Ignazioren arrastoak 20

Oharrak: Jesusekin ibiliaz jarraitzen dugu, azken unean lagun eginez eta ondoren ikasleekin joango gara gorputza gurutzetik jaitsi eta ehorztera daramatela. Ez dezagun ahaztu “prestatzeko otoitza”: berriro ere gure bizitza Jaunaren borondatera bideratzeko eskatuko dugu, Berpizkunde eta zorion iturri bakarra baita. Amaierako elkarrizketa azpimarratu beharra dago: Jesus sufritzailearen ondoan jarriko gara eta gure bizitzako konpromisoan jarraitzeko indarra eskatuko diogu. Amaierako elkarrizketan eta egunean zehar egin.

Eskaria: Aitari eskatzen diot Kristoren minean mina eta Kristoren larritasunean larritasuna sentitzeko dohaina izan dezadala eta Kristok nigatik bere bizitzaