galdera niri ere egiten dit kontenplazioan: “Nahi duzu sendatu?.” Jaunari erakusten diot sendatzeko beharra dudala: nire txikitasuna, harrotasuna, nahikeria, nire segurtasun eta kontrol beharra, neure burua nola engainatzen dudan. “Bai, Jauna, sendatu nahi dut.”

Lukas 8:40-56. Jesusi nire etxera etortzeko eskatzen diot. Bere soinekoaren ertza ukitzeko ahalegina egin dut.

Amaierako elkarrizketa: meditatutakoaren laburpen bat egin otoitzeko tartean, Jesusekin adiskide batekin bezala hitz eginda. Egindako bide zati honetan aurkitutako puntuez bihotza ireki berari. Hala sentituz gero, bere ikurrinaren pean hartzeko eskatuko diogu Jesusi eta bera bezala sendatzaile bihurtu. Amaitzeko, Aita Gurea esan.

Etapa 15

Pistas Ignacianas - Etapa 15. Alagón – Zaragoza (30,5 km)

Oharrak: Jesusekin oinez jarraitzen dugu, argiago ikus dezagun, sakonago maitatu ea gertuagotik jarraitu. Ez dezagun ahaztu “prestatzeko otoitza” otoitz egiten hasi aurretik eta egunean zehar. Gogoan izan behar dugu amaierako elkarrizketa gero eta garrantzitsuagoa dela: Jesusen barneko ezagutza horretan sartzen ari gara eta horrek eman dio indarra gure bizitzako konpromisoari. Hau eztabaidatuko dugu gure “adiskidearekin” otoitzeko azken elkarrizketan eta egunean zehar.

Eskaria: behar ditudan hiru gauza eskatuko dizkiot Aitari, Berak bakarrik eman baitiezazkidake: Jesusen ezaguera intimoagoa, gutako bat bihurtu baita; niri didan maitasunaren esperientzia pertsonalagoa, goxotasun handiagoz maita dezadan; eta Jesusekin elkartasun estuagoa, gizateriari salbazioa eramateko misioan.

Hausnarketak: Jesus sendatzen ikusi ondoren, bada miretsi beharreko Jesusen beste irudi bat: predikatzailearena. Oso berritzailea izan zen! Eta egiaz gizon askea! Miretsi dezagun Jesusen mezuaren argitasuna eta garbitasuna eta Erreinua aldarrikatzean zuen ausardia, horrek zekarren arriskuaz ohartzen zen arren. Jesusek ez zuen Jaunaren Erreinuko justiziaz zuen ikuspegia aldatu. Ez zuen hipokresia onartzen, joko bikoitza. Arbuiatu egiten zituen legearen letra bere egiazko espirituaren gainetik jartzen zuten erritualak eta kokapen legalistak.

Jesusek itun berria aldarrikatu zuen, bere bizi plana, bere ekintza plana, guk, bere jarraitzaileok, mundu hau konpontzen lagun diezaiogun, Jainkoak gizakientzat aurreikusitako mundua, elkar maitasunez hartuta. “Mendiko hitzaldia” edo “Erreinuaren manifestua” goiz iritsi zen Jesusen ministerioan. Hitz hauek lehen ere entzunda gaude, baina ezagunak izatea ez dadila deiaren kaltetan izan. Hitzaldia adeitsu entzunda Jesusen Hitzaren hazia erein bedi nigan eta sustraitu bedi. Irudika dezagun mendian bildutako jende xumearen erdian eserita bere “bidea” azaltzen. Orduan, eta orain, bere bidea gehiengoaren iritziaren kontra doa: kultura garaikideak eta publizitate kontsumistak eskaintzen dituzten baloreak ez bezalakoak bizitzera eta edukitzera gonbidatzen gaitu. Bere garaian, bere munduari kontraesanda bizi izan zen Jesus.

Testuak:

Mateo 23: 11-12, 23-24. Zuetako handiena izan bedi zerbitzari. Bere burua goratzen duena, beheratu egingo du eta bere burua beheratzen duena, goratu.

Mateo 5: 1-48. Jendetza ikusirik, Jesus mendira igo zen. Eseri eta ikasleak hurbildu zitzaizkion. Orduan, honela hasi zitzaien ikasleei…

Joan 12:44-50. Neure burua uzten dut Jesusi entzuteko: bere mezuan Aitaren ahotsa entzuten dut.

Amaierako elkarrizketa: meditatutakoaren laburpen bat egin otoitzeko tartean, Jesusekin adiskide batekin bezala hitz eginda. Egindako bide zati honetan aurkitutako puntuez bihotza ireki berari. Hala sentituz gero, bere ikurrinaren pean hartzeko eskatuko diogu Jesusi. Amaitzeko, Aita Gurea esan.

Alagón – Zaragoza

Pistas Ignacianas - Etapa 15. Alagón – Zaragoza (30,5 km)

Oharrak: Jesusekin oinez jarraitzen dugu, argiago ikus dezagun, sakonago maitatu ea gertuagotik jarraitu. Ez dezagun ahaztu “prestatzeko otoitza” otoitz egiten hasi aurretik eta egunean zehar. Gogoan izan behar dugu amaierako elkarrizketa gero eta garrantzitsuagoa dela: Jesusen barneko ezagutza horretan sartzen ari gara eta horrek eman dio indarra gure bizitzako konpromisoari. Hau eztabaidatuko dugu gure “adiskidearekin” otoitzeko azken elkarrizketan eta egunean zehar.

Eskaria: behar ditudan hiru gauza eskatuko dizkiot Aitari, Berak bakarrik eman baitiezazkidake: Jesusen ezaguera intimoagoa, gutako bat bihurtu baita; niri didan maitasunaren esperientzia pertsonalagoa, goxotasun handiagoz maita dezadan; eta Jesusekin elkartasun estuagoa, gizateriari salbazioa eramateko misioan.

Hausnarketak: Jesus sendatzen ikusi ondoren, bada miretsi beharreko Jesusen beste irudi bat: predikatzailearena. Oso berritzailea izan zen! Eta egiaz gizon askea! Miretsi dezagun Jesusen mezuaren argitasuna eta garbitasuna eta Erreinua aldarrikatzean zuen ausardia, horrek zekarren arriskuaz ohartzen zen arren. Jesusek ez zuen Jaunaren Erreinuko justiziaz zuen ikuspegia aldatu. Ez zuen hipokresia onartzen, joko bikoitza. Arbuiatu egiten zituen legearen letra bere egiazko espirituaren gainetik jartzen zuten erritualak eta kokapen legalistak.

Jesusek itun berria aldarrikatu zuen, bere bizi plana, bere ekintza plana, guk, bere jarraitzaileok, mundu hau konpontzen lagun diezaiogun, Jainkoak gizakientzat aurreikusitako mundua, elkar maitasunez hartuta. “Mendiko hitzaldia” edo “Erreinuaren manifestua” goiz iritsi zen Jesusen ministerioan. Hitz hauek lehen ere entzunda gaude, baina ezagunak izatea ez dadila deiaren kaltetan izan. Hitzaldia adeitsu entzunda Jesusen Hitzaren hazia erein bedi nigan eta sustraitu bedi. Irudika dezagun mendian bildutako jende xumearen erdian eserita bere “bidea” azaltzen. Orduan, eta orain, bere bidea gehiengoaren iritziaren kontra doa: kultura garaikideak eta publizitate kontsumistak eskaintzen dituzten baloreak ez bezalakoak bizitzera eta edukitzera gonbidatzen gaitu. Bere garaian, bere munduari kontraesanda bizi izan zen Jesus.

Testuak:

Mateo 23: 11-12, 23-24. Zuetako handiena izan bedi zerbitzari. Bere burua goratzen duena, beheratu egingo du eta bere burua beheratzen duena, goratu.

Mateo 5: 1-48. Jendetza ikusirik, Jesus mendira igo zen. Eseri eta ikasleak hurbildu zitzaizkion. Orduan, honela hasi zitzaien ikasleei…

Joan 12:44-50. Neure burua uzten dut Jesusi entzuteko: bere mezuan Aitaren ahotsa entzuten dut.

Amaierako elkarrizketa: meditatutakoaren laburpen bat egin otoitzeko tartean, Jesusekin adiskide batekin bezala hitz eginda. Egindako bide zati honetan aurkitutako puntuez bihotza ireki berari. Hala sentituz gero, bere ikurrinaren pean hartzeko eskatuko diogu Jesusi. Amaitzeko, Aita Gurea esan.

Pistas Ignacianas - Etapa 15. Alagón – Zaragoza (30,5 km)

Oharrak: Jesusekin oinez jarraitzen dugu, argiago ikus dezagun, sakonago maitatu ea gertuagotik jarraitu. Ez dezagun ahaztu “prestatzeko otoitza” otoitz egiten hasi aurretik eta egunean zehar. Gogoan izan behar dugu amaierako elkarrizketa gero eta garrantzitsuagoa dela: Jesusen barneko ezagutza horretan sartzen ari gara eta horrek eman dio indarra gure bizitzako konpromisoari. Hau eztabaidatuko dugu gure “adiskidearekin” otoitzeko azken elkarrizketan eta egunean zehar.

Eskaria: behar ditudan hiru gauza eskatuko dizkiot Aitari, Berak bakarrik eman baitiezazkidake: Jesusen ezaguera intimoagoa, gutako bat bihurtu baita; niri didan maitasunaren esperientzia pertsonalagoa, goxotasun handiagoz maita dezadan; eta Jesusekin elkartasun estuagoa, gizateriari salbazioa eramateko misioan.

Hausnarketak: Jesus sendatzen ikusi ondoren, bada miretsi beharreko Jesusen beste irudi bat: predikatzailearena. Oso berritzailea izan zen! Eta egiaz gizon askea! Miretsi dezagun Jesusen mezuaren argitasuna eta garbitasuna eta Erreinua aldarrikatzean zuen ausardia, horrek zekarren arriskuaz ohartzen zen arren. Jesusek ez zuen Jaunaren Erreinuko justiziaz zuen ikuspegia aldatu. Ez zuen hipokresia onartzen, joko bikoitza. Arbuiatu egiten zituen legearen letra bere egiazko espirituaren gainetik jartzen zuten erritualak eta kokapen legalistak.

Jesusek itun berria aldarrikatu zuen, bere bizi plana, bere ekintza plana, guk, bere jarraitzaileok, mundu hau konpontzen lagun diezaiogun, Jainkoak gizakientzat aurreikusitako mundua, elkar maitasunez hartuta. “Mendiko hitzaldia” edo “Erreinuaren manifestua” goiz iritsi zen Jesusen ministerioan. Hitz hauek lehen ere entzunda gaude, baina ezagunak izatea ez dadila deiaren kaltetan izan. Hitzaldia adeitsu entzunda Jesusen Hitzaren hazia erein bedi nigan eta sustraitu bedi. Irudika dezagun mendian bildutako jende xumearen erdian eserita bere “bidea” azaltzen. Orduan, eta orain, bere bidea gehiengoaren iritziaren kontra doa: kultura garaikideak eta publizitate kontsumistak eskaintzen dituzten baloreak ez bezalakoak bizitzera eta edukitzera gonbidatzen gaitu. Bere garaian, bere munduari kontraesanda bizi izan zen Jesus.

Testuak:

Mateo 23: 11-12, 23-24. Zuetako handiena izan bedi zerbitzari. Bere burua goratzen duena, beheratu egingo du eta bere burua beheratzen duena, goratu.

Mateo 5: 1-48. Jendetza ikusirik, Jesus mendira igo zen. Eseri eta ikasleak hurbildu zitzaizkion. Orduan, honela hasi zitzaien ikasleei…

Joan 12:44-50. Neure burua uzten dut Jesusi entzuteko: bere mezuan Aitaren ahotsa entzuten dut.

Amaierako elkarrizketa: meditatutakoaren laburpen bat egin otoitzeko tartean, Jesusekin adiskide batekin bezala hitz eginda. Egindako bide zati honetan aurkitutako puntuez bihotza ireki berari. Hala sentituz gero, bere ikurrinaren pean hartzeko eskatuko diogu Jesusi. Amaitzeko, Aita Gurea esan.

Etapa 16

Pistas Ignacianas - Etapa 16. Zaragoza – Fuentes de Ebro (30,2 km)

Oharrak: Jesusekin oinez jarraitzen dugu, argiago ikus dezagun, sakonago maitatu eta gertuagotik jarraitu. Ez dezagun “prestatzeko otoitza” ahaztu otoitz egiten hasi aurretik eta egunean zehar. Gogoan izan behar dugu amaierako elkarrizketa gero eta garrantzitsuagoa dela: Jesusen barneko ezagutza horretan sartzen ari gara eta horrek emango dio indarra gure bizitzako konpromisoari. Hau eztabaidatuko dugu gure “adiskidearekin” otoitzeko azken elkarrizketan eta egunean zehar.

Eskaria: Aitari eskatzen diot Jesus ekar diezadala bere erronka entzun eta uler dezadan, bere abenturaren zirrara sentitu eta Bera eta bere herria zerbitzatzeko grina bizia sentitu, bere zortea eta sufrimendua partekatuta.

Hausnarketak: Ebanjelioek esaten digutenez Jesus Galileako lakuaren ertzean zebilen eta itsasora sareak botatzen ari ziren bi ikasleri egin zien dei: “Zatozte nirekin eta giza arrantzale egingo zaituztet”, eta haiek, besterik gabe, sareak utzi eta jarraitu egin zioten. Jesus hau harrigarriro konbentzigarria da eta arrantzaleek sareak utzi, beraien aurreko bizitza utzi eta Jesusi jarraitu zioten bizi berrirantz, erromesaldi berrirantz. Otoitz egin dezagun Jesus hau hobeto ezagutzeko, bere deiaren erakargarritasunaz ikuspegi sakonagoa izateko, eta Berarekin egoteko nahi gero eta handiagoa sentitzeko grazia eska dezagun gure bizitzako erabakietan “nik nahi dudana” gutxiagotan eta “Jesusekin egoten eta Jesus bezala egoten lagunduko didana” gehiagotan esan dezagun.

Erregearen jarraitzaileei asko eskatuko zaie. “Beharrezko gauza bakarra” eta utzi beharreko “gauza bat gehiago” zein diren ikusi beharko da. Erronka hauez hausnartuaz nire barne erromesaldian gertatzen ari diren barne mugimenduei adi egongo gara. Nora noa? Badakit nora noan? Axola dit?

Testuak:

Lukas 9:57-62. Jesusen ikasle izateko bidean gera ez nadin erregutzen dut.

Lukas 10: 1-9. Ondoren Jaunak beste hirurogeita hamar izendatu zituen eta bere aurretik bidali.

Lukas 10:38-41. Jesusek esaten dit: “Gauza bat bakarra da beharrezkoa.” Nire erronka Marta eta Maria bezala bizitzea da, ekintzaren kontenplazioa, Jauna aktiboki zerbitzatzea Berarekin etengabeko intimitatea izateak sustatzen baitu.

Markos 10:17-27. Bizimodu onbera eta leiala duen gizon bati maitasunez begiratu eta Jesusek erronka egin dio hitz hauekin “Gauza bat bakarra falta zaizu” eta niri ere egiten dit erronka. Badakit zer esan zuen Ebanjelioko gizonak. Orain neure testuinguruan Jesusek “gauza bat bakarra falta zaidala” nola esaten didan entzungo dut.

Amaierako elkarrizketa: meditatutakoaren laburpen bat egin otoitzeko tartean, Jesusekin adiskide batekin bezala hitz eginda. Egindako bide zati honetan aurkitutako puntuez bihotza ireki berari. Hala sentituz gero, bere ikurrinaren pean hartzeko eskatuko diogu Jesusi. Amaitzeko, Aita Gurea esan.

Zaragoza – Fuentes de Ebro

Pistas Ignacianas - Etapa 16. Zaragoza – Fuentes de Ebro (30,2 km)

Oharrak: Jesusekin oinez jarraitzen dugu, argiago ikus dezagun, sakonago maitatu eta gertuagotik jarraitu. Ez dezagun “prestatzeko otoitza” ahaztu otoitz egiten hasi aurretik eta egunean zehar. Gogoan izan behar dugu amaierako elkarrizketa gero eta garrantzitsuagoa dela: Jesusen barneko ezagutza horretan sartzen ari gara eta horrek emango dio indarra gure bizitzako konpromisoari. Hau eztabaidatuko dugu gure “adiskidearekin” otoitzeko azken elkarrizketan eta egunean zehar.

Eskaria: Aitari eskatzen diot Jesus ekar diezadala bere erronka entzun eta uler dezadan, bere abenturaren zirrara sentitu eta Bera eta bere herria zerbitzatzeko grina bizia sentitu, bere zortea eta sufrimendua partekatuta.

Hausnarketak: Ebanjelioek esaten digutenez Jesus Galileako lakuaren ertzean zebilen eta itsasora sareak botatzen ari ziren bi ikasleri egin zien dei: “Zatozte nirekin eta giza arrantzale egingo zaituztet”, eta haiek, besterik gabe, sareak utzi eta jarraitu egin zioten. Jesus hau harrigarriro konbentzigarria da eta arrantzaleek sareak utzi, beraien aurreko bizitza utzi eta Jesusi jarraitu zioten bizi berrirantz, erromesaldi berrirantz. Otoitz egin dezagun Jesus hau hobeto ezagutzeko, bere deiaren erakargarritasunaz ikuspegi sakonagoa izateko, eta Berarekin egoteko nahi gero eta handiagoa sentitzeko grazia eska dezagun gure bizitzako erabakietan “nik nahi dudana” gutxiagotan eta “Jesusekin egoten eta Jesus bezala egoten lagunduko didana” gehiagotan esan dezagun.

Erregearen jarraitzaileei asko eskatuko zaie. “Beharrezko gauza bakarra” eta utzi beharreko “gauza bat gehiago” zein diren ikusi beharko da. Erronka hauez hausnartuaz nire barne erromesaldian gertatzen ari diren barne mugimenduei adi egongo gara. Nora noa? Badakit nora noan? Axola dit?

Testuak:

Lukas 9:57-62. Jesusen ikasle izateko bidean gera ez nadin erregutzen dut.

Lukas 10: 1-9. Ondoren Jaunak beste hirurogeita hamar izendatu zituen eta bere aurretik bidali.

Lukas 10:38-41. Jesusek esaten dit: “Gauza bat bakarra da beharrezkoa.” Nire erronka Marta eta Maria bezala bizitzea da, ekintzaren kontenplazioa, Jauna aktiboki zerbitzatzea Berarekin etengabeko intimitatea izateak sustatzen baitu.

Markos 10:17-27. Bizimodu onbera eta leiala duen gizon bati maitasunez begiratu eta Jesusek erronka egin dio hitz hauekin “Gauza bat bakarra falta zaizu” eta niri ere egiten dit erronka. Badakit zer esan zuen Ebanjelioko gizonak. Orain neure testuinguruan Jesusek “gauza bat bakarra falta zaidala” nola esaten didan entzungo dut.

Amaierako elkarrizketa: meditatutakoaren laburpen bat egin otoitzeko tartean, Jesusekin adiskide batekin bezala hitz eginda. Egindako bide zati honetan aurkitutako puntuez bihotza ireki berari. Hala sentituz gero, bere ikurrinaren pean hartzeko eskatuko diogu Jesusi. Amaitzeko, Aita Gurea esan.

Pistas Ignacianas - Etapa 16. Zaragoza – Fuentes de Ebro (30,2 km)

Oharrak: Jesusekin oinez jarraitzen dugu, argiago ikus dezagun, sakonago maitatu eta gertuagotik jarraitu. Ez dezagun “prestatzeko otoitza” ahaztu otoitz egiten hasi aurretik eta egunean zehar. Gogoan izan behar dugu amaierako elkarrizketa gero eta garrantzitsuagoa dela: Jesusen barneko ezagutza horretan sartzen ari gara eta horrek emango dio indarra gure bizitzako konpromisoari. Hau eztabaidatuko dugu gure “adiskidearekin” otoitzeko azken elkarrizketan eta egunean zehar.

Eskaria: Aitari eskatzen diot Jesus ekar diezadala bere erronka entzun eta uler dezadan, bere abenturaren zirrara sentitu eta Bera eta bere herria zerbitzatzeko grina bizia sentitu, bere zortea eta sufrimendua partekatuta.

Hausnarketak: Ebanjelioek esaten digutenez Jesus Galileako lakuaren ertzean zebilen eta itsasora sareak botatzen ari ziren bi ikasleri egin zien dei: “Zatozte nirekin eta giza arrantzale egingo zaituztet”, eta haiek, besterik gabe, sareak utzi eta jarraitu egin zioten. Jesus hau harrigarriro konbentzigarria da eta arrantzaleek sareak utzi, beraien aurreko bizitza utzi eta Jesusi jarraitu zioten bizi berrirantz, erromesaldi berrirantz. Otoitz egin dezagun Jesus hau hobeto ezagutzeko, bere deiaren erakargarritasunaz ikuspegi sakonagoa izateko, eta Berarekin egoteko nahi gero eta handiagoa sentitzeko grazia eska dezagun gure bizitzako erabakietan “nik nahi dudana” gutxiagotan eta “Jesusekin egoten eta Jesus bezala egoten lagunduko didana” gehiagotan esan dezagun.

Erregearen jarraitzaileei asko eskatuko zaie. “Beharrezko gauza bakarra” eta utzi beharreko “gauza bat gehiago” zein diren ikusi beharko da. Erronka hauez hausnartuaz nire barne erromesaldian gertatzen ari diren barne mugimenduei adi egongo gara. Nora noa? Badakit nora noan? Axola dit?

Testuak:

Lukas 9:57-62. Jesusen ikasle izateko bidean gera ez nadin erregutzen dut.

Lukas 10: 1-9. Ondoren Jaunak beste hirurogeita hamar izendatu zituen eta bere aurretik bidali.

Lukas 10:38-41. Jesusek esaten dit: “Gauza bat bakarra da beharrezkoa.” Nire erronka Marta eta Maria bezala bizitzea da, ekintzaren kontenplazioa, Jauna aktiboki zerbitzatzea Berarekin etengabeko intimitatea izateak sustatzen baitu.

Markos 10:17-27. Bizimodu onbera eta leiala duen gizon bati maitasunez begiratu eta Jesusek erronka egin dio hitz hauekin “Gauza bat bakarra falta zaizu” eta niri ere egiten dit erronka. Badakit zer esan zuen Ebanjelioko gizonak. Orain neure testuinguruan Jesusek “gauza bat bakarra falta zaidala” nola esaten didan entzungo dut.

Amaierako elkarrizketa: meditatutakoaren laburpen bat egin otoitzeko tartean, Jesusekin adiskide batekin bezala hitz eginda. Egindako bide zati honetan aurkitutako puntuez bihotza ireki berari. Hala sentituz gero, bere ikurrinaren pean hartzeko eskatuko diogu Jesusi. Amaitzeko, Aita Gurea esan.

Etapa 17

Pistas Ignacianas - Etapa 17. Fuentes de Ebro – Venta de Santa Lucía (29,6 km)

Oharrak: Ez dezagun “prestatzeko otoitza” ahaztu. Gure gogo-jardunen “hirugarren astean” gaude. Jesusek bere “bizitzako erromesaldian” gero eta zailtasun handiagoei egin behar die aurre eta Ignaziok zailtasun horietaz ohartzeko eskatzen digu. Gure erromesaldiko zatirik “lehorrenean” sartuko gara, Jesusek gugatik egindako ahalegin eskuzabala kontuan izan behar dugu. Gure bihotza “triste” dago, Jesusekin Jerusalemera baikoaz bere bizitzan azkeneko aldiz. Gure amaierako elkarrizketan Jesus barnetik ezagutzen jarraituko dugu, gurutzean hilko da, errugabea izan arren. Tristezia horretaz hitz egingo dugu gure “adiskidearekin” otoitzeko azken elkarrizketan eta egunean zehar.

Eskaria: Aitari eskatzen diot Jesus ekar diezadala bere erronka entzun eta uler dezadan, bere abenturaren zirrara sentitu eta Bera eta bere herria zerbitzatzeko grina bizia sentitu, bere zortea eta sufrimendua partekatuta.

Hausnarketak: Ebanjelioan Jesus Galileatik Jerusalemera doa erromes; hor egingo du Azken Afaria, nekaldiaren ondoren hil aurretik. Ia hiru urte egin ditu bere ikasleekin, baina azken bidaia honek argi utziko du oraindik ez duela bere mezua erabat igortzerik lortu. Jainkoaren erreinuan handiena zein izango den eztabaidatuko dute, esaterako. Jesus beste behin saiatuko da azaltzen Jaunaren erreinuko buru izatea besteak zerbitzatzea dela. Ez dute ulertzen -edo beharbada ez dugu entzuten eta onartzen- Jesusen bideak sufrimendua eta sakrifizioa berekin dituela: norbere buruari uko egin behar zaio. Kontenplaziozko irudimenarekin Jerusalemerako bidaia luze honetan Jesusekin batera joango gara erromes. Galderak egingo dizkiogu eta otoitz egingo dugu gure begiak ireki eta Bere mezua argiago ikus dezagun eta gure belarriak Bere deia entzuteko ireki daitezen.

Jesus ahul eta nekatuta sentitzen da ibilian. Ikasleak ur eta janari bila doaz, baina Bera herritik kanpo geratuko da. Eguzkia goian dago eta bero egiten du. Samaria. Joanen ebanjelioak emakume samariar bat etorri zela aipatzen du. Judutarrak eta samariarrak arerio gogorrak ziren. Jesus putzu baten ondoan dago, ura atera nahi du, baina ez du ateratzeko ezer. Laguntza behar du. Jesus egarri da eta emakumeari ura eskatu dio. Ondorengo elkarrizketan Jesus nor den jakingo du emakume samariarrak eta Kristo bezala onartu ere bai, ura behar duen gizon nekatu eta ahula izan arren.

Nor naiz? Nor da Jesus? Jesusekin topo egitean, geure buruak sakonago ulertzen laguntzen digu Jaunak eta prozesu horretan Jauna ere sakonago ulertuko dugu. Ignaziar Bidea “Monegroetatik” igaro da, basamortuko klimaren antzekoa da horkoa. Eskualde beroa da, hautsez betetako paisaia lehor honetan Jesusen eta bere entzuleen errealitatean eta irudikapenean ura zein garrantzitsua zen pentsa dezakegu. Janaririk eta urik gabe, ez dago bizirik. Ebanjelioetako irudirik sinbolikoenetako bat daukagu aurrean: Jesus betiko biziaren ura da, inoiz lehortzen ez den iturria, ur ugaria. Jesusekin topo egitearen nahitaezko ondorioa da eraldaketa pertsonala: ezinduen bizitza aldatu zuen bezala aldatu zion emakume samariarrari ere berea. Gerturatu gaitezen putzuaren ondoan dagoen Jesusengana, emakume samariarrak egin zuen bezala: nor naiz ni? eta nor da Jesus? Zer esaten dit Jesusek? Zer erantzuten diot?

Testuak:

Markos 10, 32-45. “Zuen artean lehenengo izan nahi duena, izan bedi zuen zerbitzari”.

Joan 4:6-15. “Ur honetatik edaten duena, berriro ere egarri izango da; nik emango diodan uretik edango duena, ordea, ez da sekula egarri izango.”

Joan 6:30-44. Jesus bizia ematen duen ogia eta ura dela sinesten dut eta Aitari erregutzen diot Berarengana gehiago hurbil nazala, janez eta edanez bizi berria izan dezadan.

Amaierako elkarrizketa: meditatutakoaren laburpen bat egin otoitzeko tartean, Jesusekin adiskide batekin bezala hitz eginda. Egindako bide zati honetan aurkitutako puntuez bihotza ireki berari. Hala sentituz gero, bere ikurrinaren pean hartzeko eskatuko diogu Jesusi. Amaitzeko, Aita Gurea esan.

Fuentes de Ebro – Venta de Santa Lucía

Pistas Ignacianas - Etapa 17. Fuentes de Ebro – Venta de Santa Lucía (29,6 km)

Oharrak: Ez dezagun “prestatzeko otoitza” ahaztu. Gure gogo-jardunen “hirugarren astean” gaude. Jesusek bere “bizitzako erromesaldian” gero eta zailtasun handiagoei egin behar die aurre eta Ignaziok zailtasun horietaz ohartzeko eskatzen digu. Gure erromesaldiko zatirik “lehorrenean” sartuko gara, Jesusek gugatik egindako ahalegin eskuzabala kontuan izan behar dugu. Gure bihotza “triste” dago, Jesusekin Jerusalemera baikoaz bere bizitzan azkeneko aldiz. Gure amaierako elkarrizketan Jesus barnetik ezagutzen jarraituko dugu, gurutzean hilko da, errugabea izan arren. Tristezia horretaz hitz egingo dugu gure “adiskidearekin” otoitzeko azken elkarrizketan eta egunean zehar.

Eskaria: Aitari eskatzen diot Jesus ekar diezadala bere erronka entzun eta uler dezadan, bere abenturaren zirrara sentitu eta Bera eta bere herria zerbitzatzeko grina bizia sentitu, bere zortea eta sufrimendua partekatuta.

Hausnarketak: Ebanjelioan Jesus Galileatik Jerusalemera doa erromes; hor egingo du Azken Afaria, nekaldiaren ondoren hil aurretik. Ia hiru urte egin ditu bere ikasleekin, baina azken bidaia honek argi utziko du oraindik ez duela bere mezua erabat igortzerik lortu. Jainkoaren erreinuan handiena zein izango den eztabaidatuko dute, esaterako. Jesus beste behin saiatuko da azaltzen Jaunaren erreinuko buru izatea besteak zerbitzatzea dela. Ez dute ulertzen -edo beharbada ez dugu entzuten eta onartzen- Jesusen bideak sufrimendua eta sakrifizioa berekin dituela: norbere buruari uko egin behar zaio. Kontenplaziozko irudimenarekin Jerusalemerako bidaia luze honetan Jesusekin batera joango gara erromes. Galderak egingo dizkiogu eta otoitz egingo dugu gure begiak ireki eta Bere mezua argiago ikus dezagun eta gure belarriak Bere deia entzuteko ireki daitezen.

Jesus ahul eta nekatuta sentitzen da ibilian. Ikasleak ur eta janari bila doaz, baina Bera herritik kanpo geratuko da. Eguzkia goian dago eta bero egiten du. Samaria. Joanen ebanjelioak emakume samariar bat etorri zela aipatzen du. Judutarrak eta samariarrak arerio gogorrak ziren. Jesus putzu baten ondoan dago, ura atera nahi du, baina ez du ateratzeko ezer. Laguntza behar du. Jesus egarri da eta emakumeari ura eskatu dio. Ondorengo elkarrizketan Jesus nor den jakingo du emakume samariarrak eta Kristo bezala onartu ere bai, ura behar duen gizon nekatu eta ahula izan arren.

Nor naiz? Nor da Jesus? Jesusekin topo egitean, geure buruak sakonago ulertzen laguntzen digu Jaunak eta prozesu horretan Jauna ere sakonago ulertuko dugu. Ignaziar Bidea “Monegroetatik” igaro da, basamortuko klimaren antzekoa da horkoa. Eskualde beroa da, hautsez betetako paisaia lehor honetan Jesusen eta bere entzuleen errealitatean eta irudikapenean ura zein garrantzitsua zen pentsa dezakegu. Janaririk eta urik gabe, ez dago bizirik. Ebanjelioetako irudirik sinbolikoenetako bat daukagu aurrean: Jesus betiko biziaren ura da, inoiz lehortzen ez den iturria, ur ugaria. Jesusekin topo egitearen nahitaezko ondorioa da eraldaketa pertsonala: ezinduen bizitza aldatu zuen bezala aldatu zion emakume samariarrari ere berea. Gerturatu gaitezen putzuaren ondoan dagoen Jesusengana, emakume samariarrak egin zuen bezala: nor naiz ni? eta nor da Jesus? Zer esaten dit Jesusek? Zer erantzuten diot?

Testuak:

Markos 10, 32-45. “Zuen artean lehenengo izan nahi duena, izan bedi zuen zerbitzari”.

Joan 4:6-15. “Ur honetatik edaten duena, berriro ere egarri izango da; nik emango diodan uretik edango duena, ordea, ez da sekula egarri izango.”

Joan 6:30-44. Jesus bizia ematen duen ogia eta ura dela sinesten dut eta Aitari erregutzen diot Berarengana gehiago hurbil nazala, janez eta edanez bizi berria izan dezadan.

Amaierako elkarrizketa: meditatutakoaren laburpen bat egin otoitzeko tartean, Jesusekin adiskide batekin bezala hitz eginda. Egindako bide zati honetan aurkitutako puntuez bihotza ireki berari. Hala sentituz gero, bere ikurrinaren pean hartzeko eskatuko diogu Jesusi. Amaitzeko, Aita Gurea esan.

Pistas Ignacianas - Etapa 17. Fuentes de Ebro – Venta de Santa Lucía (29,6 km)

Oharrak: Ez dezagun “prestatzeko otoitza” ahaztu. Gure gogo-jardunen “hirugarren astean” gaude. Jesusek bere “bizitzako erromesaldian” gero eta zailtasun handiagoei egin behar die aurre eta Ignaziok zailtasun horietaz ohartzeko eskatzen digu. Gure erromesaldiko zatirik “lehorrenean” sartuko gara, Jesusek gugatik egindako ahalegin eskuzabala kontuan izan behar dugu. Gure bihotza “triste” dago, Jesusekin Jerusalemera baikoaz bere bizitzan azkeneko aldiz. Gure amaierako elkarrizketan Jesus barnetik ezagutzen jarraituko dugu, gurutzean hilko da, errugabea izan arren. Tristezia horretaz hitz egingo dugu gure “adiskidearekin” otoitzeko azken elkarrizketan eta egunean zehar.

Eskaria: Aitari eskatzen diot Jesus ekar diezadala bere erronka entzun eta uler dezadan, bere abenturaren zirrara sentitu eta Bera eta bere herria zerbitzatzeko grina bizia sentitu, bere zortea eta sufrimendua partekatuta.

Hausnarketak: Ebanjelioan Jesus Galileatik Jerusalemera doa erromes; hor egingo du Azken Afaria, nekaldiaren ondoren hil aurretik. Ia hiru urte egin ditu bere ikasleekin, baina azken bidaia honek argi utziko du oraindik ez duela bere mezua erabat igortzerik lortu. Jainkoaren erreinuan handiena zein izango den eztabaidatuko dute, esaterako. Jesus beste behin saiatuko da azaltzen Jaunaren erreinuko buru izatea besteak zerbitzatzea dela. Ez dute ulertzen -edo beharbada ez dugu entzuten eta onartzen- Jesusen bideak sufrimendua eta sakrifizioa berekin dituela: norbere buruari uko egin behar zaio. Kontenplaziozko irudimenarekin Jerusalemerako bidaia luze honetan Jesusekin batera joango gara erromes. Galderak egingo dizkiogu eta otoitz egingo dugu gure begiak ireki eta Bere mezua argiago ikus dezagun eta gure belarriak Bere deia entzuteko ireki daitezen.

Jesus ahul eta nekatuta sentitzen da ibilian. Ikasleak ur eta janari bila doaz, baina Bera herritik kanpo geratuko da. Eguzkia goian dago eta bero egiten du. Samaria. Joanen ebanjelioak emakume samariar bat etorri zela aipatzen du. Judutarrak eta samariarrak arerio gogorrak ziren. Jesus putzu baten ondoan dago, ura atera nahi du, baina ez du ateratzeko ezer. Laguntza behar du. Jesus egarri da eta emakumeari ura eskatu dio. Ondorengo elkarrizketan Jesus nor den jakingo du emakume samariarrak eta Kristo bezala onartu ere bai, ura behar duen gizon nekatu eta ahula izan arren.

Nor naiz? Nor da Jesus? Jesusekin topo egitean, geure buruak sakonago ulertzen laguntzen digu Jaunak eta prozesu horretan Jauna ere sakonago ulertuko dugu. Ignaziar Bidea “Monegroetatik” igaro da, basamortuko klimaren antzekoa da horkoa. Eskualde beroa da, hautsez betetako paisaia lehor honetan Jesusen eta bere entzuleen errealitatean eta irudikapenean ura zein garrantzitsua zen pentsa dezakegu. Janaririk eta urik gabe, ez dago bizirik. Ebanjelioetako irudirik sinbolikoenetako bat daukagu aurrean: Jesus betiko biziaren ura da, inoiz lehortzen ez den iturria, ur ugaria. Jesusekin topo egitearen nahitaezko ondorioa da eraldaketa pertsonala: ezinduen bizitza aldatu zuen bezala aldatu zion emakume samariarrari ere berea. Gerturatu gaitezen putzuaren ondoan dagoen Jesusengana, emakume samariarrak egin zuen bezala: nor naiz ni? eta nor da Jesus? Zer esaten dit Jesusek? Zer erantzuten diot?

Testuak:

Markos 10, 32-45. “Zuen artean lehenengo izan nahi duena, izan bedi zuen zerbitzari”.

Joan 4:6-15. “Ur honetatik edaten duena, berriro ere egarri izango da; nik emango diodan uretik edango duena, ordea, ez da sekula egarri izango.”

Joan 6:30-44. Jesus bizia ematen duen ogia eta ura dela sinesten dut eta Aitari erregutzen diot Berarengana gehiago hurbil nazala, janez eta edanez bizi berria izan dezadan.

Amaierako elkarrizketa: meditatutakoaren laburpen bat egin otoitzeko tartean, Jesusekin adiskide batekin bezala hitz eginda. Egindako bide zati honetan aurkitutako puntuez bihotza ireki berari. Hala sentituz gero, bere ikurrinaren pean hartzeko eskatuko diogu Jesusi. Amaitzeko, Aita Gurea esan.

Etapa 18

Pistas Ignacianas - Etapa 18. Venta de Santa Lucía – Bujaraloz (21,3 km)

Oharrak: Jesusekin jarraitzen dugu, Gurutzerako bidean. Ez dezagun ahaztu “prestatzeko otoitza”; orain inoiz baino gehiago eskatu behar dugu gure bizitza Jaunaren borondatera bideratzeko, salbazio eta zorion iturri bakarra baita. Gogoan izan amaierako elkarrizketa oso garrantzitsua dela: Jesus sufritzailearen barne ezagueran sartzen ari gara eta horrek emango dio indarra gure bizitzako konpromisoari. Hau gure “adiskidearekin” eztabaidatuko dugu amaierako otoitzean eta egunean zehar.

Eskaria: Aitari eskatzen diot Kristoren minean mina eta Kristoren larritasunean larritasuna sentitzeko dohaina izan dezadala eta Kristok bere bizitzaren amaieran nigatik jasandako nahigabe guztiengatik malkoak isuri eta min sakona senti dezadala.

Hausnarketak: Jesusekin hainbeste egunez ibili ondoren, badakigu bere bizia arriskuan dagoela. Berak ere badaki. Jendeak ez du ulertzen. Jainkoaren Erreinua bizirauteko borrokan dabil, baina arerio indartsua du. Profetak esan bezala, gure bihotzak harriz eginda daude eta ez gaude hori aldatzeko prest. Indartsu sentitzen gara gure gune gogorrarekin eta Jaikoaren bihotz samur errukitsua ez da guretzat erakargarria. Jesus aurrez aurre jartzen zaigu, baina ez diogu entzun nahi. Jesus haserre dago, baina ezin du hori aldatu. Bere ikaslea naizenez, ez nago egoera horretan eroso. Ez dut ulertu ere egiten. Nekatuta nago. Jesusek ikusi egiten nau eta berarekin joateko eta lasaitzeko esaten dit. Jerusalemen ez da gauza errazik izango.

Jerusalemen egin zuen Jesusek lurreko azken afaria bere ikasleekin batera. Irismen handiko keinu baten bidez, ia keinu harrigarri baten bidez, Jainkoaren erreinuan buru izateko zerbitzarien izaera azpimarratu zuen berriro ere Jesusek: Jesus, Jauna, zerbitzari bihurtu zen eta afariko gonbidatuen oin zikinak garbitu zituen. Irudika dezakegu Jesus guri oinak garbitzen? Afarian ogia hartu, zatitu eta bere ikasleekin elkarbanatu zuen eta “egizue hau nire oroigarri” eskatu zien. Pentsa dezagun historian zehar zenbat toki eta garaitan errepikatu den Eukaristiako une jakin hau. Kristauek Jesus gogoratzeko modua izateaz gain, bizitzaren komunikazioa ere bada, Jesusekiko lotura intimoa: Jesusek eskaintzen dizkigun ogia eta ardoa gugatik emandako bere gorputza eta odola dira.

Gogora dezagun Ignaziok kontenplaziozko otoitzera gonbidatu gaituela, garatzen diren eszenetan geure burua sartu eta otoitz egitera, Ebanjelioko historietan zuriz dauden espazioak beteta. Nekaldiari buruzko kontakizunak ere mota honetako otoitza egiteko oso egokiak dira. Azken Afariari dagokionez, Ignaziok esaten digu “pazko arkumea jan eta afaria amaitutakoan, oinak garbitu zizkien eta bere Gorputz eta Odol Santuak eman zizkien ikasleei… ikus ezazu afariko jendea eta ondoren, norbere buruaz hausnartzean, saiatu horretaz probetxuren bat ateratzen. Entzun esaten dutena… ikusi egiten ari direna”.

Testuak:

Markos 8:34-38. “Nire ondoren etorri nahi duenak uko egin biezaio bere buruari, bere gurutzea hartu eta jarrai biezat”

Mateo 11:2-30. Xumeak baino ezin du ezagutu Mesias. Munduak ezin du ulertu. Jesusek eskaintzen duen laguntasuna eta intimitatea nahi ditut bihotzez, pozik hartu dut bere atsedena partekatzeko gonbita, Berak nire karga partekatzen duen bezala. Jesusen eta bere herriaren zerbitzura eta maitasunera jarri nahi dut erabat neure burua.

Mateo 26: 26-31. Afaltzen ari zirela, Jesusek ogia hartu, bedeinkatu, zatitu eta bere ikasleei eman zien esanez: “Hartu ezazue eta jan, hau nire gorputza da”.

Joan: 13:1-17. Oinak garbitu zizkienean, bere soingainekoa hartu, berriro mahaian eseri eta esan zien: “ulertzen duzue egin dizuedana?”.

Amaierako elkarrizketa: gaixoak edo hilzorian daudenak zaintzean bezala, gure presentzia gure hitz baldarrak edo zalantzakorrak baino garrantzitsuagoa da askotan eta hori pentsatu behar dugu Jesukristori lagun egiten ari garen honetan ere. Elkarrizketa hau adiskideen arteko solasaldia bezala deskribatu izan dugu, baina orain deskripzio hori zabaldu eta sentimenduaren sakontasuna, maitasuna eta errukia sartuko ditugu han “egon besterik” ez egiteko. Berriro ere bere ikurraren pean hartzeko eska dezakezu, Gurutzearen ikurraren pean. Amaitzeko, esan Aita Gurea.

Venta de Santa Lucía – Bujaraloz

Pistas Ignacianas - Etapa 18. Venta de Santa Lucía – Bujaraloz (21,3 km)

Oharrak: Jesusekin jarraitzen dugu, Gurutzerako bidean. Ez dezagun ahaztu “prestatzeko otoitza”; orain inoiz baino gehiago eskatu behar dugu gure bizitza Jaunaren borondatera bideratzeko, salbazio eta zorion iturri bakarra baita. Gogoan izan amaierako elkarrizketa oso garrantzitsua dela: Jesus sufritzailearen barne ezagueran sartzen ari gara eta horrek emango dio indarra gure bizitzako konpromisoari. Hau gure “adiskidearekin” eztabaidatuko dugu amaierako otoitzean eta egunean zehar.

Eskaria: Aitari eskatzen diot Kristoren minean mina eta Kristoren larritasunean larritasuna sentitzeko dohaina izan dezadala eta Kristok bere bizitzaren amaieran nigatik jasandako nahigabe guztiengatik malkoak isuri eta min sakona senti dezadala.

Hausnarketak: Jesusekin hainbeste egunez ibili ondoren, badakigu bere bizia arriskuan dagoela. Berak ere badaki. Jendeak ez du ulertzen. Jainkoaren Erreinua bizirauteko borrokan dabil, baina arerio indartsua du. Profetak esan bezala, gure bihotzak harriz eginda daude eta ez gaude hori aldatzeko prest. Indartsu sentitzen gara gure gune gogorrarekin eta Jaikoaren bihotz samur errukitsua ez da guretzat erakargarria. Jesus aurrez aurre jartzen zaigu, baina ez diogu entzun nahi. Jesus haserre dago, baina ezin du hori aldatu. Bere ikaslea naizenez, ez nago egoera horretan eroso. Ez dut ulertu ere egiten. Nekatuta nago. Jesusek ikusi egiten nau eta berarekin joateko eta lasaitzeko esaten dit. Jerusalemen ez da gauza errazik izango.

Jerusalemen egin zuen Jesusek lurreko azken afaria bere ikasleekin batera. Irismen handiko keinu baten bidez, ia keinu harrigarri baten bidez, Jainkoaren erreinuan buru izateko zerbitzarien izaera azpimarratu zuen berriro ere Jesusek: Jesus, Jauna, zerbitzari bihurtu zen eta afariko gonbidatuen oin zikinak garbitu zituen. Irudika dezakegu Jesus guri oinak garbitzen? Afarian ogia hartu, zatitu eta bere ikasleekin elkarbanatu zuen eta “egizue hau nire oroigarri” eskatu zien. Pentsa dezagun historian zehar zenbat toki eta garaitan errepikatu den Eukaristiako une jakin hau. Kristauek Jesus gogoratzeko modua izateaz gain, bizitzaren komunikazioa ere bada, Jesusekiko lotura intimoa: Jesusek eskaintzen dizkigun ogia eta ardoa gugatik emandako bere gorputza eta odola dira.

Gogora dezagun Ignaziok kontenplaziozko otoitzera gonbidatu gaituela, garatzen diren eszenetan geure burua sartu eta otoitz egitera, Ebanjelioko historietan zuriz dauden espazioak beteta. Nekaldiari buruzko kontakizunak ere mota honetako otoitza egiteko oso egokiak dira. Azken Afariari dagokionez, Ignaziok esaten digu “pazko arkumea jan eta afaria amaitutakoan, oinak garbitu zizkien eta bere Gorputz eta Odol Santuak eman zizkien ikasleei… ikus ezazu afariko jendea eta ondoren, norbere buruaz hausnartzean, saiatu horretaz probetxuren bat ateratzen. Entzun esaten dutena… ikusi egiten ari direna”.

Testuak:

Markos 8:34-38. “Nire ondoren etorri nahi duenak uko egin biezaio bere buruari, bere gurutzea hartu eta jarrai biezat”

Mateo 11:2-30. Xumeak baino ezin du ezagutu Mesias. Munduak ezin du ulertu. Jesusek eskaintzen duen laguntasuna eta intimitatea nahi ditut bihotzez, pozik hartu dut bere atsedena partekatzeko gonbita, Berak nire karga partekatzen duen bezala. Jesusen eta bere herriaren zerbitzura eta maitasunera jarri nahi dut erabat neure burua.

Mateo 26: 26-31. Afaltzen ari zirela, Jesusek ogia hartu, bedeinkatu, zatitu eta bere ikasleei eman zien esanez: “Hartu ezazue eta jan, hau nire gorputza da”.

Joan: 13:1-17. Oinak garbitu zizkienean, bere soingainekoa hartu, berriro mahaian eseri eta esan zien: “ulertzen duzue egin dizuedana?”.

Amaierako elkarrizketa: gaixoak edo hilzorian daudenak zaintzean bezala, gure presentzia gure hitz baldarrak edo zalantzakorrak baino garrantzitsuagoa da askotan eta hori pentsatu behar dugu Jesukristori lagun egiten ari garen honetan ere. Elkarrizketa hau adiskideen arteko solasaldia bezala deskribatu izan dugu, baina orain deskripzio hori zabaldu eta sentimenduaren sakontasuna, maitasuna eta errukia sartuko ditugu han “egon besterik” ez egiteko. Berriro ere bere ikurraren pean hartzeko eska dezakezu, Gurutzearen ikurraren pean. Amaitzeko, esan Aita Gurea.

Pistas Ignacianas - Etapa 18. Venta de Santa Lucía – Bujaraloz (21,3 km)

Oharrak: Jesusekin jarraitzen dugu, Gurutzerako bidean. Ez dezagun ahaztu “prestatzeko otoitza”; orain inoiz baino gehiago eskatu behar dugu gure bizitza Jaunaren borondatera bideratzeko, salbazio eta zorion iturri bakarra baita. Gogoan izan amaierako elkarrizketa oso garrantzitsua dela: Jesus sufritzailearen barne ezagueran sartzen ari gara eta horrek emango dio indarra gure bizitzako konpromisoari. Hau gure “adiskidearekin” eztabaidatuko dugu amaierako otoitzean eta egunean zehar.

Eskaria: Aitari eskatzen diot Kristoren minean mina eta Kristoren larritasunean larritasuna sentitzeko dohaina izan dezadala eta Kristok bere bizitzaren amaieran nigatik jasandako nahigabe guztiengatik malkoak isuri eta min sakona senti dezadala.

Hausnarketak: Jesusekin hainbeste egunez ibili ondoren, badakigu bere bizia arriskuan dagoela. Berak ere badaki. Jendeak ez du ulertzen. Jainkoaren Erreinua bizirauteko borrokan dabil, baina arerio indartsua du. Profetak esan bezala, gure bihotzak harriz eginda daude eta ez gaude hori aldatzeko prest. Indartsu sentitzen gara gure gune gogorrarekin eta Jaikoaren bihotz samur errukitsua ez da guretzat erakargarria. Jesus aurrez aurre jartzen zaigu, baina ez diogu entzun nahi. Jesus haserre dago, baina ezin du hori aldatu. Bere ikaslea naizenez, ez nago egoera horretan eroso. Ez dut ulertu ere egiten. Nekatuta nago. Jesusek ikusi egiten nau eta berarekin joateko eta lasaitzeko esaten dit. Jerusalemen ez da gauza errazik izango.

Jerusalemen egin zuen Jesusek lurreko azken afaria bere ikasleekin batera. Irismen handiko keinu baten bidez, ia keinu harrigarri baten bidez, Jainkoaren erreinuan buru izateko zerbitzarien izaera azpimarratu zuen berriro ere Jesusek: Jesus, Jauna, zerbitzari bihurtu zen eta afariko gonbidatuen oin zikinak garbitu zituen. Irudika dezakegu Jesus guri oinak garbitzen? Afarian ogia hartu, zatitu eta bere ikasleekin elkarbanatu zuen eta “egizue hau nire oroigarri” eskatu zien. Pentsa dezagun historian zehar zenbat toki eta garaitan errepikatu den Eukaristiako une jakin hau. Kristauek Jesus gogoratzeko modua izateaz gain, bizitzaren komunikazioa ere bada, Jesusekiko lotura intimoa: Jesusek eskaintzen dizkigun ogia eta ardoa gugatik emandako bere gorputza eta odola dira.

Gogora dezagun Ignaziok kontenplaziozko otoitzera gonbidatu gaituela, garatzen diren eszenetan geure burua sartu eta otoitz egitera, Ebanjelioko historietan zuriz dauden espazioak beteta. Nekaldiari buruzko kontakizunak ere mota honetako otoitza egiteko oso egokiak dira. Azken Afariari dagokionez, Ignaziok esaten digu “pazko arkumea jan eta afaria amaitutakoan, oinak garbitu zizkien eta bere Gorputz eta Odol Santuak eman zizkien ikasleei… ikus ezazu afariko jendea eta ondoren, norbere buruaz hausnartzean, saiatu horretaz probetxuren bat ateratzen. Entzun esaten dutena… ikusi egiten ari direna”.

Testuak:

Markos 8:34-38. “Nire ondoren etorri nahi duenak uko egin biezaio bere buruari, bere gurutzea hartu eta jarrai biezat”

Mateo 11:2-30. Xumeak baino ezin du ezagutu Mesias. Munduak ezin du ulertu. Jesusek eskaintzen duen laguntasuna eta intimitatea nahi ditut bihotzez, pozik hartu dut bere atsedena partekatzeko gonbita, Berak nire karga partekatzen duen bezala. Jesusen eta bere herriaren zerbitzura eta maitasunera jarri nahi dut erabat neure burua.

Mateo 26: 26-31. Afaltzen ari zirela, Jesusek ogia hartu, bedeinkatu, zatitu eta bere ikasleei eman zien esanez: “Hartu ezazue eta jan, hau nire gorputza da”.

Joan: 13:1-17. Oinak garbitu zizkienean, bere soingainekoa hartu, berriro mahaian eseri eta esan zien: “ulertzen duzue egin dizuedana?”.

Amaierako elkarrizketa: gaixoak edo hilzorian daudenak zaintzean bezala, gure presentzia gure hitz baldarrak edo zalantzakorrak baino garrantzitsuagoa da askotan eta hori pentsatu behar dugu Jesukristori lagun egiten ari garen honetan ere. Elkarrizketa hau adiskideen arteko solasaldia bezala deskribatu izan dugu, baina orain deskripzio hori zabaldu eta sentimenduaren sakontasuna, maitasuna eta errukia sartuko ditugu han “egon besterik” ez egiteko. Berriro ere bere ikurraren pean hartzeko eska dezakezu, Gurutzearen ikurraren pean. Amaitzeko, esan Aita Gurea.

Etapa 19

Pistas Ignacianas - Etapa 19. Bujaraloz – Candasnos (21 km)

Oharrak: Jesusekin jarraitzen dugu, bere heriotzarako bidean. Ez dezagun ahaztu “prestatzeko otoitza”: berriro ere gure bizitza Jaunaren borondatera bideratzeko eskatuko dugu, Berpizkunde eta zorion iturri bakarra baita. Amaierako elkarrizketa azpimarratu beharra dago: Jesus sufritzailearen ondoan jarriko gara eta gure bizitzako konpromisoan jarraitzeko indarra eskatuko diogu. Amaierako elkarrizketan eta egunean zehar egin.

Eskaria: Aitari eskatzen diot Kristoren minean mina eta Kristoren larritasunean larritasuna sentitzeko dohaina izan dezadala eta Kristok bere bizitzaren amaieran nigatik jasandako nahigabe guztiengatik malkoak isuri eta min sakona senti dezadala.

Hausnarketak: Azken afariaren ondoren, Jesus hilzorian dago lorategian otoitz egiten ari den bitartean, iragarrita dagoen sufrimendua saihestu nahiko luke nonbait. Traizionatu egin dute. Lagunek eta ikasleek baztertu, azken hiru urteetan kiderik gertukoenak izan dituen arren. Publikoki iraindu dute. Bizitzan zuen misioaren amaieran porrota eta erridikuloa ditu nonbait. Ezer ere ez da “fikziozko ekintza”. Kristauok sinesten dugu Jesus Jainkoa dela eta “erabat gizaki” bihurtu zela jaio zenean eta une honetan argi geratzen da Jesusek gure giza bizitzarekin duen erabateko elkartasuna. Gutako bakoitzak ezagutzen eta sufritzen ditu iraina, bazterkeria, zalantza edo agonia pribatuak. Saia gaitezen kontakizun tragiko horretan sartzen. Erregutu dezagun Jesusekin elkartasun handia esperimentatu dezagula eta errukitu gaitezela. Gogoan izan dezagun Jesusek bere zereginari, bere Aitari eta, ondorioz, guri erabateko leialtasuna digula. Jesus da deitua izan den hari leial mantendu zaion bakarra eta guri leial zaigu penaz, minez edo kezketan gaudenean.

Erabili dezagun Ignazioren kontenplazioa eta jarrai diezaiogun Jesusi Getsemanira bere ikasleekin batera. Beraiekin geratuko gara Jesusen zain edo Jesus dagoen tokira joan eta Aitari otoitz nola egiten dion ikusiko dugu. Jesusi jarraitu nahi diogu bere minean eta iluntasunean, bere irainetan eta Aitaren borondateari men egiteko dituen zalantzetan. Begira diezaiogun Judasi, harro edo harrituta dator, zertan ari den ongi ulertu gabe. Eszenan sentituko gara, Jesusen ondoan Taifasen etxean. Saia gaitezen gure begiak Jesusengan mantentzen: zer sentitzen ari da? zer pentsatzen ari da? zer egingo zuen une horretan? Saia gaitezen Jesusengandik gertu egoten eta hitz egiten ari den jendeari begiratzen: zer esaten ari dira? Zer sentitzen duzu? Goazen apur bat harantzago eta jarrai diezaiogun Pedrori etxetik kanpo. Begira diezaiogun Jesusi: bazekien Pedro ere iruzurtia izango zela. Sentitu traizioaren mina, maitasunezko keinu baten bidez: Jesusek Pedrori egindako begirada. “Harri” deitu zion hark ere ukatu egin du –Jesusen alderdi hau partekatu behar dut. Gure bizitzan egiazko unea da hau, nola sentitzen naiz?

Testuak:

Mateo 26:30-75. “Ondoren ikasleengana joan eta esan zien: Egin lo eta hartu atseden! Hara, gainean da ordua”.

Isaias 42:1-9. “Hona hemen nire zerbitzaria, nik eusten diodana.”

54. salmoa. Salba nazazu, ene Jainko!

Amaierako elkarrizketa: atzoko otoitzean bezala, gaur Jesus sufritzailearen ondoan egotea garrantzitsuagoa da gure hitz zalantzakor edo baldarrak baino. Gure elkarrizketan sentimenduaren, maitasunaren eta errukiaren sakontasuna sartzen jarraituko dugu, eta “bakarrik” Jesusi egingo diogu lagun. Amaitzeko, Aita Gurea.

 

Bujaraloz – Candasnos

Pistas Ignacianas - Etapa 19. Bujaraloz – Candasnos (21 km)

Oharrak: Jesusekin jarraitzen dugu, bere heriotzarako bidean. Ez dezagun ahaztu “prestatzeko otoitza”: berriro ere gure bizitza Jaunaren borondatera bideratzeko eskatuko dugu, Berpizkunde eta zorion iturri bakarra baita. Amaierako elkarrizketa azpimarratu beharra dago: Jesus sufritzailearen ondoan jarriko gara eta gure bizitzako konpromisoan jarraitzeko indarra eskatuko diogu. Amaierako elkarrizketan eta egunean zehar egin.

Eskaria: Aitari eskatzen diot Kristoren minean mina eta Kristoren larritasunean larritasuna sentitzeko dohaina izan dezadala eta Kristok bere bizitzaren amaieran nigatik jasandako nahigabe guztiengatik malkoak isuri eta min sakona senti dezadala.

Hausnarketak: Azken afariaren ondoren, Jesus hilzorian dago lorategian otoitz egiten ari den bitartean, iragarrita dagoen sufrimendua saihestu nahiko luke nonbait. Traizionatu egin dute. Lagunek eta ikasleek baztertu, azken hiru urteetan kiderik gertukoenak izan dituen arren. Publikoki iraindu dute. Bizitzan zuen misioaren amaieran porrota eta erridikuloa ditu nonbait. Ezer ere ez da “fikziozko ekintza”. Kristauok sinesten dugu Jesus Jainkoa dela eta “erabat gizaki” bihurtu zela jaio zenean eta une honetan argi geratzen da Jesusek gure giza bizitzarekin duen erabateko elkartasuna. Gutako bakoitzak ezagutzen eta sufritzen ditu iraina, bazterkeria, zalantza edo agonia pribatuak. Saia gaitezen kontakizun tragiko horretan sartzen. Erregutu dezagun Jesusekin elkartasun handia esperimentatu dezagula eta errukitu gaitezela. Gogoan izan dezagun Jesusek bere zereginari, bere Aitari eta, ondorioz, guri erabateko leialtasuna digula. Jesus da deitua izan den hari leial mantendu zaion bakarra eta guri leial zaigu penaz, minez edo kezketan gaudenean.

Erabili dezagun Ignazioren kontenplazioa eta jarrai diezaiogun Jesusi Getsemanira bere ikasleekin batera. Beraiekin geratuko gara Jesusen zain edo Jesus dagoen tokira joan eta Aitari otoitz nola egiten dion ikusiko dugu. Jesusi jarraitu nahi diogu bere minean eta iluntasunean, bere irainetan eta Aitaren borondateari men egiteko dituen zalantzetan. Begira diezaiogun Judasi, harro edo harrituta dator, zertan ari den ongi ulertu gabe. Eszenan sentituko gara, Jesusen ondoan Taifasen etxean. Saia gaitezen gure begiak Jesusengan mantentzen: zer sentitzen ari da? zer pentsatzen ari da? zer egingo zuen une horretan? Saia gaitezen Jesusengandik gertu egoten eta hitz egiten ari den jendeari begiratzen: zer esaten ari dira? Zer sentitzen duzu? Goazen apur bat harantzago eta jarrai diezaiogun Pedrori etxetik kanpo. Begira diezaiogun Jesusi: bazekien Pedro ere iruzurtia izango zela. Sentitu traizioaren mina, maitasunezko keinu baten bidez: Jesusek Pedrori egindako begirada. “Harri” deitu zion hark ere ukatu egin du –Jesusen alderdi hau partekatu behar dut. Gure bizitzan egiazko unea da hau, nola sentitzen naiz?

Testuak:

Mateo 26:30-75. “Ondoren ikasleengana joan eta esan zien: Egin lo eta hartu atseden! Hara, gainean da ordua”.

Isaias 42:1-9. “Hona hemen nire zerbitzaria, nik eusten diodana.”

54. salmoa. Salba nazazu, ene Jainko!

Amaierako elkarrizketa: atzoko otoitzean bezala, gaur Jesus sufritzailearen ondoan egotea garrantzitsuagoa da gure hitz zalantzakor edo baldarrak baino. Gure elkarrizketan sentimenduaren, maitasunaren eta errukiaren sakontasuna sartzen jarraituko dugu, eta “bakarrik” Jesusi egingo diogu lagun. Amaitzeko, Aita Gurea.

 

Pistas Ignacianas - Etapa 19. Bujaraloz – Candasnos (21 km)

Oharrak: Jesusekin jarraitzen dugu, bere heriotzarako bidean. Ez dezagun ahaztu “prestatzeko otoitza”: berriro ere gure bizitza Jaunaren borondatera bideratzeko eskatuko dugu, Berpizkunde eta zorion iturri bakarra baita. Amaierako elkarrizketa azpimarratu beharra dago: Jesus sufritzailearen ondoan jarriko gara eta gure bizitzako konpromisoan jarraitzeko indarra eskatuko diogu. Amaierako elkarrizketan eta egunean zehar egin.

Eskaria: Aitari eskatzen diot Kristoren minean mina eta Kristoren larritasunean larritasuna sentitzeko dohaina izan dezadala eta Kristok bere bizitzaren amaieran nigatik jasandako nahigabe guztiengatik malkoak isuri eta min sakona senti dezadala.

Hausnarketak: Azken afariaren ondoren, Jesus hilzorian dago lorategian otoitz egiten ari den bitartean, iragarrita dagoen sufrimendua saihestu nahiko luke nonbait. Traizionatu egin dute. Lagunek eta ikasleek baztertu, azken hiru urteetan kiderik gertukoenak izan dituen arren. Publikoki iraindu dute. Bizitzan zuen misioaren amaieran porrota eta erridikuloa ditu nonbait. Ezer ere ez da “fikziozko ekintza”. Kristauok sinesten dugu Jesus Jainkoa dela eta “erabat gizaki” bihurtu zela jaio zenean eta une honetan argi geratzen da Jesusek gure giza bizitzarekin duen erabateko elkartasuna. Gutako bakoitzak ezagutzen eta sufritzen ditu iraina, bazterkeria, zalantza edo agonia pribatuak. Saia gaitezen kontakizun tragiko horretan sartzen. Erregutu dezagun Jesusekin elkartasun handia esperimentatu dezagula eta errukitu gaitezela. Gogoan izan dezagun Jesusek bere zereginari, bere Aitari eta, ondorioz, guri erabateko leialtasuna digula. Jesus da deitua izan den hari leial mantendu zaion bakarra eta guri leial zaigu penaz, minez edo kezketan gaudenean.

Erabili dezagun Ignazioren kontenplazioa eta jarrai diezaiogun Jesusi Getsemanira bere ikasleekin batera. Beraiekin geratuko gara Jesusen zain edo Jesus dagoen tokira joan eta Aitari otoitz nola egiten dion ikusiko dugu. Jesusi jarraitu nahi diogu bere minean eta iluntasunean, bere irainetan eta Aitaren borondateari men egiteko dituen zalantzetan. Begira diezaiogun Judasi, harro edo harrituta dator, zertan ari den ongi ulertu gabe. Eszenan sentituko gara, Jesusen ondoan Taifasen etxean. Saia gaitezen gure begiak Jesusengan mantentzen: zer sentitzen ari da? zer pentsatzen ari da? zer egingo zuen une horretan? Saia gaitezen Jesusengandik gertu egoten eta hitz egiten ari den jendeari begiratzen: zer esaten ari dira? Zer sentitzen duzu? Goazen apur bat harantzago eta jarrai diezaiogun Pedrori etxetik kanpo. Begira diezaiogun Jesusi: bazekien Pedro ere iruzurtia izango zela. Sentitu traizioaren mina, maitasunezko keinu baten bidez: Jesusek Pedrori egindako begirada. “Harri” deitu zion hark ere ukatu egin du –Jesusen alderdi hau partekatu behar dut. Gure bizitzan egiazko unea da hau, nola sentitzen naiz?

Testuak:

Mateo 26:30-75. “Ondoren ikasleengana joan eta esan zien: Egin lo eta hartu atseden! Hara, gainean da ordua”.

Isaias 42:1-9. “Hona hemen nire zerbitzaria, nik eusten diodana.”

54. salmoa. Salba nazazu, ene Jainko!

Amaierako elkarrizketa: atzoko otoitzean bezala, gaur Jesus sufritzailearen ondoan egotea garrantzitsuagoa da gure hitz zalantzakor edo baldarrak baino. Gure elkarrizketan sentimenduaren, maitasunaren eta errukiaren sakontasuna sartzen jarraituko dugu, eta “bakarrik” Jesusi egingo diogu lagun. Amaitzeko, Aita Gurea.

 

Etapa 20

Pistas Ignacianas - Etapa 20. Candasnos – Fraga (26,8 km)

Oharrak: Jesusekin ibiliaz jarraitzen dugu, azken unean lagun eginez eta ondoren ikasleekin joango gara gorputza gurutzetik jaitsi eta ehorztera daramatela. Ez dezagun ahaztu “prestatzeko otoitza”: berriro ere gure bizitza Jaunaren borondatera bideratzeko eskatuko dugu, Berpizkunde eta zorion iturri bakarra baita. Amaierako elkarrizketa azpimarratu beharra dago: Jesus sufritzailearen ondoan jarriko gara eta gure bizitzako konpromisoan jarraitzeko indarra eskatuko diogu. Amaierako elkarrizketan eta egunean zehar egin.

Eskaria: Aitari eskatzen diot Kristoren minean mina eta Kristoren larritasunean larritasuna sentitzeko dohaina izan dezadala eta Kristok nigatik bere bizitzaren amaieran jasandako nahigabe guztiengatik malkoak isuri eta min sakona senti dezadala.

Hausnarketak: Gurutzea Eliza Katolikoaren aldare gainean dago zintzilik eta meza oroitzeko dela gogorarazten digu, Jesusek bere bizia gugatik nola eman zuen bizitzen dugu berriro, heriotzaraino eman zuela bere bizia. Batzuetan, ordea, gain-intelektualizatu egin dugu  gurutzean jostea eta Jesusen heriotzaren misterio teologikoaz arrazoitu dugu. Batzuetan gurutzean joste horren ordez “urrezko gurutzea” jarri dugu, baina harribitxiekikoa ere. Gaur nekaldia “bere errealitate gordinean” bizi nahi dugu: irudikapenezko kontenplazioa erabilita, igaro dezagun denbora Jesus gizakoiarekin, heriotza mingarri eta mantsoa jasan zuen harekin, baita iraingarria ere, bi kriminalen erdian gurutziltzatuta. Egon gaitezen bere amaren ondoan, bere semea nola hiltzen zen ikusi behar izan zuen ama horren ondoan. Guk, XXI. mendeko kristauok, badakigu drama hau Jesusen berpizkundearekin amaitu zela, baina Mariak ez zekien. Ignaziar kontenplazioan Mariari lagun egingo diogu, Jesusen amari, berarekin batera urrunduko gara hilobitik eta ostatu hartu zuen etxera joango gara. Berarekin geratuko gara, berarekin egongo gara zain, han daudenei Jesus haurra zenetik bihotzean hausnartzen zituen gauzak nola kontatzen dizkien entzungo dugu. Semearen oroitzapenak entzungo dizkiogu. Berarekin batera egingo dugu negar, zerbait gertatzea nahi dugu berak espero bezala. Eta nor garen esango diogu: bere Semearen jarraitzaileak gara.

Jesusekin ahalik eta gehien identifikatzera gonbidatzen gaitu Ignaziok, guk geuk senti dezagula “Kristoren minean, mina; suntsitutako espiritua, hain suntsituta dagoen Kristorekin eta barne sufrimendua, Kristok nigatik jasan zituen sufrimendu ikaragarriengatik… Gogoan izan dezagun Ama Mariaren bakardadea, min sakona eta barneko nekea; baita ikasleen nekea ere”. Dena amaitu da. Amaiera da.

Kristo gure Jaun eta Erregeak gure munduan duen misioarekin jarraitzen du, gizon-emakume guztiak salbatzeko. Torturatuta jarraitzen du bere senideen bidez. Gurutzera eramaten dute behin eta berriro. Meditatu dezagun gure gizateriaren egoeraz eta eska diezaiogun Aitari gaur egungo munduan gurutziltzatutako Kristoren ondoan.

Testuak:

Mateo 27,1-66. “Gurutzean josi!” “Zer oker egin du, bada?” “Gurutzean josi!”.

Salmo 22. “Ene Jainko, ene Jainko, zergatik utzi nauzu?”

Salmo 31. “Jauna, zuregan dut babesa.”

Isaias 50,4-9. “Jauna dut lagun.”

Amaierako elkarrizketa: atzoko otoitzean bezala, gaur Jesus sufritzailearen ondoan egotea garrantzitsuagoa da gure hitz zalantzakor edo baldarrak baino. Gure elkarrizketan sentimenduaren, maitasunaren eta errukiaren sakontasuna sartzen jarraituko dugu, eta “bakarrik” Jesusi egingo diogu lagun. Amaitzeko, Aita Gurea.

Candasnos – Fraga

Pistas Ignacianas - Etapa 20. Candasnos – Fraga (26,8 km)

Oharrak: Jesusekin ibiliaz jarraitzen dugu, azken unean lagun eginez eta ondoren ikasleekin joango gara gorputza gurutzetik jaitsi eta ehorztera daramatela. Ez dezagun ahaztu “prestatzeko otoitza”: berriro ere gure bizitza Jaunaren borondatera bideratzeko eskatuko dugu, Berpizkunde eta zorion iturri bakarra baita. Amaierako elkarrizketa azpimarratu beharra dago: Jesus sufritzailearen ondoan jarriko gara eta gure bizitzako konpromisoan jarraitzeko indarra eskatuko diogu. Amaierako elkarrizketan eta egunean zehar egin.

Eskaria: Aitari eskatzen diot Kristoren minean mina eta Kristoren larritasunean larritasuna sentitzeko dohaina izan dezadala eta Kristok nigatik bere bizitzaren amaieran jasandako nahigabe guztiengatik malkoak isuri eta min sakona senti dezadala.

Hausnarketak: Gurutzea Eliza Katolikoaren aldare gainean dago zintzilik eta meza oroitzeko dela gogorarazten digu, Jesusek bere bizia gugatik nola eman zuen bizitzen dugu berriro, heriotzaraino eman zuela bere bizia. Batzuetan, ordea, gain-intelektualizatu egin dugu  gurutzean jostea eta Jesusen heriotzaren misterio teologikoaz arrazoitu dugu. Batzuetan gurutzean joste horren ordez “urrezko gurutzea” jarri dugu, baina harribitxiekikoa ere. Gaur nekaldia “bere errealitate gordinean” bizi nahi dugu: irudikapenezko kontenplazioa erabilita, igaro dezagun denbora Jesus gizakoiarekin, heriotza mingarri eta mantsoa jasan zuen harekin, baita iraingarria ere, bi kriminalen erdian gurutziltzatuta. Egon gaitezen bere amaren ondoan, bere semea nola hiltzen zen ikusi behar izan zuen ama horren ondoan. Guk, XXI. mendeko kristauok, badakigu drama hau Jesusen berpizkundearekin amaitu zela, baina Mariak ez zekien. Ignaziar kontenplazioan Mariari lagun egingo diogu, Jesusen amari, berarekin batera urrunduko gara hilobitik eta ostatu hartu zuen etxera joango gara. Berarekin geratuko gara, berarekin egongo gara zain, han daudenei Jesus haurra zenetik bihotzean hausnartzen zituen gauzak nola kontatzen dizkien entzungo dugu. Semearen oroitzapenak entzungo dizkiogu. Berarekin batera egingo dugu negar, zerbait gertatzea nahi dugu berak espero bezala. Eta nor garen esango diogu: bere Semearen jarraitzaileak gara.

Jesusekin ahalik eta gehien identifikatzera gonbidatzen gaitu Ignaziok, guk geuk senti dezagula “Kristoren minean, mina; suntsitutako espiritua, hain suntsituta dagoen Kristorekin eta barne sufrimendua, Kristok nigatik jasan zituen sufrimendu ikaragarriengatik… Gogoan izan dezagun Ama Mariaren bakardadea, min sakona eta barneko nekea; baita ikasleen nekea ere”. Dena amaitu da. Amaiera da.

Kristo gure Jaun eta Erregeak gure munduan duen misioarekin jarraitzen du, gizon-emakume guztiak salbatzeko. Torturatuta jarraitzen du bere senideen bidez. Gurutzera eramaten dute behin eta berriro. Meditatu dezagun gure gizateriaren egoeraz eta eska diezaiogun Aitari gaur egungo munduan gurutziltzatutako Kristoren ondoan.

Testuak:

Mateo 27,1-66. “Gurutzean josi!” “Zer oker egin du, bada?” “Gurutzean josi!”.

Salmo 22. “Ene Jainko, ene Jainko, zergatik utzi nauzu?”

Salmo 31. “Jauna, zuregan dut babesa.”

Isaias 50,4-9. “Jauna dut lagun.”

Amaierako elkarrizketa: atzoko otoitzean bezala, gaur Jesus sufritzailearen ondoan egotea garrantzitsuagoa da gure hitz zalantzakor edo baldarrak baino. Gure elkarrizketan sentimenduaren, maitasunaren eta errukiaren sakontasuna sartzen jarraituko dugu, eta “bakarrik” Jesusi egingo diogu lagun. Amaitzeko, Aita Gurea.

Pistas Ignacianas - Etapa 20. Candasnos – Fraga (26,8 km)

Oharrak: Jesusekin ibiliaz jarraitzen dugu, azken unean lagun eginez eta ondoren ikasleekin joango gara gorputza gurutzetik jaitsi eta ehorztera daramatela. Ez dezagun ahaztu “prestatzeko otoitza”: berriro ere gure bizitza Jaunaren borondatera bideratzeko eskatuko dugu, Berpizkunde eta zorion iturri bakarra baita. Amaierako elkarrizketa azpimarratu beharra dago: Jesus sufritzailearen ondoan jarriko gara eta gure bizitzako konpromisoan jarraitzeko indarra eskatuko diogu. Amaierako elkarrizketan eta egunean zehar egin.

Eskaria: Aitari eskatzen diot Kristoren minean mina eta Kristoren larritasunean larritasuna sentitzeko dohaina izan dezadala eta Kristok nigatik bere bizitzaren amaieran jasandako nahigabe guztiengatik malkoak isuri eta min sakona senti dezadala.

Hausnarketak: Gurutzea Eliza Katolikoaren aldare gainean dago zintzilik eta meza oroitzeko dela gogorarazten digu, Jesusek bere bizia gugatik nola eman zuen bizitzen dugu berriro, heriotzaraino eman zuela bere bizia. Batzuetan, ordea, gain-intelektualizatu egin dugu  gurutzean jostea eta Jesusen heriotzaren misterio teologikoaz arrazoitu dugu. Batzuetan gurutzean joste horren ordez “urrezko gurutzea” jarri dugu, baina harribitxiekikoa ere. Gaur nekaldia “bere errealitate gordinean” bizi nahi dugu: irudikapenezko kontenplazioa erabilita, igaro dezagun denbora Jesus gizakoiarekin, heriotza mingarri eta mantsoa jasan zuen harekin, baita iraingarria ere, bi kriminalen erdian gurutziltzatuta. Egon gaitezen bere amaren ondoan, bere semea nola hiltzen zen ikusi behar izan zuen ama horren ondoan. Guk, XXI. mendeko kristauok, badakigu drama hau Jesusen berpizkundearekin amaitu zela, baina Mariak ez zekien. Ignaziar kontenplazioan Mariari lagun egingo diogu, Jesusen amari, berarekin batera urrunduko gara hilobitik eta ostatu hartu zuen etxera joango gara. Berarekin geratuko gara, berarekin egongo gara zain, han daudenei Jesus haurra zenetik bihotzean hausnartzen zituen gauzak nola kontatzen dizkien entzungo dugu. Semearen oroitzapenak entzungo dizkiogu. Berarekin batera egingo dugu negar, zerbait gertatzea nahi dugu berak espero bezala. Eta nor garen esango diogu: bere Semearen jarraitzaileak gara.

Jesusekin ahalik eta gehien identifikatzera gonbidatzen gaitu Ignaziok, guk geuk senti dezagula “Kristoren minean, mina; suntsitutako espiritua, hain suntsituta dagoen Kristorekin eta barne sufrimendua, Kristok nigatik jasan zituen sufrimendu ikaragarriengatik… Gogoan izan dezagun Ama Mariaren bakardadea, min sakona eta barneko nekea; baita ikasleen nekea ere”. Dena amaitu da. Amaiera da.

Kristo gure Jaun eta Erregeak gure munduan duen misioarekin jarraitzen du, gizon-emakume guztiak salbatzeko. Torturatuta jarraitzen du bere senideen bidez. Gurutzera eramaten dute behin eta berriro. Meditatu dezagun gure gizateriaren egoeraz eta eska diezaiogun Aitari gaur egungo munduan gurutziltzatutako Kristoren ondoan.

Testuak:

Mateo 27,1-66. “Gurutzean josi!” “Zer oker egin du, bada?” “Gurutzean josi!”.

Salmo 22. “Ene Jainko, ene Jainko, zergatik utzi nauzu?”

Salmo 31. “Jauna, zuregan dut babesa.”

Isaias 50,4-9. “Jauna dut lagun.”

Amaierako elkarrizketa: atzoko otoitzean bezala, gaur Jesus sufritzailearen ondoan egotea garrantzitsuagoa da gure hitz zalantzakor edo baldarrak baino. Gure elkarrizketan sentimenduaren, maitasunaren eta errukiaren sakontasuna sartzen jarraituko dugu, eta “bakarrik” Jesusi egingo diogu lagun. Amaitzeko, Aita Gurea.

Etapa 21

Pistas Ignacianas - Etapa 21. Fraga – Lleida (33 km)

Oharrak: Gure erromesaldiko azken etapan sartzen ari gara: Gogo-jardunetako “laugarren astean”. Beste animo batekin gaude, Jainkoaren Bizia osotasun osoan kontenplatuko baitugu, Jesusekin eta ikasleekin batera sentituko dugu azkeneko atea ireki dela eta orain ez dagoela betiereko askatasunerako eta zorionerako bidean geratuko gaituen ezer, Jainko maitasunean. Azkeneko astea graziaz eta argiz betea. Lore txiki bakoitza, txoriak, irribarrea, luzatutako eskua poz iturri ditugu. Ez dezagun ahaztu “sarrerako otoitza” kontenplazioan sartu aurretik eta egunean zehar. Gogoan izan dezagun amaierako elkarrizketa: Jesus berpiztuaren barne ezaguerara gerturatzen gara, betiko biziarekin dugun konpromisoa betetzen lagunduko digu. Otoitzaren amaierako elkarrizketan eta egunean zehar eztabaidatuko dugu gure “adiskidearekin”.

Eskaria: Dohain hau eskatuko diogu Aitari: Berpiztuaren eta garaipenezko Kristoren pozean sartzeko gai izan gaitezela. Jesusek lortu digun Bizi Betea kontenplatzeko gai izan gaitezela. Erabat poztu Kristorekin, Mariarekin eta bere ikasle guztiekin.

Hausnarketak: gaur eta ondorengo egunetan “zoriontsu izateko grazia eskatzera eta Kristo gure Jaunaren aintza eta poz handiagatik alaitzera” gonbidatzen gaitu Ignaziok, Kristo gure Jauna hilen artetik piztu baita. Inork ezin zuen irudikatu gertatuko zena, Isaias profetak aldarrikatu zuen arren “Nire morroiak arrakasta izango du, gorengo ohorera igoko da”. Baina Jesusen azken egunak oso gogorrak izan ziren eta bere heriotza ulertezina, beraz, ezinezkoa zen Jainkoa gurekin zegoela pentsatzea. Mundu osoa harrituta eta lur jota zegoen. Biblian behin baino gehiagotan gertatu izan da, sinestezina izan arren, adinean aurrera doan emakume agorrak semea izan zuen. Idatzietan dago “Jainkoarentzat ez dago ezinezko ezer”, baina hala ere, oraindik zaila da sinestea. Hain zen ezinezkoa, zaintzaileek apaiz nagusiei eta adinekoei dena azaldu arren, inork ez zuela onartu. Baina gaur egun Jainkoaren botere eta ontasun harrigarriaren azken egia berpizkundea dela sinesten dugu. Jainkoak gu heriotzatik askatzeko boterea du, heriotza mota orotatik.

Batzuetan gure fedea ahula da: Jesus heriotzatik bizitzara antzaldatu duen Jainkoak gu ere antzalda gaitzake, baina askotan etsipenak jotzen gaitu eta itxaropenik gabe sentitzen gara, gure arazoen aurrean, gure beldurren aurrean, gugan dagoen bekatuaren aurrean edo gailentzen gaituen minaren aurrean. Jesus berpiztua antzaldatuta bizi da betirako eta gu geu, Jesusen eginengatik barnetik antzaldatu gara. Gure barruan dugu Berpizkundearen hazia. Jesus bizirik eta betirako gurekin dago, batzuetan hori sinestea zaila izan arren. Emausko ikasleek jaso zuten mezu hau.

Mariaren esperientzia ere bada hau, Kristoren amarena. Berak hasieratik jakin zuen Jesus bizirik zegoela, Ignaziok esaten digun bezala: zalantzarik gabe bera izan zen Berpizkundearen esperientzia jasotzen lehenengoa. Eta une horretatik bertatik gerturatu zen ikasleengana, nahigabea eta etsipena gainditzen laguntzeko. Berpiztutako Jauna gurekin dago agindu zuen bezala, gu kontsolatzeko eta bere dohainak guri eskaintzeko, munduan sufritzen daudenak kontsolatu ahal izan ditzagun.

Emakumeak hutsik zegoen hilobira gerturatu zirenean, Jesus berpiztu izana sinesteko gai ez ziren eta “zaintzaileak” hau besterik ez zien esan: “Zergatik zabiltzaten biziaren bila, hildakoen artean?”. Guri ere gauza bera esaten digu gaur egun: askotan ezin izaten ditugu gure buruari edo gure munduari buruzko albiste onak sinetsi. Berriro ere Jesusek gure itxaropenak zentzu askotan nahasten ditu, baina azpimarratu beharra daukagu lehenengo ez zitzaiela agertu ikasle pribilegiatuei, Pedrori, Mateori edo Joani, baizik eta emakumeei, bere ikaslerik ausartenei eta leialenei.

Erabili dezagun kontenplazioko otoitza eszenaren barruan sentituta eta bizi dezagun heriotzatik berpizteko graziaren esperientzia. Entzun, begiratu, hitz egin, erregutu, ukitu… egingo dut. Ni historiaren barruan nago. Otoitz egin dezagun gugan eta maite ditugun pertsonengan gertatutako heriotza bakoitzaren berpizkundeagatik. Gaur Mariak oso ongi ulertzen gaitu!

Testuak:

Isaias 52,13-53,12. “Nork sinetsiko zuen entzundakoa?”

Mateo 28,1-15. “Zuek ez beldurtu. Badakit Jesus gurutziltzatuaren bila zabiltzatela. Ez dago hemen, biztua da.”

Lukas 24,13-35. Jesus kide izan dut erromesaldian eta nire historiaren eta histori aurrearen zati izan dala adierazi dit. Barnetik kontsolatuta nago eta mundu osoari aldarrikatu nahi diot “Biztu da Jauna!” Emausko ikasleek egin zuten bezala.

Amaierako elkarrizketa: gure barne erromesaldiko etapa honetan gure lagun eta adiskide Jesukristorekin ibiltzen ohitu gara eta adiskideek elkarrekin hitz egiten duten adinako askatasunez hitz egiten dugu elkarrekin. Barneko indarra eta grazia baldin badauzkazu, eska iezaiozu bere ikurrinaren pean har zaitzala Jainkoaren Erreinua bere ondoan eraikitzeko. Amaitzeko, “Aita Gurea” esan.

Fraga – Lleida

Pistas Ignacianas - Etapa 21. Fraga – Lleida (33 km)

Oharrak: Gure erromesaldiko azken etapan sartzen ari gara: Gogo-jardunetako “laugarren astean”. Beste animo batekin gaude, Jainkoaren Bizia osotasun osoan kontenplatuko baitugu, Jesusekin eta ikasleekin batera sentituko dugu azkeneko atea ireki dela eta orain ez dagoela betiereko askatasunerako eta zorionerako bidean geratuko gaituen ezer, Jainko maitasunean. Azkeneko astea graziaz eta argiz betea. Lore txiki bakoitza, txoriak, irribarrea, luzatutako eskua poz iturri ditugu. Ez dezagun ahaztu “sarrerako otoitza” kontenplazioan sartu aurretik eta egunean zehar. Gogoan izan dezagun amaierako elkarrizketa: Jesus berpiztuaren barne ezaguerara gerturatzen gara, betiko biziarekin dugun konpromisoa betetzen lagunduko digu. Otoitzaren amaierako elkarrizketan eta egunean zehar eztabaidatuko dugu gure “adiskidearekin”.

Eskaria: Dohain hau eskatuko diogu Aitari: Berpiztuaren eta garaipenezko Kristoren pozean sartzeko gai izan gaitezela. Jesusek lortu digun Bizi Betea kontenplatzeko gai izan gaitezela. Erabat poztu Kristorekin, Mariarekin eta bere ikasle guztiekin.

Hausnarketak: gaur eta ondorengo egunetan “zoriontsu izateko grazia eskatzera eta Kristo gure Jaunaren aintza eta poz handiagatik alaitzera” gonbidatzen gaitu Ignaziok, Kristo gure Jauna hilen artetik piztu baita. Inork ezin zuen irudikatu gertatuko zena, Isaias profetak aldarrikatu zuen arren “Nire morroiak arrakasta izango du, gorengo ohorera igoko da”. Baina Jesusen azken egunak oso gogorrak izan ziren eta bere heriotza ulertezina, beraz, ezinezkoa zen Jainkoa gurekin zegoela pentsatzea. Mundu osoa harrituta eta lur jota zegoen. Biblian behin baino gehiagotan gertatu izan da, sinestezina izan arren, adinean aurrera doan emakume agorrak semea izan zuen. Idatzietan dago “Jainkoarentzat ez dago ezinezko ezer”, baina hala ere, oraindik zaila da sinestea. Hain zen ezinezkoa, zaintzaileek apaiz nagusiei eta adinekoei dena azaldu arren, inork ez zuela onartu. Baina gaur egun Jainkoaren botere eta ontasun harrigarriaren azken egia berpizkundea dela sinesten dugu. Jainkoak gu heriotzatik askatzeko boterea du, heriotza mota orotatik.

Batzuetan gure fedea ahula da: Jesus heriotzatik bizitzara antzaldatu duen Jainkoak gu ere antzalda gaitzake, baina askotan etsipenak jotzen gaitu eta itxaropenik gabe sentitzen gara, gure arazoen aurrean, gure beldurren aurrean, gugan dagoen bekatuaren aurrean edo gailentzen gaituen minaren aurrean. Jesus berpiztua antzaldatuta bizi da betirako eta gu geu, Jesusen eginengatik barnetik antzaldatu gara. Gure barruan dugu Berpizkundearen hazia. Jesus bizirik eta betirako gurekin dago, batzuetan hori sinestea zaila izan arren. Emausko ikasleek jaso zuten mezu hau.

Mariaren esperientzia ere bada hau, Kristoren amarena. Berak hasieratik jakin zuen Jesus bizirik zegoela, Ignaziok esaten digun bezala: zalantzarik gabe bera izan zen Berpizkundearen esperientzia jasotzen lehenengoa. Eta une horretatik bertatik gerturatu zen ikasleengana, nahigabea eta etsipena gainditzen laguntzeko. Berpiztutako Jauna gurekin dago agindu zuen bezala, gu kontsolatzeko eta bere dohainak guri eskaintzeko, munduan sufritzen daudenak kontsolatu ahal izan ditzagun.

Emakumeak hutsik zegoen hilobira gerturatu zirenean, Jesus berpiztu izana sinesteko gai ez ziren eta “zaintzaileak” hau besterik ez zien esan: “Zergatik zabiltzaten biziaren bila, hildakoen artean?”. Guri ere gauza bera esaten digu gaur egun: askotan ezin izaten ditugu gure buruari edo gure munduari buruzko albiste onak sinetsi. Berriro ere Jesusek gure itxaropenak zentzu askotan nahasten ditu, baina azpimarratu beharra daukagu lehenengo ez zitzaiela agertu ikasle pribilegiatuei, Pedrori, Mateori edo Joani, baizik eta emakumeei, bere ikaslerik ausartenei eta leialenei.

Erabili dezagun kontenplazioko otoitza eszenaren barruan sentituta eta bizi dezagun heriotzatik berpizteko graziaren esperientzia. Entzun, begiratu, hitz egin, erregutu, ukitu… egingo dut. Ni historiaren barruan nago. Otoitz egin dezagun gugan eta maite ditugun pertsonengan gertatutako heriotza bakoitzaren berpizkundeagatik. Gaur Mariak oso ongi ulertzen gaitu!

Testuak:

Isaias 52,13-53,12. “Nork sinetsiko zuen entzundakoa?”

Mateo 28,1-15. “Zuek ez beldurtu. Badakit Jesus gurutziltzatuaren bila zabiltzatela. Ez dago hemen, biztua da.”

Lukas 24,13-35. Jesus kide izan dut erromesaldian eta nire historiaren eta histori aurrearen zati izan dala adierazi dit. Barnetik kontsolatuta nago eta mundu osoari aldarrikatu nahi diot “Biztu da Jauna!” Emausko ikasleek egin zuten bezala.

Amaierako elkarrizketa: gure barne erromesaldiko etapa honetan gure lagun eta adiskide Jesukristorekin ibiltzen ohitu gara eta adiskideek elkarrekin hitz egiten duten adinako askatasunez hitz egiten dugu elkarrekin. Barneko indarra eta grazia baldin badauzkazu, eska iezaiozu bere ikurrinaren pean har zaitzala Jainkoaren Erreinua bere ondoan eraikitzeko. Amaitzeko, “Aita Gurea” esan.

Pistas Ignacianas - Etapa 21. Fraga – Lleida (33 km)

Oharrak: Gure erromesaldiko azken etapan sartzen ari gara: Gogo-jardunetako “laugarren astean”. Beste animo batekin gaude, Jainkoaren Bizia osotasun osoan kontenplatuko baitugu, Jesusekin eta ikasleekin batera sentituko dugu azkeneko atea ireki dela eta orain ez dagoela betiereko askatasunerako eta zorionerako bidean geratuko gaituen ezer, Jainko maitasunean. Azkeneko astea graziaz eta argiz betea. Lore txiki bakoitza, txoriak, irribarrea, luzatutako eskua poz iturri ditugu. Ez dezagun ahaztu “sarrerako otoitza” kontenplazioan sartu aurretik eta egunean zehar. Gogoan izan dezagun amaierako elkarrizketa: Jesus berpiztuaren barne ezaguerara gerturatzen gara, betiko biziarekin dugun konpromisoa betetzen lagunduko digu. Otoitzaren amaierako elkarrizketan eta egunean zehar eztabaidatuko dugu gure “adiskidearekin”.

Eskaria: Dohain hau eskatuko diogu Aitari: Berpiztuaren eta garaipenezko Kristoren pozean sartzeko gai izan gaitezela. Jesusek lortu digun Bizi Betea kontenplatzeko gai izan gaitezela. Erabat poztu Kristorekin, Mariarekin eta bere ikasle guztiekin.

Hausnarketak: gaur eta ondorengo egunetan “zoriontsu izateko grazia eskatzera eta Kristo gure Jaunaren aintza eta poz handiagatik alaitzera” gonbidatzen gaitu Ignaziok, Kristo gure Jauna hilen artetik piztu baita. Inork ezin zuen irudikatu gertatuko zena, Isaias profetak aldarrikatu zuen arren “Nire morroiak arrakasta izango du, gorengo ohorera igoko da”. Baina Jesusen azken egunak oso gogorrak izan ziren eta bere heriotza ulertezina, beraz, ezinezkoa zen Jainkoa gurekin zegoela pentsatzea. Mundu osoa harrituta eta lur jota zegoen. Biblian behin baino gehiagotan gertatu izan da, sinestezina izan arren, adinean aurrera doan emakume agorrak semea izan zuen. Idatzietan dago “Jainkoarentzat ez dago ezinezko ezer”, baina hala ere, oraindik zaila da sinestea. Hain zen ezinezkoa, zaintzaileek apaiz nagusiei eta adinekoei dena azaldu arren, inork ez zuela onartu. Baina gaur egun Jainkoaren botere eta ontasun harrigarriaren azken egia berpizkundea dela sinesten dugu. Jainkoak gu heriotzatik askatzeko boterea du, heriotza mota orotatik.

Batzuetan gure fedea ahula da: Jesus heriotzatik bizitzara antzaldatu duen Jainkoak gu ere antzalda gaitzake, baina askotan etsipenak jotzen gaitu eta itxaropenik gabe sentitzen gara, gure arazoen aurrean, gure beldurren aurrean, gugan dagoen bekatuaren aurrean edo gailentzen gaituen minaren aurrean. Jesus berpiztua antzaldatuta bizi da betirako eta gu geu, Jesusen eginengatik barnetik antzaldatu gara. Gure barruan dugu Berpizkundearen hazia. Jesus bizirik eta betirako gurekin dago, batzuetan hori sinestea zaila izan arren. Emausko ikasleek jaso zuten mezu hau.

Mariaren esperientzia ere bada hau, Kristoren amarena. Berak hasieratik jakin zuen Jesus bizirik zegoela, Ignaziok esaten digun bezala: zalantzarik gabe bera izan zen Berpizkundearen esperientzia jasotzen lehenengoa. Eta une horretatik bertatik gerturatu zen ikasleengana, nahigabea eta etsipena gainditzen laguntzeko. Berpiztutako Jauna gurekin dago agindu zuen bezala, gu kontsolatzeko eta bere dohainak guri eskaintzeko, munduan sufritzen daudenak kontsolatu ahal izan ditzagun.

Emakumeak hutsik zegoen hilobira gerturatu zirenean, Jesus berpiztu izana sinesteko gai ez ziren eta “zaintzaileak” hau besterik ez zien esan: “Zergatik zabiltzaten biziaren bila, hildakoen artean?”. Guri ere gauza bera esaten digu gaur egun: askotan ezin izaten ditugu gure buruari edo gure munduari buruzko albiste onak sinetsi. Berriro ere Jesusek gure itxaropenak zentzu askotan nahasten ditu, baina azpimarratu beharra daukagu lehenengo ez zitzaiela agertu ikasle pribilegiatuei, Pedrori, Mateori edo Joani, baizik eta emakumeei, bere ikaslerik ausartenei eta leialenei.

Erabili dezagun kontenplazioko otoitza eszenaren barruan sentituta eta bizi dezagun heriotzatik berpizteko graziaren esperientzia. Entzun, begiratu, hitz egin, erregutu, ukitu… egingo dut. Ni historiaren barruan nago. Otoitz egin dezagun gugan eta maite ditugun pertsonengan gertatutako heriotza bakoitzaren berpizkundeagatik. Gaur Mariak oso ongi ulertzen gaitu!

Testuak:

Isaias 52,13-53,12. “Nork sinetsiko zuen entzundakoa?”

Mateo 28,1-15. “Zuek ez beldurtu. Badakit Jesus gurutziltzatuaren bila zabiltzatela. Ez dago hemen, biztua da.”

Lukas 24,13-35. Jesus kide izan dut erromesaldian eta nire historiaren eta histori aurrearen zati izan dala adierazi dit. Barnetik kontsolatuta nago eta mundu osoari aldarrikatu nahi diot “Biztu da Jauna!” Emausko ikasleek egin zuten bezala.

Amaierako elkarrizketa: gure barne erromesaldiko etapa honetan gure lagun eta adiskide Jesukristorekin ibiltzen ohitu gara eta adiskideek elkarrekin hitz egiten duten adinako askatasunez hitz egiten dugu elkarrekin. Barneko indarra eta grazia baldin badauzkazu, eska iezaiozu bere ikurrinaren pean har zaitzala Jainkoaren Erreinua bere ondoan eraikitzeko. Amaitzeko, “Aita Gurea” esan.

Etapa 22

Pistas Ignacianas - Etapa 22. Lleida – Palau d'Anglesola (25,7 km)

Oharrak: Gogo-jardunetako “laugarren astean” animo alaia izango dugu, Jainkoaren Bizia osotasun osoan kontenplatuko baitugu, Jesusekin eta ikasleekin batera sentituko dugu azkeneko atea ireki dela eta orain ez dagoela betiereko askatasunerako eta zorionerako bidean geratuko gaituen ezer, Jainko maitasunean. Azkeneko astea graziaz eta argiz beteta biziko dugu. Lore txiki bakoitza, txoriak, irribarrea, luzatutako eskua poz iturri ditugu. Ez dezagun ahaztu “sarrerako otoitza” kontenplazioan sartu aurretik eta egunean zehar. Gogoan izan dezagun amaierako elkarrizketa: Jesus berpiztuaren barne ezaguerara gerturatzen gara, betiko biziarekin dugun konpromisoa betetzen lagunduko digu. Otoitzaren amaierako elkarrizketan eta egunean zehar eztabaidatuko dugu gure “adiskidearekin”.

Eskaria: Dohain hau eskatuko diogu Aitari: Berpiztuaren eta garaipenezko Kristoren pozean sartzeko gai izan gaitezela. Jesusek lortu digun Bizi Betea kontenplatzeko gai izan gaitezela. Erabat poztu Kristorekin, Mariarekin eta bere ikasle guztiekin.

Hausnarketak: Berpizkundearen miraria kontenplatzen jarraituko dugu gaur: Ikasleek egun asko behar izan zituzten Jesusen Bizi Osoaren esperientzia horretara iristeko. Maria Magdalenaren inguruan ibiliko gara, Jesus oso maite zuen emakume honengandik gertu. Bere larritasunean begiratuko diogu. Berak sentitzen duena sentitzen saiatuko gara, bizitza honetan zuen zentzu bakarra galdu duen honetan. Eta berarekin egongo gara aurkikuntzaren unean. Mundua berarekin batera poztu da. Senti ditzagun ikasleen beldurra eta errua, Jesus berpiztua elkartzen ziren ohiko tokira itzultzen zaienean. Goza dezagun Berpizkundearen mirariekin.

Jesus gure desesperazio pertsonalera dator gaur, unerik zailenak itxi ditugun areto ilunera. Gure heriotza guztiak sendatu eta biziz bete nahi gaitu. Jesusek ez du gure sufrimendua gehiago onartzen: Bera da bizia eta gure hilobitik irteteko eskatzen digu Berak. Entzun dezagun Jesusen ahotsa: irteteko esaten digu, Lazarori esan zion bezala. Ohartu gaitezela Bera gure ondoan doala oinez eta “esnatu zure heriotzatik… bizi bainaiz!” eskatzen digula.

Beti bezala, eszena harrigarri hauetan kokatzera gonbidatzen gaitu Ignaziok. Utz diezaiegun berpizkundearen historia ezagun hauei gugan garatzen eta jar gaitezen eszenan. Erabil ditzagun naturako edertasun guztiak poz sakonaren esperientzian laguntzeko. Ignaziok bere gogo-jardunak idatzi zituenean, Montserratera egin zuen erromesaldiko une alaiak gogora zitzakeen, ikusten zituen eta bizitzeko alaitasuna ematen zieten gauzak: laugarren aste honetan “garaiko argiaz edo ezaugarri atseginez baliatuko naiz, udako freskura freskagarriaz edo neguko eguzkiaz eta epeltasunaz, horrela nire Sortzaile eta Erosle Kristorengan poztuko bainaiz”.

Testuak:

Joan 20:11-18. Maria Magdalenarekin batera nire izena entzun eta pozez beterik erantzuten dut.

Joan 20: 19-23. Jesusen hamar kideek aretoan sentitzen dituzten beldurra, errua eta nahasmena ezagunak ditut. Denak sentitu ditut uneren batean. Berak maite duen eta etorri nahi duen tokietako bat da. Ongi etorria egin eta bere dohainak jasotzeko prestatzen naiz: bakea, alaitasuna, misioa, Bere espirituaren zain egonda eta bere errukia izanda.

Joan 11:17-44. Jesusek esan zuen: “Neu naiz biztuera eta bizia… Sinesten al duzu hau?” Jesusek deitu zion: “Lazaro, zatoz kanpora!” Lazarok entzun zuen heriotzatik bizira deitu ziola, lotuta egotetik libre izatera. Nire hilobiaren ertzean eseri eta nire heriotza txikiak eta nire askatasuna mugatzen ari den oro planteatuko ditut.

Amaierako elkarrizketa: gure barne erromesaldiko etapa honetan gure lagun eta adiskide Jesukristorekin ibiltzen ohitu gara eta adiskideek elkarrekin hitz egiten duten adinako askatasunez hitz egiten dugu elkarrekin. Barneko indarra eta grazia baldin badaukazu, eska iezaiozu bere ikurrinaren pean har zaitzala Jainkoaren Erreinua bere ondoan eraikitzeko. Amaitzeko, “Aita Gurea” esan.

Lleida – Palau d'Anglesola

Pistas Ignacianas - Etapa 22. Lleida – Palau d'Anglesola (25,7 km)

Oharrak: Gogo-jardunetako “laugarren astean” animo alaia izango dugu, Jainkoaren Bizia osotasun osoan kontenplatuko baitugu, Jesusekin eta ikasleekin batera sentituko dugu azkeneko atea ireki dela eta orain ez dagoela betiereko askatasunerako eta zorionerako bidean geratuko gaituen ezer, Jainko maitasunean. Azkeneko astea graziaz eta argiz beteta biziko dugu. Lore txiki bakoitza, txoriak, irribarrea, luzatutako eskua poz iturri ditugu. Ez dezagun ahaztu “sarrerako otoitza” kontenplazioan sartu aurretik eta egunean zehar. Gogoan izan dezagun amaierako elkarrizketa: Jesus berpiztuaren barne ezaguerara gerturatzen gara, betiko biziarekin dugun konpromisoa betetzen lagunduko digu. Otoitzaren amaierako elkarrizketan eta egunean zehar eztabaidatuko dugu gure “adiskidearekin”.

Eskaria: Dohain hau eskatuko diogu Aitari: Berpiztuaren eta garaipenezko Kristoren pozean sartzeko gai izan gaitezela. Jesusek lortu digun Bizi Betea kontenplatzeko gai izan gaitezela. Erabat poztu Kristorekin, Mariarekin eta bere ikasle guztiekin.

Hausnarketak: Berpizkundearen miraria kontenplatzen jarraituko dugu gaur: Ikasleek egun asko behar izan zituzten Jesusen Bizi Osoaren esperientzia horretara iristeko. Maria Magdalenaren inguruan ibiliko gara, Jesus oso maite zuen emakume honengandik gertu. Bere larritasunean begiratuko diogu. Berak sentitzen duena sentitzen saiatuko gara, bizitza honetan zuen zentzu bakarra galdu duen honetan. Eta berarekin egongo gara aurkikuntzaren unean. Mundua berarekin batera poztu da. Senti ditzagun ikasleen beldurra eta errua, Jesus berpiztua elkartzen ziren ohiko tokira itzultzen zaienean. Goza dezagun Berpizkundearen mirariekin.

Jesus gure desesperazio pertsonalera dator gaur, unerik zailenak itxi ditugun areto ilunera. Gure heriotza guztiak sendatu eta biziz bete nahi gaitu. Jesusek ez du gure sufrimendua gehiago onartzen: Bera da bizia eta gure hilobitik irteteko eskatzen digu Berak. Entzun dezagun Jesusen ahotsa: irteteko esaten digu, Lazarori esan zion bezala. Ohartu gaitezela Bera gure ondoan doala oinez eta “esnatu zure heriotzatik… bizi bainaiz!” eskatzen digula.

Beti bezala, eszena harrigarri hauetan kokatzera gonbidatzen gaitu Ignaziok. Utz diezaiegun berpizkundearen historia ezagun hauei gugan garatzen eta jar gaitezen eszenan. Erabil ditzagun naturako edertasun guztiak poz sakonaren esperientzian laguntzeko. Ignaziok bere gogo-jardunak idatzi zituenean, Montserratera egin zuen erromesaldiko une alaiak gogora zitzakeen, ikusten zituen eta bizitzeko alaitasuna ematen zieten gauzak: laugarren aste honetan “garaiko argiaz edo ezaugarri atseginez baliatuko naiz, udako freskura freskagarriaz edo neguko eguzkiaz eta epeltasunaz, horrela nire Sortzaile eta Erosle Kristorengan poztuko bainaiz”.

Testuak:

Joan 20:11-18. Maria Magdalenarekin batera nire izena entzun eta pozez beterik erantzuten dut.

Joan 20: 19-23. Jesusen hamar kideek aretoan sentitzen dituzten beldurra, errua eta nahasmena ezagunak ditut. Denak sentitu ditut uneren batean. Berak maite duen eta etorri nahi duen tokietako bat da. Ongi etorria egin eta bere dohainak jasotzeko prestatzen naiz: bakea, alaitasuna, misioa, Bere espirituaren zain egonda eta bere errukia izanda.

Joan 11:17-44. Jesusek esan zuen: “Neu naiz biztuera eta bizia… Sinesten al duzu hau?” Jesusek deitu zion: “Lazaro, zatoz kanpora!” Lazarok entzun zuen heriotzatik bizira deitu ziola, lotuta egotetik libre izatera. Nire hilobiaren ertzean eseri eta nire heriotza txikiak eta nire askatasuna mugatzen ari den oro planteatuko ditut.

Amaierako elkarrizketa: gure barne erromesaldiko etapa honetan gure lagun eta adiskide Jesukristorekin ibiltzen ohitu gara eta adiskideek elkarrekin hitz egiten duten adinako askatasunez hitz egiten dugu elkarrekin. Barneko indarra eta grazia baldin badaukazu, eska iezaiozu bere ikurrinaren pean har zaitzala Jainkoaren Erreinua bere ondoan eraikitzeko. Amaitzeko, “Aita Gurea” esan.

Pistas Ignacianas - Etapa 22. Lleida – Palau d'Anglesola (25,7 km)

Oharrak: Gogo-jardunetako “laugarren astean” animo alaia izango dugu, Jainkoaren Bizia osotasun osoan kontenplatuko baitugu, Jesusekin eta ikasleekin batera sentituko dugu azkeneko atea ireki dela eta orain ez dagoela betiereko askatasunerako eta zorionerako bidean geratuko gaituen ezer, Jainko maitasunean. Azkeneko astea graziaz eta argiz beteta biziko dugu. Lore txiki bakoitza, txoriak, irribarrea, luzatutako eskua poz iturri ditugu. Ez dezagun ahaztu “sarrerako otoitza” kontenplazioan sartu aurretik eta egunean zehar. Gogoan izan dezagun amaierako elkarrizketa: Jesus berpiztuaren barne ezaguerara gerturatzen gara, betiko biziarekin dugun konpromisoa betetzen lagunduko digu. Otoitzaren amaierako elkarrizketan eta egunean zehar eztabaidatuko dugu gure “adiskidearekin”.

Eskaria: Dohain hau eskatuko diogu Aitari: Berpiztuaren eta garaipenezko Kristoren pozean sartzeko gai izan gaitezela. Jesusek lortu digun Bizi Betea kontenplatzeko gai izan gaitezela. Erabat poztu Kristorekin, Mariarekin eta bere ikasle guztiekin.

Hausnarketak: Berpizkundearen miraria kontenplatzen jarraituko dugu gaur: Ikasleek egun asko behar izan zituzten Jesusen Bizi Osoaren esperientzia horretara iristeko. Maria Magdalenaren inguruan ibiliko gara, Jesus oso maite zuen emakume honengandik gertu. Bere larritasunean begiratuko diogu. Berak sentitzen duena sentitzen saiatuko gara, bizitza honetan zuen zentzu bakarra galdu duen honetan. Eta berarekin egongo gara aurkikuntzaren unean. Mundua berarekin batera poztu da. Senti ditzagun ikasleen beldurra eta errua, Jesus berpiztua elkartzen ziren ohiko tokira itzultzen zaienean. Goza dezagun Berpizkundearen mirariekin.

Jesus gure desesperazio pertsonalera dator gaur, unerik zailenak itxi ditugun areto ilunera. Gure heriotza guztiak sendatu eta biziz bete nahi gaitu. Jesusek ez du gure sufrimendua gehiago onartzen: Bera da bizia eta gure hilobitik irteteko eskatzen digu Berak. Entzun dezagun Jesusen ahotsa: irteteko esaten digu, Lazarori esan zion bezala. Ohartu gaitezela Bera gure ondoan doala oinez eta “esnatu zure heriotzatik… bizi bainaiz!” eskatzen digula.

Beti bezala, eszena harrigarri hauetan kokatzera gonbidatzen gaitu Ignaziok. Utz diezaiegun berpizkundearen historia ezagun hauei gugan garatzen eta jar gaitezen eszenan. Erabil ditzagun naturako edertasun guztiak poz sakonaren esperientzian laguntzeko. Ignaziok bere gogo-jardunak idatzi zituenean, Montserratera egin zuen erromesaldiko une alaiak gogora zitzakeen, ikusten zituen eta bizitzeko alaitasuna ematen zieten gauzak: laugarren aste honetan “garaiko argiaz edo ezaugarri atseginez baliatuko naiz, udako freskura freskagarriaz edo neguko eguzkiaz eta epeltasunaz, horrela nire Sortzaile eta Erosle Kristorengan poztuko bainaiz”.

Testuak:

Joan 20:11-18. Maria Magdalenarekin batera nire izena entzun eta pozez beterik erantzuten dut.

Joan 20: 19-23. Jesusen hamar kideek aretoan sentitzen dituzten beldurra, errua eta nahasmena ezagunak ditut. Denak sentitu ditut uneren batean. Berak maite duen eta etorri nahi duen tokietako bat da. Ongi etorria egin eta bere dohainak jasotzeko prestatzen naiz: bakea, alaitasuna, misioa, Bere espirituaren zain egonda eta bere errukia izanda.

Joan 11:17-44. Jesusek esan zuen: “Neu naiz biztuera eta bizia… Sinesten al duzu hau?” Jesusek deitu zion: “Lazaro, zatoz kanpora!” Lazarok entzun zuen heriotzatik bizira deitu ziola, lotuta egotetik libre izatera. Nire hilobiaren ertzean eseri eta nire heriotza txikiak eta nire askatasuna mugatzen ari den oro planteatuko ditut.

Amaierako elkarrizketa: gure barne erromesaldiko etapa honetan gure lagun eta adiskide Jesukristorekin ibiltzen ohitu gara eta adiskideek elkarrekin hitz egiten duten adinako askatasunez hitz egiten dugu elkarrekin. Barneko indarra eta grazia baldin badaukazu, eska iezaiozu bere ikurrinaren pean har zaitzala Jainkoaren Erreinua bere ondoan eraikitzeko. Amaitzeko, “Aita Gurea” esan.

Etapa 23

Pistas Ignacianas - Etapa 23. Palau d'Anglesola – Verdú (24,7 km)

Oharrak: animo alaiarekin jarraitzen dugu, Jainkoaren Bizia osotasun osoan kontenplatzen ari baikara, orain ez dago betiereko askatasunerako eta zorionerako bidean geratuko gaituen ezer, Jainko maitasunean. Azkeneko astea graziaz eta argiz beteta biziko dugu. Lore txiki bakoitza, txoriak, irribarrea, luzatutako eskua poz iturri ditugu. Ez dezagun ahaztu “sarrerako otoitza” kontenplazioan sartu aurretik eta egunean zehar. Gogoan izan dezagun amaierako elkarrizketa: Jesus berpiztuaren barne ezaguerara gerturatzen gara, betiko biziarekin dugun konpromisoa betetzen lagunduko digu. Otoitzaren amaierako elkarrizketan eta egunean zehar eztabaidatuko dugu gure “adiskidearekin”. Etapa honetan San Pedro Claverrek aipatzen duen ignaziar pistari begiratuko diogu. Pedro Claver Jesukristoren ikaslea eta jesulagun misiolaria izan zen Amerikan, esklaboen esklabo deitzen zioten.

Eskaria: Dohain hau eskatuko diogu Aitari: Berpiztuaren eta garaipenezko Kristoren pozean sartzeko gai izan gaitezela. Jesusek lortu digun Bizi Betea kontenplatzeko gai izan gaitezela. Erabat poztu Kristorekin eta bere zereginarekin jarraitzeko mundura igorria senti nadila eskatuko dut.

Hausnarketak: bizirik egoteko grazia, berpizkundea zugan izateko grazia ez da soilik zuretzako oparia, baizik eta besteekin partekatzeko grazia eta Jesusen Misioaren zerbitzura jartzeko energia: Jainkoaren Erreinuaren Berri Ona hots egitea. Gaur berrituta sentitzen gara, baina, aldi berean, gure “adiskiderik” onenari hitza emanda ere sentitzen gara lurrean duen misioan laguntzeko. Aitak Jesusen espiritua isurtzen jarraitzen du gure garaiko gizon-emakumeengan. Berak kontsolatu egiten gaitu oraindik eta sufritzen dutenak, pobreak eta salbazioa nahi duten guztiak kontsolatzeko misioarekin bidaltzen gaitu. Idatzita dagoen bezala: “Zeure arnasa bidali eta berriro sortzen dituzu eta lurbira berritzen.” (Salmoa 104:30). Gaur Jaunari eskatuko diogu bozkarioan sartzeko gai izan gaitezela eta Jesusek bere berpiztutako bizian duen misio kontsolagarrian onartuak izan gaitezela.

Mateoren ebanjelioan Jesusek ikasleei Galileara joateko eskatzen die han berari lagundu ahal izateko. Ikasle horiek bere jarraitzaile izateko eskatu zien bekatariak ziren, azken unean saldu zutenak. Orain horiekin gaude, Erreinurako erromesaldian ikasle ditugu. Elkarrekin gaude, gu baino bekatariagoekin edo leialagoekin batera. Baina ez dio axola, Kristo baita gure indarra eta jakinduria, beraz, ez gaitezen bere deiari erantzuteko beldur izan. Mendian gaude, Jainkoak eta bere herriak topo egin zuten toki horretan. Gure kasuan auzoa izan daiteke, laborategi bat, eliza bat, klinika bat, bulego bat, egongela bat, eskola bat. Jesusek gure misioa eman digu: joan, bataiatu, irakatsi, maitatu eta komunikatu Jainkoaren errukia, gizateria adiskidetzeko. Uneoro, bizitzako gorabehera bakoitzean misioa betetzeko eskatzen zaigu. Eta Jesusek hitz ederrak esan dizkigu: beti gurekin egongo dela hitza eman digu, une alai edo atsekabe bakoitzean. Beharbada bere presentzia sentitzeko duin ez gara sentituko, baina bera beti nigandik gertu egongo da, ni bekataria, ez leiala, mugatua izan arren. Berak bere Espiritua eskainiko digu, edozein giza egoera hazteko esperientzia bihur dezagun.

Gure fedea txikia izan arren, Jesusek gugan pentsatzen du. Tomasek bere fede gabezia aitortu beharra dauka mundura igorri aurretik. Otoitz egin dezagun Jesusen deia entzuteko, berari hondartzara jarraitu eta berarekin egotera gonbidatzen baikaitu. Ikasleekin bat egingo dugu bere konpromisoa eta bedeinkapena hartzean.

Testuak:

Mateo 28:16-20. “Ni zuekin izango nauzue egunero munduaren azkenera arte”.

Joan 20:24-29. Jesusek Tomasen iluntasuna eta sinesgogortasuna onartu zituen bezala, gaur ni onartzen nau eta gustura kontsolatzen nau berritutako fedearen dohainarekin. Bere presentzia maitagarrian nik ere esaten dut: “Ene Jauna eta ene Jainkoa!”

Joan 21:1-17. Une pozgarria – “Jauna da!” Lagun egiteko unea – “Etorri nirekin gosaltzera.” Intimitatezko une erabakigarria – “Maite al nauzu?” Misioaren unea – “Larra itzazu nire ardiak.”

Amaierako elkarrizketa: gure barne erromesaldiko etapa honetan gure lagun eta adiskide Jesukristorekin ibiltzen ohitu gara eta adiskideek elkarrekin hitz egiten duten adinako askatasunez hitz egiten dugu elkarrekin. Barneko indarra eta grazia baldin badauzkazu, eska iezaiozu bere ikurrinaren pean har zaitzala Jainkoaren Erreinua bere ondoan eraikitzeko. Amaitzeko, “Aita Gurea” esan.

Palau d'Anglesola – Verdú

Pistas Ignacianas - Etapa 23. Palau d'Anglesola – Verdú (24,7 km)

Oharrak: animo alaiarekin jarraitzen dugu, Jainkoaren Bizia osotasun osoan kontenplatzen ari baikara, orain ez dago betiereko askatasunerako eta zorionerako bidean geratuko gaituen ezer, Jainko maitasunean. Azkeneko astea graziaz eta argiz beteta biziko dugu. Lore txiki bakoitza, txoriak, irribarrea, luzatutako eskua poz iturri ditugu. Ez dezagun ahaztu “sarrerako otoitza” kontenplazioan sartu aurretik eta egunean zehar. Gogoan izan dezagun amaierako elkarrizketa: Jesus berpiztuaren barne ezaguerara gerturatzen gara, betiko biziarekin dugun konpromisoa betetzen lagunduko digu. Otoitzaren amaierako elkarrizketan eta egunean zehar eztabaidatuko dugu gure “adiskidearekin”. Etapa honetan San Pedro Claverrek aipatzen duen ignaziar pistari begiratuko diogu. Pedro Claver Jesukristoren ikaslea eta jesulagun misiolaria izan zen Amerikan, esklaboen esklabo deitzen zioten.

Eskaria: Dohain hau eskatuko diogu Aitari: Berpiztuaren eta garaipenezko Kristoren pozean sartzeko gai izan gaitezela. Jesusek lortu digun Bizi Betea kontenplatzeko gai izan gaitezela. Erabat poztu Kristorekin eta bere zereginarekin jarraitzeko mundura igorria senti nadila eskatuko dut.

Hausnarketak: bizirik egoteko grazia, berpizkundea zugan izateko grazia ez da soilik zuretzako oparia, baizik eta besteekin partekatzeko grazia eta Jesusen Misioaren zerbitzura jartzeko energia: Jainkoaren Erreinuaren Berri Ona hots egitea. Gaur berrituta sentitzen gara, baina, aldi berean, gure “adiskiderik” onenari hitza emanda ere sentitzen gara lurrean duen misioan laguntzeko. Aitak Jesusen espiritua isurtzen jarraitzen du gure garaiko gizon-emakumeengan. Berak kontsolatu egiten gaitu oraindik eta sufritzen dutenak, pobreak eta salbazioa nahi duten guztiak kontsolatzeko misioarekin bidaltzen gaitu. Idatzita dagoen bezala: “Zeure arnasa bidali eta berriro sortzen dituzu eta lurbira berritzen.” (Salmoa 104:30). Gaur Jaunari eskatuko diogu bozkarioan sartzeko gai izan gaitezela eta Jesusek bere berpiztutako bizian duen misio kontsolagarrian onartuak izan gaitezela.

Mateoren ebanjelioan Jesusek ikasleei Galileara joateko eskatzen die han berari lagundu ahal izateko. Ikasle horiek bere jarraitzaile izateko eskatu zien bekatariak ziren, azken unean saldu zutenak. Orain horiekin gaude, Erreinurako erromesaldian ikasle ditugu. Elkarrekin gaude, gu baino bekatariagoekin edo leialagoekin batera. Baina ez dio axola, Kristo baita gure indarra eta jakinduria, beraz, ez gaitezen bere deiari erantzuteko beldur izan. Mendian gaude, Jainkoak eta bere herriak topo egin zuten toki horretan. Gure kasuan auzoa izan daiteke, laborategi bat, eliza bat, klinika bat, bulego bat, egongela bat, eskola bat. Jesusek gure misioa eman digu: joan, bataiatu, irakatsi, maitatu eta komunikatu Jainkoaren errukia, gizateria adiskidetzeko. Uneoro, bizitzako gorabehera bakoitzean misioa betetzeko eskatzen zaigu. Eta Jesusek hitz ederrak esan dizkigu: beti gurekin egongo dela hitza eman digu, une alai edo atsekabe bakoitzean. Beharbada bere presentzia sentitzeko duin ez gara sentituko, baina bera beti nigandik gertu egongo da, ni bekataria, ez leiala, mugatua izan arren. Berak bere Espiritua eskainiko digu, edozein giza egoera hazteko esperientzia bihur dezagun.

Gure fedea txikia izan arren, Jesusek gugan pentsatzen du. Tomasek bere fede gabezia aitortu beharra dauka mundura igorri aurretik. Otoitz egin dezagun Jesusen deia entzuteko, berari hondartzara jarraitu eta berarekin egotera gonbidatzen baikaitu. Ikasleekin bat egingo dugu bere konpromisoa eta bedeinkapena hartzean.

Testuak:

Mateo 28:16-20. “Ni zuekin izango nauzue egunero munduaren azkenera arte”.

Joan 20:24-29. Jesusek Tomasen iluntasuna eta sinesgogortasuna onartu zituen bezala, gaur ni onartzen nau eta gustura kontsolatzen nau berritutako fedearen dohainarekin. Bere presentzia maitagarrian nik ere esaten dut: “Ene Jauna eta ene Jainkoa!”

Joan 21:1-17. Une pozgarria – “Jauna da!” Lagun egiteko unea – “Etorri nirekin gosaltzera.” Intimitatezko une erabakigarria – “Maite al nauzu?” Misioaren unea – “Larra itzazu nire ardiak.”

Amaierako elkarrizketa: gure barne erromesaldiko etapa honetan gure lagun eta adiskide Jesukristorekin ibiltzen ohitu gara eta adiskideek elkarrekin hitz egiten duten adinako askatasunez hitz egiten dugu elkarrekin. Barneko indarra eta grazia baldin badauzkazu, eska iezaiozu bere ikurrinaren pean har zaitzala Jainkoaren Erreinua bere ondoan eraikitzeko. Amaitzeko, “Aita Gurea” esan.

Pistas Ignacianas - Etapa 23. Palau d'Anglesola – Verdú (24,7 km)

Oharrak: animo alaiarekin jarraitzen dugu, Jainkoaren Bizia osotasun osoan kontenplatzen ari baikara, orain ez dago betiereko askatasunerako eta zorionerako bidean geratuko gaituen ezer, Jainko maitasunean. Azkeneko astea graziaz eta argiz beteta biziko dugu. Lore txiki bakoitza, txoriak, irribarrea, luzatutako eskua poz iturri ditugu. Ez dezagun ahaztu “sarrerako otoitza” kontenplazioan sartu aurretik eta egunean zehar. Gogoan izan dezagun amaierako elkarrizketa: Jesus berpiztuaren barne ezaguerara gerturatzen gara, betiko biziarekin dugun konpromisoa betetzen lagunduko digu. Otoitzaren amaierako elkarrizketan eta egunean zehar eztabaidatuko dugu gure “adiskidearekin”. Etapa honetan San Pedro Claverrek aipatzen duen ignaziar pistari begiratuko diogu. Pedro Claver Jesukristoren ikaslea eta jesulagun misiolaria izan zen Amerikan, esklaboen esklabo deitzen zioten.

Eskaria: Dohain hau eskatuko diogu Aitari: Berpiztuaren eta garaipenezko Kristoren pozean sartzeko gai izan gaitezela. Jesusek lortu digun Bizi Betea kontenplatzeko gai izan gaitezela. Erabat poztu Kristorekin eta bere zereginarekin jarraitzeko mundura igorria senti nadila eskatuko dut.

Hausnarketak: bizirik egoteko grazia, berpizkundea zugan izateko grazia ez da soilik zuretzako oparia, baizik eta besteekin partekatzeko grazia eta Jesusen Misioaren zerbitzura jartzeko energia: Jainkoaren Erreinuaren Berri Ona hots egitea. Gaur berrituta sentitzen gara, baina, aldi berean, gure “adiskiderik” onenari hitza emanda ere sentitzen gara lurrean duen misioan laguntzeko. Aitak Jesusen espiritua isurtzen jarraitzen du gure garaiko gizon-emakumeengan. Berak kontsolatu egiten gaitu oraindik eta sufritzen dutenak, pobreak eta salbazioa nahi duten guztiak kontsolatzeko misioarekin bidaltzen gaitu. Idatzita dagoen bezala: “Zeure arnasa bidali eta berriro sortzen dituzu eta lurbira berritzen.” (Salmoa 104:30). Gaur Jaunari eskatuko diogu bozkarioan sartzeko gai izan gaitezela eta Jesusek bere berpiztutako bizian duen misio kontsolagarrian onartuak izan gaitezela.

Mateoren ebanjelioan Jesusek ikasleei Galileara joateko eskatzen die han berari lagundu ahal izateko. Ikasle horiek bere jarraitzaile izateko eskatu zien bekatariak ziren, azken unean saldu zutenak. Orain horiekin gaude, Erreinurako erromesaldian ikasle ditugu. Elkarrekin gaude, gu baino bekatariagoekin edo leialagoekin batera. Baina ez dio axola, Kristo baita gure indarra eta jakinduria, beraz, ez gaitezen bere deiari erantzuteko beldur izan. Mendian gaude, Jainkoak eta bere herriak topo egin zuten toki horretan. Gure kasuan auzoa izan daiteke, laborategi bat, eliza bat, klinika bat, bulego bat, egongela bat, eskola bat. Jesusek gure misioa eman digu: joan, bataiatu, irakatsi, maitatu eta komunikatu Jainkoaren errukia, gizateria adiskidetzeko. Uneoro, bizitzako gorabehera bakoitzean misioa betetzeko eskatzen zaigu. Eta Jesusek hitz ederrak esan dizkigu: beti gurekin egongo dela hitza eman digu, une alai edo atsekabe bakoitzean. Beharbada bere presentzia sentitzeko duin ez gara sentituko, baina bera beti nigandik gertu egongo da, ni bekataria, ez leiala, mugatua izan arren. Berak bere Espiritua eskainiko digu, edozein giza egoera hazteko esperientzia bihur dezagun.

Gure fedea txikia izan arren, Jesusek gugan pentsatzen du. Tomasek bere fede gabezia aitortu beharra dauka mundura igorri aurretik. Otoitz egin dezagun Jesusen deia entzuteko, berari hondartzara jarraitu eta berarekin egotera gonbidatzen baikaitu. Ikasleekin bat egingo dugu bere konpromisoa eta bedeinkapena hartzean.

Testuak:

Mateo 28:16-20. “Ni zuekin izango nauzue egunero munduaren azkenera arte”.

Joan 20:24-29. Jesusek Tomasen iluntasuna eta sinesgogortasuna onartu zituen bezala, gaur ni onartzen nau eta gustura kontsolatzen nau berritutako fedearen dohainarekin. Bere presentzia maitagarrian nik ere esaten dut: “Ene Jauna eta ene Jainkoa!”

Joan 21:1-17. Une pozgarria – “Jauna da!” Lagun egiteko unea – “Etorri nirekin gosaltzera.” Intimitatezko une erabakigarria – “Maite al nauzu?” Misioaren unea – “Larra itzazu nire ardiak.”

Amaierako elkarrizketa: gure barne erromesaldiko etapa honetan gure lagun eta adiskide Jesukristorekin ibiltzen ohitu gara eta adiskideek elkarrekin hitz egiten duten adinako askatasunez hitz egiten dugu elkarrekin. Barneko indarra eta grazia baldin badauzkazu, eska iezaiozu bere ikurrinaren pean har zaitzala Jainkoaren Erreinua bere ondoan eraikitzeko. Amaitzeko, “Aita Gurea” esan.

Etapa 24

Pistas Ignacianas - Etapa 24. Verdú – Cervera (17 km)

Oharrak: nahiz eta gaur Jesusen tentaldiei buruz hausnartu, umore onez jarraitzen dugu, Jainkoaren Bizia osotasunean kontenplatzen jarraitzen baitugu: Jainko maitasunean betiereko askatasunerako eta zorionerako bidean geratuko gaituen ezer ez dago. Ez dezagun ahaztu “sarrerako otoitza” kontenplazioan sartu aurretik eta egunean zehar. Eta bizi dezagun Kristo Berpiztuaren poza! Ongi etorri argia, loreak, ura eta adiskideak!

Eskaria: Jainkoari eskatuko diot Kristo Berpiztuarekin poztu nadila, orain mundura igorri bainua bere zereginarekin jarraitzera. Gaizkiaren iruzurrak ezagutzeko gai izan nadila eta horietatik babes nadila, Jesusek egin zuen bezala, Jainkoaren maitasunean erabateko konfiantza izanda.

Hausnarketak: Atzo Galileara itzultzeko esan ziguten, gure “bizimodu normalera”, antzinako ohituretara. Zeregin bat dugu: Erreinuaren alde lana egitea. Gaur Jesusen zereginaren hasiera izango dugu kontuan eta lanean hasterako egin behar izan zuen bereizketa. Meditazio honen xedea da Jesusen eta Gaizkiaren estrategiei buruz intuizio batzuk hartzea berriro, gure eguneroko eta munduko bizitzan Erreinuaren alde lana egitera deituta gaudela jakinda.

Nola erabiliko ditugu gure boterezko harremanak, gure dohainak, talentuak eta baliabideak? Hau da Jesusek basamortuko tentazioen episodioan izan zuen funtsezko gaia. Esaten da Gaizkiak munduko erreinu guztiak erakutsi zizkiola Jesusi eta esan zion: “Hori guztia emango dizut, ahuspezturik gurtzen banauzu.” Eta Jesusek erantzun: “Adoratu Jauna, zeure Jainkoa, eta bera bakarrik gurtu.” Basamortuko krisi hori denok etengabe aurre egin beharreko krisia da. Adoratzeko, gurtzeko, botererako edo erosotasunerako ditugun nahiei eusterik badugu? Gure botereak geure buruak eraikitzeko erabiltzen ditugu edo gure bizia oinordetzan hartu dugun gizarteari eta munduari ekarpenak egiteko eraikitzen dugu? Ekar ditzagun gogora mintzen gaituzten tentazioak. Egiaz lotsagarriak izan daitezke, baina kontuan izan behar dugu Jesusek ere, erabat gizakia izanda, tentazio horietakoren bat jasan zezakeela. Jesusek tentazioari eman zion irtenbidea izan zen Jainkoarengan erabateko konfiantza izatea; guk gure tentazioak Jesusi eman diezazkiokegu gaur eta Jainkoagan dugun erabateko konfiantza aitortu. Otoitz egin dezagun Jesusengandik gertu egon eta Berak nahi duena aukeratu nahi dezagun.

Esan dugun bezala, Jesusek ez ditu “gizon-emakume perfektuak” aukeratzen bere ikasle izateko. Berak oso ongi ezagutzen gaitu. Kontuan izanda Jesusek zer motako pertsonak aukeratu zituen, Ignaziok pentsatzera gonbidatzen gaitu: hasteko, bizimodu gogor eta umila zeramatenak zirela eta, ondoren, horrela deitzen zitzaienen duintasuna. Hori da gure misterioa: oso behetik gatoz, baina zerbitzu altua eskatzen zaigu. Hori normala da!

Atzo zereginari jarraitzeko gonbita igorri zigun Jesusek eta Ignaziok hausnarketa bat planteatzen du gonbit horri emateko hiru erantzun motari buruz. Batetik, Jesusen ondoan egiaz espiritualki libre erromes ibiltzeak esan nahi duenaz pentsatzeko erronka planteatzen digu Ignaziok. Egiazko askatasunaz ari gara, Jainkoaren ekintza mundura daraman askatasunaz. Denok sentitzen ditugu Jainkoa eta mundua zerbitzatzeko gure bidean jar daitezkeen erakarpenak; dirua maita dezakegu, sexua, boterea, gure irudia, ongi jantzita ibiltzea, goraipatua izatea, auto handiak edo beste gauzaren batzuk izatea. Pertsona batzuek asmo onak izaten dituzte, baina inoiz ez dute ezer egiten estilo hori aldatzeko, hiltzen diren aurreko egunera arte.  Beste batzuek badakite badela gaizki dagoen zerbait, baina aitzakiak eta arrazionalizazioak bilatzen jarraitzen dute ez aldatzeko eta Jainkoak berak uler dezan. Beste batzuk askeak dira: ongi asetako aberatsak izan daitezke, hori bada Jainkoaren nahia eta Jainkoaren zerbitzu handiagorako bada, baina pobre izanda ere izan daitezke zoriontsu eta egiten ari direna egiteari utzi. Graziaz beterik onartzen dute ospea, erreinua zerbitzatzeko zereginari laguntzen dioten heinean, baina aldi berean ez diote jazarpenari eta ospe ezari ihes egiten, horrela ongia lortuz gero, eta erraz bizi daitezke boterearen tokirik gabe. Giza baldintzak berekin du askatasuna kentzen diguten “aitzakiak” edukitzea; beharbada, gaurko meditazioan nahikoa litzateke “aitzakia kaltegarri” horietatik askeago izan gaitezela egiaz eskatzea, gaizkiaren tentazioan ez erortzeko. Jainkoaren argitasuna eskatuko dugu.

Testuak:

Mateo 4: 1-11. Etsaiaren taktika ez da Jesus gaizkia egitera gonbidatzea, baizik eta gauzak, prestigioa eta boterea dituen Mesias izatea proposatzea, eraginkortasun eta arrakasta handiagoa izateko; pobreziaren, jazarpenaren eta ezintasunaren Mesias solidarioa izan ordez, Aitak esan bezala.

Kohelet 3:1-22. Gizakiek ezin dituzte Jaunaren bideak ulertu. Hobe izango dugu Berarengandik gertu egotea. Gauza guztiek dute beren garaia. Jainkoaren denborak mantendu behar ditut nire bizitzan.

Esaera Zaharrak 3:1-12. Izan gaitezen Jainkoari leial eta ez dezagun fedea gal eta inoiz ez dugu akatsik egingo.

Jakinduria 3:1-12. Beraien konfiantza Jainkoarengan jarri duten haiek badakite Bera egiazkoa dela eta leialek Jainkoaren maitasuna lortuko dute.

Mateo 6:24-34. Inork ezin ditu bi jaun zerbitzatu, bata gorrotatu eta bestea maitatuko baitu edo bati eskainiko zaio eta bestea bazterrean utziko du. Ezin dituzue zerbitzatu Jainkoa eta aberastasun materialak edo zuen idolo txikiak.

Amaierako elkarrizketa: gure barne erromesaldiko etapa honetan gure lagun eta adiskide Jesukristorekin ibiltzen ohitu gara eta adiskideek elkarrekin hitz egiten duten adinako askatasunez hitz egiten dugu elkarrekin. Barneko indarra eta grazia baldin badauzkazu, eska iezaiozu bere ikurrinaren pean har zaitzala Jainkoaren Erreinua bere ondoan eraikitzeko. Amaitzeko, “Aita Gurea” esan.

Verdú – Cervera

Pistas Ignacianas - Etapa 24. Verdú – Cervera (17 km)

Oharrak: nahiz eta gaur Jesusen tentaldiei buruz hausnartu, umore onez jarraitzen dugu, Jainkoaren Bizia osotasunean kontenplatzen jarraitzen baitugu: Jainko maitasunean betiereko askatasunerako eta zorionerako bidean geratuko gaituen ezer ez dago. Ez dezagun ahaztu “sarrerako otoitza” kontenplazioan sartu aurretik eta egunean zehar. Eta bizi dezagun Kristo Berpiztuaren poza! Ongi etorri argia, loreak, ura eta adiskideak!

Eskaria: Jainkoari eskatuko diot Kristo Berpiztuarekin poztu nadila, orain mundura igorri bainua bere zereginarekin jarraitzera. Gaizkiaren iruzurrak ezagutzeko gai izan nadila eta horietatik babes nadila, Jesusek egin zuen bezala, Jainkoaren maitasunean erabateko konfiantza izanda.

Hausnarketak: Atzo Galileara itzultzeko esan ziguten, gure “bizimodu normalera”, antzinako ohituretara. Zeregin bat dugu: Erreinuaren alde lana egitea. Gaur Jesusen zereginaren hasiera izango dugu kontuan eta lanean hasterako egin behar izan zuen bereizketa. Meditazio honen xedea da Jesusen eta Gaizkiaren estrategiei buruz intuizio batzuk hartzea berriro, gure eguneroko eta munduko bizitzan Erreinuaren alde lana egitera deituta gaudela jakinda.

Nola erabiliko ditugu gure boterezko harremanak, gure dohainak, talentuak eta baliabideak? Hau da Jesusek basamortuko tentazioen episodioan izan zuen funtsezko gaia. Esaten da Gaizkiak munduko erreinu guztiak erakutsi zizkiola Jesusi eta esan zion: “Hori guztia emango dizut, ahuspezturik gurtzen banauzu.” Eta Jesusek erantzun: “Adoratu Jauna, zeure Jainkoa, eta bera bakarrik gurtu.” Basamortuko krisi hori denok etengabe aurre egin beharreko krisia da. Adoratzeko, gurtzeko, botererako edo erosotasunerako ditugun nahiei eusterik badugu? Gure botereak geure buruak eraikitzeko erabiltzen ditugu edo gure bizia oinordetzan hartu dugun gizarteari eta munduari ekarpenak egiteko eraikitzen dugu? Ekar ditzagun gogora mintzen gaituzten tentazioak. Egiaz lotsagarriak izan daitezke, baina kontuan izan behar dugu Jesusek ere, erabat gizakia izanda, tentazio horietakoren bat jasan zezakeela. Jesusek tentazioari eman zion irtenbidea izan zen Jainkoarengan erabateko konfiantza izatea; guk gure tentazioak Jesusi eman diezazkiokegu gaur eta Jainkoagan dugun erabateko konfiantza aitortu. Otoitz egin dezagun Jesusengandik gertu egon eta Berak nahi duena aukeratu nahi dezagun.

Esan dugun bezala, Jesusek ez ditu “gizon-emakume perfektuak” aukeratzen bere ikasle izateko. Berak oso ongi ezagutzen gaitu. Kontuan izanda Jesusek zer motako pertsonak aukeratu zituen, Ignaziok pentsatzera gonbidatzen gaitu: hasteko, bizimodu gogor eta umila zeramatenak zirela eta, ondoren, horrela deitzen zitzaienen duintasuna. Hori da gure misterioa: oso behetik gatoz, baina zerbitzu altua eskatzen zaigu. Hori normala da!

Atzo zereginari jarraitzeko gonbita igorri zigun Jesusek eta Ignaziok hausnarketa bat planteatzen du gonbit horri emateko hiru erantzun motari buruz. Batetik, Jesusen ondoan egiaz espiritualki libre erromes ibiltzeak esan nahi duenaz pentsatzeko erronka planteatzen digu Ignaziok. Egiazko askatasunaz ari gara, Jainkoaren ekintza mundura daraman askatasunaz. Denok sentitzen ditugu Jainkoa eta mundua zerbitzatzeko gure bidean jar daitezkeen erakarpenak; dirua maita dezakegu, sexua, boterea, gure irudia, ongi jantzita ibiltzea, goraipatua izatea, auto handiak edo beste gauzaren batzuk izatea. Pertsona batzuek asmo onak izaten dituzte, baina inoiz ez dute ezer egiten estilo hori aldatzeko, hiltzen diren aurreko egunera arte.  Beste batzuek badakite badela gaizki dagoen zerbait, baina aitzakiak eta arrazionalizazioak bilatzen jarraitzen dute ez aldatzeko eta Jainkoak berak uler dezan. Beste batzuk askeak dira: ongi asetako aberatsak izan daitezke, hori bada Jainkoaren nahia eta Jainkoaren zerbitzu handiagorako bada, baina pobre izanda ere izan daitezke zoriontsu eta egiten ari direna egiteari utzi. Graziaz beterik onartzen dute ospea, erreinua zerbitzatzeko zereginari laguntzen dioten heinean, baina aldi berean ez diote jazarpenari eta ospe ezari ihes egiten, horrela ongia lortuz gero, eta erraz bizi daitezke boterearen tokirik gabe. Giza baldintzak berekin du askatasuna kentzen diguten “aitzakiak” edukitzea; beharbada, gaurko meditazioan nahikoa litzateke “aitzakia kaltegarri” horietatik askeago izan gaitezela egiaz eskatzea, gaizkiaren tentazioan ez erortzeko. Jainkoaren argitasuna eskatuko dugu.

Testuak:

Mateo 4: 1-11. Etsaiaren taktika ez da Jesus gaizkia egitera gonbidatzea, baizik eta gauzak, prestigioa eta boterea dituen Mesias izatea proposatzea, eraginkortasun eta arrakasta handiagoa izateko; pobreziaren, jazarpenaren eta ezintasunaren Mesias solidarioa izan ordez, Aitak esan bezala.

Kohelet 3:1-22. Gizakiek ezin dituzte Jaunaren bideak ulertu. Hobe izango dugu Berarengandik gertu egotea. Gauza guztiek dute beren garaia. Jainkoaren denborak mantendu behar ditut nire bizitzan.

Esaera Zaharrak 3:1-12. Izan gaitezen Jainkoari leial eta ez dezagun fedea gal eta inoiz ez dugu akatsik egingo.

Jakinduria 3:1-12. Beraien konfiantza Jainkoarengan jarri duten haiek badakite Bera egiazkoa dela eta leialek Jainkoaren maitasuna lortuko dute.

Mateo 6:24-34. Inork ezin ditu bi jaun zerbitzatu, bata gorrotatu eta bestea maitatuko baitu edo bati eskainiko zaio eta bestea bazterrean utziko du. Ezin dituzue zerbitzatu Jainkoa eta aberastasun materialak edo zuen idolo txikiak.

Amaierako elkarrizketa: gure barne erromesaldiko etapa honetan gure lagun eta adiskide Jesukristorekin ibiltzen ohitu gara eta adiskideek elkarrekin hitz egiten duten adinako askatasunez hitz egiten dugu elkarrekin. Barneko indarra eta grazia baldin badauzkazu, eska iezaiozu bere ikurrinaren pean har zaitzala Jainkoaren Erreinua bere ondoan eraikitzeko. Amaitzeko, “Aita Gurea” esan.

Pistas Ignacianas - Etapa 24. Verdú – Cervera (17 km)

Oharrak: nahiz eta gaur Jesusen tentaldiei buruz hausnartu, umore onez jarraitzen dugu, Jainkoaren Bizia osotasunean kontenplatzen jarraitzen baitugu: Jainko maitasunean betiereko askatasunerako eta zorionerako bidean geratuko gaituen ezer ez dago. Ez dezagun ahaztu “sarrerako otoitza” kontenplazioan sartu aurretik eta egunean zehar. Eta bizi dezagun Kristo Berpiztuaren poza! Ongi etorri argia, loreak, ura eta adiskideak!

Eskaria: Jainkoari eskatuko diot Kristo Berpiztuarekin poztu nadila, orain mundura igorri bainua bere zereginarekin jarraitzera. Gaizkiaren iruzurrak ezagutzeko gai izan nadila eta horietatik babes nadila, Jesusek egin zuen bezala, Jainkoaren maitasunean erabateko konfiantza izanda.

Hausnarketak: Atzo Galileara itzultzeko esan ziguten, gure “bizimodu normalera”, antzinako ohituretara. Zeregin bat dugu: Erreinuaren alde lana egitea. Gaur Jesusen zereginaren hasiera izango dugu kontuan eta lanean hasterako egin behar izan zuen bereizketa. Meditazio honen xedea da Jesusen eta Gaizkiaren estrategiei buruz intuizio batzuk hartzea berriro, gure eguneroko eta munduko bizitzan Erreinuaren alde lana egitera deituta gaudela jakinda.

Nola erabiliko ditugu gure boterezko harremanak, gure dohainak, talentuak eta baliabideak? Hau da Jesusek basamortuko tentazioen episodioan izan zuen funtsezko gaia. Esaten da Gaizkiak munduko erreinu guztiak erakutsi zizkiola Jesusi eta esan zion: “Hori guztia emango dizut, ahuspezturik gurtzen banauzu.” Eta Jesusek erantzun: “Adoratu Jauna, zeure Jainkoa, eta bera bakarrik gurtu.” Basamortuko krisi hori denok etengabe aurre egin beharreko krisia da. Adoratzeko, gurtzeko, botererako edo erosotasunerako ditugun nahiei eusterik badugu? Gure botereak geure buruak eraikitzeko erabiltzen ditugu edo gure bizia oinordetzan hartu dugun gizarteari eta munduari ekarpenak egiteko eraikitzen dugu? Ekar ditzagun gogora mintzen gaituzten tentazioak. Egiaz lotsagarriak izan daitezke, baina kontuan izan behar dugu Jesusek ere, erabat gizakia izanda, tentazio horietakoren bat jasan zezakeela. Jesusek tentazioari eman zion irtenbidea izan zen Jainkoarengan erabateko konfiantza izatea; guk gure tentazioak Jesusi eman diezazkiokegu gaur eta Jainkoagan dugun erabateko konfiantza aitortu. Otoitz egin dezagun Jesusengandik gertu egon eta Berak nahi duena aukeratu nahi dezagun.

Esan dugun bezala, Jesusek ez ditu “gizon-emakume perfektuak” aukeratzen bere ikasle izateko. Berak oso ongi ezagutzen gaitu. Kontuan izanda Jesusek zer motako pertsonak aukeratu zituen, Ignaziok pentsatzera gonbidatzen gaitu: hasteko, bizimodu gogor eta umila zeramatenak zirela eta, ondoren, horrela deitzen zitzaienen duintasuna. Hori da gure misterioa: oso behetik gatoz, baina zerbitzu altua eskatzen zaigu. Hori normala da!

Atzo zereginari jarraitzeko gonbita igorri zigun Jesusek eta Ignaziok hausnarketa bat planteatzen du gonbit horri emateko hiru erantzun motari buruz. Batetik, Jesusen ondoan egiaz espiritualki libre erromes ibiltzeak esan nahi duenaz pentsatzeko erronka planteatzen digu Ignaziok. Egiazko askatasunaz ari gara, Jainkoaren ekintza mundura daraman askatasunaz. Denok sentitzen ditugu Jainkoa eta mundua zerbitzatzeko gure bidean jar daitezkeen erakarpenak; dirua maita dezakegu, sexua, boterea, gure irudia, ongi jantzita ibiltzea, goraipatua izatea, auto handiak edo beste gauzaren batzuk izatea. Pertsona batzuek asmo onak izaten dituzte, baina inoiz ez dute ezer egiten estilo hori aldatzeko, hiltzen diren aurreko egunera arte.  Beste batzuek badakite badela gaizki dagoen zerbait, baina aitzakiak eta arrazionalizazioak bilatzen jarraitzen dute ez aldatzeko eta Jainkoak berak uler dezan. Beste batzuk askeak dira: ongi asetako aberatsak izan daitezke, hori bada Jainkoaren nahia eta Jainkoaren zerbitzu handiagorako bada, baina pobre izanda ere izan daitezke zoriontsu eta egiten ari direna egiteari utzi. Graziaz beterik onartzen dute ospea, erreinua zerbitzatzeko zereginari laguntzen dioten heinean, baina aldi berean ez diote jazarpenari eta ospe ezari ihes egiten, horrela ongia lortuz gero, eta erraz bizi daitezke boterearen tokirik gabe. Giza baldintzak berekin du askatasuna kentzen diguten “aitzakiak” edukitzea; beharbada, gaurko meditazioan nahikoa litzateke “aitzakia kaltegarri” horietatik askeago izan gaitezela egiaz eskatzea, gaizkiaren tentazioan ez erortzeko. Jainkoaren argitasuna eskatuko dugu.

Testuak:

Mateo 4: 1-11. Etsaiaren taktika ez da Jesus gaizkia egitera gonbidatzea, baizik eta gauzak, prestigioa eta boterea dituen Mesias izatea proposatzea, eraginkortasun eta arrakasta handiagoa izateko; pobreziaren, jazarpenaren eta ezintasunaren Mesias solidarioa izan ordez, Aitak esan bezala.

Kohelet 3:1-22. Gizakiek ezin dituzte Jaunaren bideak ulertu. Hobe izango dugu Berarengandik gertu egotea. Gauza guztiek dute beren garaia. Jainkoaren denborak mantendu behar ditut nire bizitzan.

Esaera Zaharrak 3:1-12. Izan gaitezen Jainkoari leial eta ez dezagun fedea gal eta inoiz ez dugu akatsik egingo.

Jakinduria 3:1-12. Beraien konfiantza Jainkoarengan jarri duten haiek badakite Bera egiazkoa dela eta leialek Jainkoaren maitasuna lortuko dute.

Mateo 6:24-34. Inork ezin ditu bi jaun zerbitzatu, bata gorrotatu eta bestea maitatuko baitu edo bati eskainiko zaio eta bestea bazterrean utziko du. Ezin dituzue zerbitzatu Jainkoa eta aberastasun materialak edo zuen idolo txikiak.

Amaierako elkarrizketa: gure barne erromesaldiko etapa honetan gure lagun eta adiskide Jesukristorekin ibiltzen ohitu gara eta adiskideek elkarrekin hitz egiten duten adinako askatasunez hitz egiten dugu elkarrekin. Barneko indarra eta grazia baldin badauzkazu, eska iezaiozu bere ikurrinaren pean har zaitzala Jainkoaren Erreinua bere ondoan eraikitzeko. Amaitzeko, “Aita Gurea” esan.

Etapa 25

Pistas Ignacianas - Etapa 25. Cervera – Igualada (38,6 km)

Oharrak: gure “laugarren astean” jarraitzen dugu, umore onez, Jesukristori gero eta lotuago baikaude bere misioan: Jainko maitasunean betiereko askatasunerako eta zorionerako bidean geratuko gaituen ezer ez dago. Ez dezagun ahaztu “sarrerako otoitza” eta amaierako elkarrizketa otoitzaren amaieran eta egunean zehar. Eta bizi dezagun Kristo Berpiztuaren poza! Ongi etorri argia, loreak, ura eta adiskideak! Gaurko ignaziar pistak ere Ignaziok bezala egitera garamatza: eros ditzagun arropa berriak, oinetako berriak, gure erromesaldian izandako barne aldaketa islatzeko.

Eskaria: Jainkoari eskatuko diot Kristo Berpiztuarekin poztu nadila, orain mundura igorri bainua bere misioa zerbitzatzera. Nire bizitzan bere presentzia antzaldatua ezagutzeko gai izan nadila erregutuko dut, gizateria adiskidetu eta bizia emateko bere zereginean lagun eginda.

Hausnarketak: Jesusek gure eskuak behar ditu arreta, adiskidetzea, Maitasuna eta Bizia behar duten  gizon eta emakumeei harrera egiteko. Jesusek gure borondatea behar du, guk aurrera egiteko eta eraikitzeko dugun nahia, denon artean Erreinua eraikitzen jarraitzeko. Jesus Berpiztuak bera jarraitzera eta Munduan hasi den eraldaketan Berarekin parte hartzera deitzen gaitu. Ebanjelioetan Jesusek beraien izenez deitu zien zenbait pertsonari. Gaur proposatutako misterioei begira gaude eta geure izena entzun dugu, horrela jakin dugu gure barnean zerbait mugitzen dela: zer sentitzen dut Zakeo bezala deitua izatean? Zer sentitzen dut Jesusekin Tabor mendira igotzera deitua izatean? Zer esan nahi du niretzat Jesusen ondoan sentitzeak?

Tabor mendian Jesusek izandako antzaldaketaren kontakizuna gure gizaterian ezkutatuta dagoen Egiaren iragarpena da. Askotan oso ilun egon arren, gugan dago argia. Jainkozko Esentzia gugan bizi da eta haragiztatzen garen une beretik hauteman daiteke. Gure giza izaera Argi Jainkotiar horrentzako “iragazki opakua” da. Batzuetan “izar argitsu” ordez “zulo beltz” bihurtzen gara. Sufrimendua, bidegabekeria, inguratzen gaituen absurdua… direla eta, “iragazkiak” Argi printzarik txikiena ere itzali egiten digu. Baina Jesus Berpiztuan aurkitu dugu bizitzen ditugun zentzugabekeria guztien gainetik Argiak piztuta jarraitzen duela gugan eta esperientzia horrek antzaldatu egiten gaitu. Ezerk ez gaitu bananduko Jainkoaren Maitasunetik. Dena antzaldatu daiteke bere Maitasunean.

Jesus Berpiztua gugan dagoen Jainkoaren Bizia da. Bere biziarekin mezu hau komunikatzen duenak ez digu huts egingo. Zer antzaldatu behar da gure bizitzan? Zerk ez dio uzten jainkozko argiari gure bidez iragazten?

Testuak:

Lukas 19,1-10. Jesusek Zakeori hots egin eta bere kezketatik eta bizi estilotik jaisteko esan zion: Jesus ikusi nahi baduzu, jaitsi zaitez egin dituzun mendietatik. Jesus zure bizitzan ikusi nahi baduzu, zoaz zure etxera Bera han baituzu zain. Eta utzi zure burua Jesusen eskuetan, topaketa eskuzabala eta eraldatzailea izan dadila.

Erromatarrei 8,31-39. Ezerk ere ezin gaitu Jaunaren Maitasunetik aldendu.

Mateo 17,1-13. Jesusek bere ikasleei dei egin zien eta bere antzaldaketan lagun egiteko eskatu. Nik ere Berarekin mendira joan beharra daukat. Minak eta zailtasunek gure fedea eta gure erabakimena txikitu dezakete, baina Berpizkundean sinesten badugu, Bizia ez dela amaitzen sinesten dugu, gugan ezerk ere ezin duela Argia ezkutatu, gugan ezerk ere ezin duela Hitza isildu.

Mateo 17,14-21. Jesukristo zerbitzatzeko eta bere misioan laguntzeko deituak, gure fedea ezin da ahula izan. Berarengan sinesten badugu, ez dugu porrot egingo. Gugan eta gure aukeretan sinesten badugu, Bere izena eraman arren, ez dugu ezer lortuko.

Amaierako elkarrizketa: gure barne erromesaldiko etapa honetan gure lagun eta adiskide Jesukristorekin ibiltzen ohitu gara eta adiskideek elkarrekin hitz egiten duten adinako askatasunez hitz egiten dugu elkarrekin. Barneko indarra eta grazia baldin badauzkazu, eska iezaiozu bere ikurrinaren pean har zaitzala Jainkoaren Erreinua bere ondoan eraikitzeko. Amaitzeko, “Aita Gurea” esan.

Cervera – Igualada

Pistas Ignacianas - Etapa 25. Cervera – Igualada (38,6 km)

Oharrak: gure “laugarren astean” jarraitzen dugu, umore onez, Jesukristori gero eta lotuago baikaude bere misioan: Jainko maitasunean betiereko askatasunerako eta zorionerako bidean geratuko gaituen ezer ez dago. Ez dezagun ahaztu “sarrerako otoitza” eta amaierako elkarrizketa otoitzaren amaieran eta egunean zehar. Eta bizi dezagun Kristo Berpiztuaren poza! Ongi etorri argia, loreak, ura eta adiskideak! Gaurko ignaziar pistak ere Ignaziok bezala egitera garamatza: eros ditzagun arropa berriak, oinetako berriak, gure erromesaldian izandako barne aldaketa islatzeko.

Eskaria: Jainkoari eskatuko diot Kristo Berpiztuarekin poztu nadila, orain mundura igorri bainua bere misioa zerbitzatzera. Nire bizitzan bere presentzia antzaldatua ezagutzeko gai izan nadila erregutuko dut, gizateria adiskidetu eta bizia emateko bere zereginean lagun eginda.

Hausnarketak: Jesusek gure eskuak behar ditu arreta, adiskidetzea, Maitasuna eta Bizia behar duten  gizon eta emakumeei harrera egiteko. Jesusek gure borondatea behar du, guk aurrera egiteko eta eraikitzeko dugun nahia, denon artean Erreinua eraikitzen jarraitzeko. Jesus Berpiztuak bera jarraitzera eta Munduan hasi den eraldaketan Berarekin parte hartzera deitzen gaitu. Ebanjelioetan Jesusek beraien izenez deitu zien zenbait pertsonari. Gaur proposatutako misterioei begira gaude eta geure izena entzun dugu, horrela jakin dugu gure barnean zerbait mugitzen dela: zer sentitzen dut Zakeo bezala deitua izatean? Zer sentitzen dut Jesusekin Tabor mendira igotzera deitua izatean? Zer esan nahi du niretzat Jesusen ondoan sentitzeak?

Tabor mendian Jesusek izandako antzaldaketaren kontakizuna gure gizaterian ezkutatuta dagoen Egiaren iragarpena da. Askotan oso ilun egon arren, gugan dago argia. Jainkozko Esentzia gugan bizi da eta haragiztatzen garen une beretik hauteman daiteke. Gure giza izaera Argi Jainkotiar horrentzako “iragazki opakua” da. Batzuetan “izar argitsu” ordez “zulo beltz” bihurtzen gara. Sufrimendua, bidegabekeria, inguratzen gaituen absurdua… direla eta, “iragazkiak” Argi printzarik txikiena ere itzali egiten digu. Baina Jesus Berpiztuan aurkitu dugu bizitzen ditugun zentzugabekeria guztien gainetik Argiak piztuta jarraitzen duela gugan eta esperientzia horrek antzaldatu egiten gaitu. Ezerk ez gaitu bananduko Jainkoaren Maitasunetik. Dena antzaldatu daiteke bere Maitasunean.

Jesus Berpiztua gugan dagoen Jainkoaren Bizia da. Bere biziarekin mezu hau komunikatzen duenak ez digu huts egingo. Zer antzaldatu behar da gure bizitzan? Zerk ez dio uzten jainkozko argiari gure bidez iragazten?

Testuak:

Lukas 19,1-10. Jesusek Zakeori hots egin eta bere kezketatik eta bizi estilotik jaisteko esan zion: Jesus ikusi nahi baduzu, jaitsi zaitez egin dituzun mendietatik. Jesus zure bizitzan ikusi nahi baduzu, zoaz zure etxera Bera han baituzu zain. Eta utzi zure burua Jesusen eskuetan, topaketa eskuzabala eta eraldatzailea izan dadila.

Erromatarrei 8,31-39. Ezerk ere ezin gaitu Jaunaren Maitasunetik aldendu.

Mateo 17,1-13. Jesusek bere ikasleei dei egin zien eta bere antzaldaketan lagun egiteko eskatu. Nik ere Berarekin mendira joan beharra daukat. Minak eta zailtasunek gure fedea eta gure erabakimena txikitu dezakete, baina Berpizkundean sinesten badugu, Bizia ez dela amaitzen sinesten dugu, gugan ezerk ere ezin duela Argia ezkutatu, gugan ezerk ere ezin duela Hitza isildu.

Mateo 17,14-21. Jesukristo zerbitzatzeko eta bere misioan laguntzeko deituak, gure fedea ezin da ahula izan. Berarengan sinesten badugu, ez dugu porrot egingo. Gugan eta gure aukeretan sinesten badugu, Bere izena eraman arren, ez dugu ezer lortuko.

Amaierako elkarrizketa: gure barne erromesaldiko etapa honetan gure lagun eta adiskide Jesukristorekin ibiltzen ohitu gara eta adiskideek elkarrekin hitz egiten duten adinako askatasunez hitz egiten dugu elkarrekin. Barneko indarra eta grazia baldin badauzkazu, eska iezaiozu bere ikurrinaren pean har zaitzala Jainkoaren Erreinua bere ondoan eraikitzeko. Amaitzeko, “Aita Gurea” esan.

Pistas Ignacianas - Etapa 25. Cervera – Igualada (38,6 km)

Oharrak: gure “laugarren astean” jarraitzen dugu, umore onez, Jesukristori gero eta lotuago baikaude bere misioan: Jainko maitasunean betiereko askatasunerako eta zorionerako bidean geratuko gaituen ezer ez dago. Ez dezagun ahaztu “sarrerako otoitza” eta amaierako elkarrizketa otoitzaren amaieran eta egunean zehar. Eta bizi dezagun Kristo Berpiztuaren poza! Ongi etorri argia, loreak, ura eta adiskideak! Gaurko ignaziar pistak ere Ignaziok bezala egitera garamatza: eros ditzagun arropa berriak, oinetako berriak, gure erromesaldian izandako barne aldaketa islatzeko.

Eskaria: Jainkoari eskatuko diot Kristo Berpiztuarekin poztu nadila, orain mundura igorri bainua bere misioa zerbitzatzera. Nire bizitzan bere presentzia antzaldatua ezagutzeko gai izan nadila erregutuko dut, gizateria adiskidetu eta bizia emateko bere zereginean lagun eginda.

Hausnarketak: Jesusek gure eskuak behar ditu arreta, adiskidetzea, Maitasuna eta Bizia behar duten  gizon eta emakumeei harrera egiteko. Jesusek gure borondatea behar du, guk aurrera egiteko eta eraikitzeko dugun nahia, denon artean Erreinua eraikitzen jarraitzeko. Jesus Berpiztuak bera jarraitzera eta Munduan hasi den eraldaketan Berarekin parte hartzera deitzen gaitu. Ebanjelioetan Jesusek beraien izenez deitu zien zenbait pertsonari. Gaur proposatutako misterioei begira gaude eta geure izena entzun dugu, horrela jakin dugu gure barnean zerbait mugitzen dela: zer sentitzen dut Zakeo bezala deitua izatean? Zer sentitzen dut Jesusekin Tabor mendira igotzera deitua izatean? Zer esan nahi du niretzat Jesusen ondoan sentitzeak?

Tabor mendian Jesusek izandako antzaldaketaren kontakizuna gure gizaterian ezkutatuta dagoen Egiaren iragarpena da. Askotan oso ilun egon arren, gugan dago argia. Jainkozko Esentzia gugan bizi da eta haragiztatzen garen une beretik hauteman daiteke. Gure giza izaera Argi Jainkotiar horrentzako “iragazki opakua” da. Batzuetan “izar argitsu” ordez “zulo beltz” bihurtzen gara. Sufrimendua, bidegabekeria, inguratzen gaituen absurdua… direla eta, “iragazkiak” Argi printzarik txikiena ere itzali egiten digu. Baina Jesus Berpiztuan aurkitu dugu bizitzen ditugun zentzugabekeria guztien gainetik Argiak piztuta jarraitzen duela gugan eta esperientzia horrek antzaldatu egiten gaitu. Ezerk ez gaitu bananduko Jainkoaren Maitasunetik. Dena antzaldatu daiteke bere Maitasunean.

Jesus Berpiztua gugan dagoen Jainkoaren Bizia da. Bere biziarekin mezu hau komunikatzen duenak ez digu huts egingo. Zer antzaldatu behar da gure bizitzan? Zerk ez dio uzten jainkozko argiari gure bidez iragazten?

Testuak:

Lukas 19,1-10. Jesusek Zakeori hots egin eta bere kezketatik eta bizi estilotik jaisteko esan zion: Jesus ikusi nahi baduzu, jaitsi zaitez egin dituzun mendietatik. Jesus zure bizitzan ikusi nahi baduzu, zoaz zure etxera Bera han baituzu zain. Eta utzi zure burua Jesusen eskuetan, topaketa eskuzabala eta eraldatzailea izan dadila.

Erromatarrei 8,31-39. Ezerk ere ezin gaitu Jaunaren Maitasunetik aldendu.

Mateo 17,1-13. Jesusek bere ikasleei dei egin zien eta bere antzaldaketan lagun egiteko eskatu. Nik ere Berarekin mendira joan beharra daukat. Minak eta zailtasunek gure fedea eta gure erabakimena txikitu dezakete, baina Berpizkundean sinesten badugu, Bizia ez dela amaitzen sinesten dugu, gugan ezerk ere ezin duela Argia ezkutatu, gugan ezerk ere ezin duela Hitza isildu.

Mateo 17,14-21. Jesukristo zerbitzatzeko eta bere misioan laguntzeko deituak, gure fedea ezin da ahula izan. Berarengan sinesten badugu, ez dugu porrot egingo. Gugan eta gure aukeretan sinesten badugu, Bere izena eraman arren, ez dugu ezer lortuko.

Amaierako elkarrizketa: gure barne erromesaldiko etapa honetan gure lagun eta adiskide Jesukristorekin ibiltzen ohitu gara eta adiskideek elkarrekin hitz egiten duten adinako askatasunez hitz egiten dugu elkarrekin. Barneko indarra eta grazia baldin badauzkazu, eska iezaiozu bere ikurrinaren pean har zaitzala Jainkoaren Erreinua bere ondoan eraikitzeko. Amaitzeko, “Aita Gurea” esan.

Etapa 26

Pistas Ignacianas - Etapa 26. Igualada – Montserrat (27 km)

Oharrak: Alaitasuna dugu bidelagun. Ez dezagun ahaztu “sarrerako otoitza” eta amaierako elkarrizketa otoitzaren amaieran eta egunean zehar. Eta bizi dezagun Kristo Berpiztuaren poza! Ongi etorri argia, loreak, ura eta adiskideak! Gaurko ignaziar pistak ere Ignaziok bezala egitera garamatza: egin dezagun otoitz berezia une batez Montserrateko Ama Birjinaren ondoan.

Eskaria: Jainkoari eskatuko diot Kristo Berpiztuarekin poztu nadila, orain mundura igorri bainau bere misioa zerbitzatzera. Espiritua hartzeko erregutuko dut, gizateria adiskidetu eta bizia emateko bere zereginean lagun egin ahal izateko Jesusi.

Hausnarketak: Jaunaren Espirituak jaso dugun misioa baieztatzen digu. Are gehiago, Espirituak berak egiten digu lagun eta aurkitzen ditugun zailtasunetan indartzen gaitu. Beste asteetako dinamikarekin jarraitzen dugu: egiazko Erregeak berari lagun egiteko eskatzen digu gizakia suntsitzen ari den absurduari ongia gailentzeko lanean, Berri Ona hots eginez. Espirituak bultzatzen gaitu gure lurreko erromesaldian, Berri Ona hots eginaz.

Espirituak oztopoak gainditzen ditu, bideak ireki. Espirituak anaitasuna sortzen du, elkartea, gizatasuna, Jainkoaren irudia sortzen du munduan. Espirituak esnatu egiten gaitu, argitu, gure gorreritik eta itsutasunetik ateratzen gaitu. Espirituak abian jartzen gaitu, bultza egiten gaitu eta ez digu denbora luzez eserita egoten uzten. Espirituak akuilatu egiten gaitu, gure erosotasunetik botatzen gaitu, ongi egindako gure eskemak apurtzen dizkigu. Espirituak errukiz, maitasunez eta emateko beharrez betetzen gaitu.  Espirituak gora jasotzen gaitu, amets eginarazten digu, amaigabeko egiten gaitu. Espirituarengan dena itxaron dezakegu, dena jasan dezakegu, dena egin dezakegu. Gure bizitzan Jainkoaren Presentzia handia da Espiritua.

Gure erromesaldian Espiritua “arnastu” dugu. Gaur gugan daukagun presentzia horretaz ohartzea eskatuko dugu. Non aurkitzen dut Espiritua nigan? Eta besteengan? Non ikusten dut Espirituaren ekintza munduan?

Gogoan izan eskaria azpimarratzea.

Testuak:

Joan 16,5-15. Jesusek Espiritu Santuaren ekintzez esandako hitzak gogoratuko ditut.

Eginak 2,1-21. Espirituaren etorrerako promesa Mendekoste egunean betetzen da.

Eginak 10,44-48. Pedro hitz egiten ari zela, Espiritu Santua jaitsi zen entzuten ari ziren denen gainera. Ebanjelizazio lana hasi zen. Lan hau irmo egiteko erregutuko dut.

Lukas 4:14-20. Jesus Galileara itzuli zen, Espirituaren indarrez jantzita. Ni etxera itzultzeko garaia iristen ari denez, Espirituaren indarrez jantzi nadila erregutuko dut. Bere Espiritua behar dut Jainkoaren Erreinuko misioa betetzeko.

Amaierako elkarrizketa: gure barne erromesaldiko etapa honetan gure lagun eta adiskide Jesukristorekin ibiltzen ohitu gara eta adiskideek elkarrekin hitz egiten duten adinako askatasunez hitz egiten dugu elkarrekin. Amaitzeko, “Aita Gurea” esan.

Igualada – Montserrat

Pistas Ignacianas - Etapa 26. Igualada – Montserrat (27 km)

Oharrak: Alaitasuna dugu bidelagun. Ez dezagun ahaztu “sarrerako otoitza” eta amaierako elkarrizketa otoitzaren amaieran eta egunean zehar. Eta bizi dezagun Kristo Berpiztuaren poza! Ongi etorri argia, loreak, ura eta adiskideak! Gaurko ignaziar pistak ere Ignaziok bezala egitera garamatza: egin dezagun otoitz berezia une batez Montserrateko Ama Birjinaren ondoan.

Eskaria: Jainkoari eskatuko diot Kristo Berpiztuarekin poztu nadila, orain mundura igorri bainau bere misioa zerbitzatzera. Espiritua hartzeko erregutuko dut, gizateria adiskidetu eta bizia emateko bere zereginean lagun egin ahal izateko Jesusi.

Hausnarketak: Jaunaren Espirituak jaso dugun misioa baieztatzen digu. Are gehiago, Espirituak berak egiten digu lagun eta aurkitzen ditugun zailtasunetan indartzen gaitu. Beste asteetako dinamikarekin jarraitzen dugu: egiazko Erregeak berari lagun egiteko eskatzen digu gizakia suntsitzen ari den absurduari ongia gailentzeko lanean, Berri Ona hots eginez. Espirituak bultzatzen gaitu gure lurreko erromesaldian, Berri Ona hots eginaz.

Espirituak oztopoak gainditzen ditu, bideak ireki. Espirituak anaitasuna sortzen du, elkartea, gizatasuna, Jainkoaren irudia sortzen du munduan. Espirituak esnatu egiten gaitu, argitu, gure gorreritik eta itsutasunetik ateratzen gaitu. Espirituak abian jartzen gaitu, bultza egiten gaitu eta ez digu denbora luzez eserita egoten uzten. Espirituak akuilatu egiten gaitu, gure erosotasunetik botatzen gaitu, ongi egindako gure eskemak apurtzen dizkigu. Espirituak errukiz, maitasunez eta emateko beharrez betetzen gaitu.  Espirituak gora jasotzen gaitu, amets eginarazten digu, amaigabeko egiten gaitu. Espirituarengan dena itxaron dezakegu, dena jasan dezakegu, dena egin dezakegu. Gure bizitzan Jainkoaren Presentzia handia da Espiritua.

Gure erromesaldian Espiritua “arnastu” dugu. Gaur gugan daukagun presentzia horretaz ohartzea eskatuko dugu. Non aurkitzen dut Espiritua nigan? Eta besteengan? Non ikusten dut Espirituaren ekintza munduan?

Gogoan izan eskaria azpimarratzea.

Testuak:

Joan 16,5-15. Jesusek Espiritu Santuaren ekintzez esandako hitzak gogoratuko ditut.

Eginak 2,1-21. Espirituaren etorrerako promesa Mendekoste egunean betetzen da.

Eginak 10,44-48. Pedro hitz egiten ari zela, Espiritu Santua jaitsi zen entzuten ari ziren denen gainera. Ebanjelizazio lana hasi zen. Lan hau irmo egiteko erregutuko dut.

Lukas 4:14-20. Jesus Galileara itzuli zen, Espirituaren indarrez jantzita. Ni etxera itzultzeko garaia iristen ari denez, Espirituaren indarrez jantzi nadila erregutuko dut. Bere Espiritua behar dut Jainkoaren Erreinuko misioa betetzeko.

Amaierako elkarrizketa: gure barne erromesaldiko etapa honetan gure lagun eta adiskide Jesukristorekin ibiltzen ohitu gara eta adiskideek elkarrekin hitz egiten duten adinako askatasunez hitz egiten dugu elkarrekin. Amaitzeko, “Aita Gurea” esan.

Pistas Ignacianas - Etapa 26. Igualada – Montserrat (27 km)

Oharrak: Alaitasuna dugu bidelagun. Ez dezagun ahaztu “sarrerako otoitza” eta amaierako elkarrizketa otoitzaren amaieran eta egunean zehar. Eta bizi dezagun Kristo Berpiztuaren poza! Ongi etorri argia, loreak, ura eta adiskideak! Gaurko ignaziar pistak ere Ignaziok bezala egitera garamatza: egin dezagun otoitz berezia une batez Montserrateko Ama Birjinaren ondoan.

Eskaria: Jainkoari eskatuko diot Kristo Berpiztuarekin poztu nadila, orain mundura igorri bainau bere misioa zerbitzatzera. Espiritua hartzeko erregutuko dut, gizateria adiskidetu eta bizia emateko bere zereginean lagun egin ahal izateko Jesusi.

Hausnarketak: Jaunaren Espirituak jaso dugun misioa baieztatzen digu. Are gehiago, Espirituak berak egiten digu lagun eta aurkitzen ditugun zailtasunetan indartzen gaitu. Beste asteetako dinamikarekin jarraitzen dugu: egiazko Erregeak berari lagun egiteko eskatzen digu gizakia suntsitzen ari den absurduari ongia gailentzeko lanean, Berri Ona hots eginez. Espirituak bultzatzen gaitu gure lurreko erromesaldian, Berri Ona hots eginaz.

Espirituak oztopoak gainditzen ditu, bideak ireki. Espirituak anaitasuna sortzen du, elkartea, gizatasuna, Jainkoaren irudia sortzen du munduan. Espirituak esnatu egiten gaitu, argitu, gure gorreritik eta itsutasunetik ateratzen gaitu. Espirituak abian jartzen gaitu, bultza egiten gaitu eta ez digu denbora luzez eserita egoten uzten. Espirituak akuilatu egiten gaitu, gure erosotasunetik botatzen gaitu, ongi egindako gure eskemak apurtzen dizkigu. Espirituak errukiz, maitasunez eta emateko beharrez betetzen gaitu.  Espirituak gora jasotzen gaitu, amets eginarazten digu, amaigabeko egiten gaitu. Espirituarengan dena itxaron dezakegu, dena jasan dezakegu, dena egin dezakegu. Gure bizitzan Jainkoaren Presentzia handia da Espiritua.

Gure erromesaldian Espiritua “arnastu” dugu. Gaur gugan daukagun presentzia horretaz ohartzea eskatuko dugu. Non aurkitzen dut Espiritua nigan? Eta besteengan? Non ikusten dut Espirituaren ekintza munduan?

Gogoan izan eskaria azpimarratzea.

Testuak:

Joan 16,5-15. Jesusek Espiritu Santuaren ekintzez esandako hitzak gogoratuko ditut.

Eginak 2,1-21. Espirituaren etorrerako promesa Mendekoste egunean betetzen da.

Eginak 10,44-48. Pedro hitz egiten ari zela, Espiritu Santua jaitsi zen entzuten ari ziren denen gainera. Ebanjelizazio lana hasi zen. Lan hau irmo egiteko erregutuko dut.

Lukas 4:14-20. Jesus Galileara itzuli zen, Espirituaren indarrez jantzita. Ni etxera itzultzeko garaia iristen ari denez, Espirituaren indarrez jantzi nadila erregutuko dut. Bere Espiritua behar dut Jainkoaren Erreinuko misioa betetzeko.

Amaierako elkarrizketa: gure barne erromesaldiko etapa honetan gure lagun eta adiskide Jesukristorekin ibiltzen ohitu gara eta adiskideek elkarrekin hitz egiten duten adinako askatasunez hitz egiten dugu elkarrekin. Amaitzeko, “Aita Gurea” esan.

Etapa 27

Pistas Ignacianas - Etapa 27. Montserrat – Manresa (24,6 km)

Oharrak: Alaitasuna dugu bidelagun “kanpoko” erromesaldiko azken etapa honetan. Hainbeste itxarotako Manresako helmuga bertan dugu! Ez dezagun ahaztu “sarrerako otoitza” eta amaierako elkarrizketa otoitzaren amaieran eta egunean zehar. Utzi diezaiogun gure bihotzari espirituaren indarraz betetzen eta indar horrek lagun egin diezagula gure bizitzan mugarri izango den egun honetan. Gaurko ignaziar pistak gure barne erromesaldiko balizko jarraipenean sartuko gaitu.

Eskaria: Jainkoari eskatzen diot jasotako dohain ugarien barne ezagutza eman diezadala eta gauza guztietan maitatu eta zerbitzatu dezadala Jainko Erregea.

Hausnarketak: Aita, Semea eta Espiritu Santua gure errealitateari adi daude beti gurekin beraien buruak partekatuaz. Truke honi esker, kontenplatiboak izan gaitezke ekintzan, hau da, gauza guztietan Jainkoa aurki dezakegu. Jesuiten 32. Kongregazio Orokorrean esan zuten “jesuiten komunitate bakoitzeko kide bakoitza ohartzen da San Ignaziok maitasunaz esaten duena, hau da, bakoitzak daukana eta bakoitza dena partekatzea dela maitasuna eta horrela maitatzen dela”. Gure gaurko meditazioa maitasunaren kontzeptu horri buruzkoa izango da, hau da, maitatzen duen horrekin bakoitza dena eta bakoitzak duena partekatzea dela maitasuna. Gogo-jardunetan maitasuna Jainkoaren borondate onetik nola emanda datorkigun ikustera gonbidatzen gaitu Ignaziok eta dohain eta grazia multzo horri guk ere eskuzabaltasunez eta maitasunez erantzun behar diogula. Ignazioren jarraipenak beteko ditugu, gure bihotzera Jainkoaren Maitasuna zabal dadin. Ignaziar kontenplazio honek urrats hauek ditu:

MAITASUNA LORTZEKO KONTENPLAZIOA.

Hasteko, bi gauza esan behar dira:

Batetik, maitasuna ekintzetan jarri behar da hitzetan baino gehiago.

Bestetik, maitasuna bi aldeen arteko komunikazioa da, hau da maitatzen duenak maitatuari eman eta jakinarazi egin behar dio zer daukan edo zer dezakeen eta gauza bera egin behar dio maitatuak maitatzen duenari ere. Beraz, batek jakituria badu, ez duenari emango dio, ohorea, aberastasuna baditu ere besteari emango dizkio.

Ondoren: sarrerako otoitzera itzuliko naiz eta dena Jainkoaren borondatearen arabera ordenatu dadila eskatuko dut.

Jarraian egingo dudanaren kontenplazioan jarriko naiz. Aita Jainkoaren, Jesus Semearen eta nigan gizatasuna sortu duen Maitasun Espirituaren aurrean nagoela irudikatuko dut.

Gaurko nahia kontziente egiten jarraituko dut: Jainkoari eskatuko diot jasotako dohain ugariren barne ezagutza izan dezadala eta horregatik guztiagatik esker onez beteta, Jainko Erregea maitatu eta zerbitzatu dezadala gauza guztietan.

Eta kontenplazioarekin hasiko naiz. Hasteko gogora ekarri behar ditut Jainkoarengandik jasotako onurak, bai jaio naizelako bai Jesusek salbatu nauelako, bai neuk jasotako dohain partikularrengatik, Jainko gure Jaunak nigatik egindako guztia eta berak duenetik eta denetik emandako guztia maitasun ugariz haztatuta. Eta honekin neure buruaz hausnartuko dut, arrazoiz eta justiziaz hartuko dut kontuan nik neure aldetik Jainko Erregeari eskaini eta eman beharrekoa, hau da, nire gauza guztiak eta ni neu gauza horietan.

Gainera, nahi izanez gero, kontsekuente izan nahi duen hark eskaintza hau egingo duela izango dut kontuan: Hartu, Jauna, nire askatasun osoa, nire oroimen, nire adimen eta nire nahimen osoa. Zuk eman didazu; zuri, Jauna, bihurtzen dizut, dena zurea da, egizu osoro nahi duzuna. Eman niri zure maitasun eta grazia, hori nahikoa dut eta.

Lehenengo puntua amaitutakoan, Ignaziok bigarren bat proposatzen digu: Jainkoa Kreazio osoan nola bizi den ikustea. Izaki bizidunetan bizi da, naturako elementuetan, landareetan bizi da landare izanaz, animalietan zentzumenak emanda, gizakietan ulermena emanda, eta nigan ere bai izatea emanda, sustatu egiten nau, zentzua eman dit eta ulertarazi ere bai; era berean, Jainkoaren tenplu egin nau, Jainko Erregearen antzeko eta irudira sortu nau; gauza bera nigan pentsatuta ere, egiten dudanean nola bizi naizen eta noren zerbitzura jartzen dudan. Puntu hau amaitzeko, aurreko puntuko eskari bera egin: Hartu, Jauna, nire askatasun osoa, nire oroimen, nire adimen eta nire nahimen osoa…

Hirugarrena da ikustea Jainkoak nola egiten duen lana eta nola saiatzen den nigatik lurrean hazitako gauza guztietan. Baita zeruan, elementuetan, landareetan, fruituetan, ganaduetan, etab. ere eginaz, zainduaz, iraunaraziz eta zentzumenak emanaz, etab. Ondoren neure buruaz pentsatu eta nik maitasun horren truke egin dezakedanaz. Puntu honen amaieran ere, aurreko puntuko eskaintza bera egin: Hartu, Jauna, nire askatasun osoa, nire oroimen, nire adimen eta nire nahimen osoa

Laugarrena: ondasun eta dohain guztiak goitik nola datozen ikusi, eta nire indarra Jainkoaren ahalmen amaigabetik dator eta nigan eta munduan jaso ditzakedan justizia, ontasuna, errukia eta beste gauza on guztiak ere bai, eguzki izpiak etortzen diren bezala, iturrietatik urak irteten duen bezala, etab. Ondasun guztien jatorria kontuan izan ondoren, neure buruarengan pentsatuaz amaitu, goitik jasotzen dudana nola itzultzen dudan ikusi. Puntu hau amaitzeko ere, aurreko puntuko eskaintza bera egin: Hartu, Jauna, nire askatasun osoa, nire oroimen, nire adimen eta nire nahimen osoa

Amaitzeko, ohiko elkarrizketa eta Aita Gurea esan.

Amaierako elkarrizketa:  gure barne erromesaldiko etapa honetan gure lagun eta adiskide Jesukristorekin ibiltzen ohitu gara eta adiskideek elkarrekin hitz egiten duten adinako askatasunez hitz egiten dugu elkarrekin. Amaitzeko, “Aita Gurea” esan.

Montserrat – Manresa

Pistas Ignacianas - Etapa 27. Montserrat – Manresa (24,6 km)

Oharrak: Alaitasuna dugu bidelagun “kanpoko” erromesaldiko azken etapa honetan. Hainbeste itxarotako Manresako helmuga bertan dugu! Ez dezagun ahaztu “sarrerako otoitza” eta amaierako elkarrizketa otoitzaren amaieran eta egunean zehar. Utzi diezaiogun gure bihotzari espirituaren indarraz betetzen eta indar horrek lagun egin diezagula gure bizitzan mugarri izango den egun honetan. Gaurko ignaziar pistak gure barne erromesaldiko balizko jarraipenean sartuko gaitu.

Eskaria: Jainkoari eskatzen diot jasotako dohain ugarien barne ezagutza eman diezadala eta gauza guztietan maitatu eta zerbitzatu dezadala Jainko Erregea.

Hausnarketak: Aita, Semea eta Espiritu Santua gure errealitateari adi daude beti gurekin beraien buruak partekatuaz. Truke honi esker, kontenplatiboak izan gaitezke ekintzan, hau da, gauza guztietan Jainkoa aurki dezakegu. Jesuiten 32. Kongregazio Orokorrean esan zuten “jesuiten komunitate bakoitzeko kide bakoitza ohartzen da San Ignaziok maitasunaz esaten duena, hau da, bakoitzak daukana eta bakoitza dena partekatzea dela maitasuna eta horrela maitatzen dela”. Gure gaurko meditazioa maitasunaren kontzeptu horri buruzkoa izango da, hau da, maitatzen duen horrekin bakoitza dena eta bakoitzak duena partekatzea dela maitasuna. Gogo-jardunetan maitasuna Jainkoaren borondate onetik nola emanda datorkigun ikustera gonbidatzen gaitu Ignaziok eta dohain eta grazia multzo horri guk ere eskuzabaltasunez eta maitasunez erantzun behar diogula. Ignazioren jarraipenak beteko ditugu, gure bihotzera Jainkoaren Maitasuna zabal dadin. Ignaziar kontenplazio honek urrats hauek ditu:

MAITASUNA LORTZEKO KONTENPLAZIOA.

Hasteko, bi gauza esan behar dira:

Batetik, maitasuna ekintzetan jarri behar da hitzetan baino gehiago.

Bestetik, maitasuna bi aldeen arteko komunikazioa da, hau da maitatzen duenak maitatuari eman eta jakinarazi egin behar dio zer daukan edo zer dezakeen eta gauza bera egin behar dio maitatuak maitatzen duenari ere. Beraz, batek jakituria badu, ez duenari emango dio, ohorea, aberastasuna baditu ere besteari emango dizkio.

Ondoren: sarrerako otoitzera itzuliko naiz eta dena Jainkoaren borondatearen arabera ordenatu dadila eskatuko dut.

Jarraian egingo dudanaren kontenplazioan jarriko naiz. Aita Jainkoaren, Jesus Semearen eta nigan gizatasuna sortu duen Maitasun Espirituaren aurrean nagoela irudikatuko dut.

Gaurko nahia kontziente egiten jarraituko dut: Jainkoari eskatuko diot jasotako dohain ugariren barne ezagutza izan dezadala eta horregatik guztiagatik esker onez beteta, Jainko Erregea maitatu eta zerbitzatu dezadala gauza guztietan.

Eta kontenplazioarekin hasiko naiz. Hasteko gogora ekarri behar ditut Jainkoarengandik jasotako onurak, bai jaio naizelako bai Jesusek salbatu nauelako, bai neuk jasotako dohain partikularrengatik, Jainko gure Jaunak nigatik egindako guztia eta berak duenetik eta denetik emandako guztia maitasun ugariz haztatuta. Eta honekin neure buruaz hausnartuko dut, arrazoiz eta justiziaz hartuko dut kontuan nik neure aldetik Jainko Erregeari eskaini eta eman beharrekoa, hau da, nire gauza guztiak eta ni neu gauza horietan.

Gainera, nahi izanez gero, kontsekuente izan nahi duen hark eskaintza hau egingo duela izango dut kontuan: Hartu, Jauna, nire askatasun osoa, nire oroimen, nire adimen eta nire nahimen osoa. Zuk eman didazu; zuri, Jauna, bihurtzen dizut, dena zurea da, egizu osoro nahi duzuna. Eman niri zure maitasun eta grazia, hori nahikoa dut eta.

Lehenengo puntua amaitutakoan, Ignaziok bigarren bat proposatzen digu: Jainkoa Kreazio osoan nola bizi den ikustea. Izaki bizidunetan bizi da, naturako elementuetan, landareetan bizi da landare izanaz, animalietan zentzumenak emanda, gizakietan ulermena emanda, eta nigan ere bai izatea emanda, sustatu egiten nau, zentzua eman dit eta ulertarazi ere bai; era berean, Jainkoaren tenplu egin nau, Jainko Erregearen antzeko eta irudira sortu nau; gauza bera nigan pentsatuta ere, egiten dudanean nola bizi naizen eta noren zerbitzura jartzen dudan. Puntu hau amaitzeko, aurreko puntuko eskari bera egin: Hartu, Jauna, nire askatasun osoa, nire oroimen, nire adimen eta nire nahimen osoa…

Hirugarrena da ikustea Jainkoak nola egiten duen lana eta nola saiatzen den nigatik lurrean hazitako gauza guztietan. Baita zeruan, elementuetan, landareetan, fruituetan, ganaduetan, etab. ere eginaz, zainduaz, iraunaraziz eta zentzumenak emanaz, etab. Ondoren neure buruaz pentsatu eta nik maitasun horren truke egin dezakedanaz. Puntu honen amaieran ere, aurreko puntuko eskaintza bera egin: Hartu, Jauna, nire askatasun osoa, nire oroimen, nire adimen eta nire nahimen osoa

Laugarrena: ondasun eta dohain guztiak goitik nola datozen ikusi, eta nire indarra Jainkoaren ahalmen amaigabetik dator eta nigan eta munduan jaso ditzakedan justizia, ontasuna, errukia eta beste gauza on guztiak ere bai, eguzki izpiak etortzen diren bezala, iturrietatik urak irteten duen bezala, etab. Ondasun guztien jatorria kontuan izan ondoren, neure buruarengan pentsatuaz amaitu, goitik jasotzen dudana nola itzultzen dudan ikusi. Puntu hau amaitzeko ere, aurreko puntuko eskaintza bera egin: Hartu, Jauna, nire askatasun osoa, nire oroimen, nire adimen eta nire nahimen osoa

Amaitzeko, ohiko elkarrizketa eta Aita Gurea esan.

Amaierako elkarrizketa:  gure barne erromesaldiko etapa honetan gure lagun eta adiskide Jesukristorekin ibiltzen ohitu gara eta adiskideek elkarrekin hitz egiten duten adinako askatasunez hitz egiten dugu elkarrekin. Amaitzeko, “Aita Gurea” esan.

Pistas Ignacianas - Etapa 27. Montserrat – Manresa (24,6 km)

Oharrak: Alaitasuna dugu bidelagun “kanpoko” erromesaldiko azken etapa honetan. Hainbeste itxarotako Manresako helmuga bertan dugu! Ez dezagun ahaztu “sarrerako otoitza” eta amaierako elkarrizketa otoitzaren amaieran eta egunean zehar. Utzi diezaiogun gure bihotzari espirituaren indarraz betetzen eta indar horrek lagun egin diezagula gure bizitzan mugarri izango den egun honetan. Gaurko ignaziar pistak gure barne erromesaldiko balizko jarraipenean sartuko gaitu.

Eskaria: Jainkoari eskatzen diot jasotako dohain ugarien barne ezagutza eman diezadala eta gauza guztietan maitatu eta zerbitzatu dezadala Jainko Erregea.

Hausnarketak: Aita, Semea eta Espiritu Santua gure errealitateari adi daude beti gurekin beraien buruak partekatuaz. Truke honi esker, kontenplatiboak izan gaitezke ekintzan, hau da, gauza guztietan Jainkoa aurki dezakegu. Jesuiten 32. Kongregazio Orokorrean esan zuten “jesuiten komunitate bakoitzeko kide bakoitza ohartzen da San Ignaziok maitasunaz esaten duena, hau da, bakoitzak daukana eta bakoitza dena partekatzea dela maitasuna eta horrela maitatzen dela”. Gure gaurko meditazioa maitasunaren kontzeptu horri buruzkoa izango da, hau da, maitatzen duen horrekin bakoitza dena eta bakoitzak duena partekatzea dela maitasuna. Gogo-jardunetan maitasuna Jainkoaren borondate onetik nola emanda datorkigun ikustera gonbidatzen gaitu Ignaziok eta dohain eta grazia multzo horri guk ere eskuzabaltasunez eta maitasunez erantzun behar diogula. Ignazioren jarraipenak beteko ditugu, gure bihotzera Jainkoaren Maitasuna zabal dadin. Ignaziar kontenplazio honek urrats hauek ditu:

MAITASUNA LORTZEKO KONTENPLAZIOA.

Hasteko, bi gauza esan behar dira:

Batetik, maitasuna ekintzetan jarri behar da hitzetan baino gehiago.

Bestetik, maitasuna bi aldeen arteko komunikazioa da, hau da maitatzen duenak maitatuari eman eta jakinarazi egin behar dio zer daukan edo zer dezakeen eta gauza bera egin behar dio maitatuak maitatzen duenari ere. Beraz, batek jakituria badu, ez duenari emango dio, ohorea, aberastasuna baditu ere besteari emango dizkio.

Ondoren: sarrerako otoitzera itzuliko naiz eta dena Jainkoaren borondatearen arabera ordenatu dadila eskatuko dut.

Jarraian egingo dudanaren kontenplazioan jarriko naiz. Aita Jainkoaren, Jesus Semearen eta nigan gizatasuna sortu duen Maitasun Espirituaren aurrean nagoela irudikatuko dut.

Gaurko nahia kontziente egiten jarraituko dut: Jainkoari eskatuko diot jasotako dohain ugariren barne ezagutza izan dezadala eta horregatik guztiagatik esker onez beteta, Jainko Erregea maitatu eta zerbitzatu dezadala gauza guztietan.

Eta kontenplazioarekin hasiko naiz. Hasteko gogora ekarri behar ditut Jainkoarengandik jasotako onurak, bai jaio naizelako bai Jesusek salbatu nauelako, bai neuk jasotako dohain partikularrengatik, Jainko gure Jaunak nigatik egindako guztia eta berak duenetik eta denetik emandako guztia maitasun ugariz haztatuta. Eta honekin neure buruaz hausnartuko dut, arrazoiz eta justiziaz hartuko dut kontuan nik neure aldetik Jainko Erregeari eskaini eta eman beharrekoa, hau da, nire gauza guztiak eta ni neu gauza horietan.

Gainera, nahi izanez gero, kontsekuente izan nahi duen hark eskaintza hau egingo duela izango dut kontuan: Hartu, Jauna, nire askatasun osoa, nire oroimen, nire adimen eta nire nahimen osoa. Zuk eman didazu; zuri, Jauna, bihurtzen dizut, dena zurea da, egizu osoro nahi duzuna. Eman niri zure maitasun eta grazia, hori nahikoa dut eta.

Lehenengo puntua amaitutakoan, Ignaziok bigarren bat proposatzen digu: Jainkoa Kreazio osoan nola bizi den ikustea. Izaki bizidunetan bizi da, naturako elementuetan, landareetan bizi da landare izanaz, animalietan zentzumenak emanda, gizakietan ulermena emanda, eta nigan ere bai izatea emanda, sustatu egiten nau, zentzua eman dit eta ulertarazi ere bai; era berean, Jainkoaren tenplu egin nau, Jainko Erregearen antzeko eta irudira sortu nau; gauza bera nigan pentsatuta ere, egiten dudanean nola bizi naizen eta noren zerbitzura jartzen dudan. Puntu hau amaitzeko, aurreko puntuko eskari bera egin: Hartu, Jauna, nire askatasun osoa, nire oroimen, nire adimen eta nire nahimen osoa…

Hirugarrena da ikustea Jainkoak nola egiten duen lana eta nola saiatzen den nigatik lurrean hazitako gauza guztietan. Baita zeruan, elementuetan, landareetan, fruituetan, ganaduetan, etab. ere eginaz, zainduaz, iraunaraziz eta zentzumenak emanaz, etab. Ondoren neure buruaz pentsatu eta nik maitasun horren truke egin dezakedanaz. Puntu honen amaieran ere, aurreko puntuko eskaintza bera egin: Hartu, Jauna, nire askatasun osoa, nire oroimen, nire adimen eta nire nahimen osoa

Laugarrena: ondasun eta dohain guztiak goitik nola datozen ikusi, eta nire indarra Jainkoaren ahalmen amaigabetik dator eta nigan eta munduan jaso ditzakedan justizia, ontasuna, errukia eta beste gauza on guztiak ere bai, eguzki izpiak etortzen diren bezala, iturrietatik urak irteten duen bezala, etab. Ondasun guztien jatorria kontuan izan ondoren, neure buruarengan pentsatuaz amaitu, goitik jasotzen dudana nola itzultzen dudan ikusi. Puntu hau amaitzeko ere, aurreko puntuko eskaintza bera egin: Hartu, Jauna, nire askatasun osoa, nire oroimen, nire adimen eta nire nahimen osoa

Amaitzeko, ohiko elkarrizketa eta Aita Gurea esan.

Amaierako elkarrizketa:  gure barne erromesaldiko etapa honetan gure lagun eta adiskide Jesukristorekin ibiltzen ohitu gara eta adiskideek elkarrekin hitz egiten duten adinako askatasunez hitz egiten dugu elkarrekin. Amaitzeko, “Aita Gurea” esan.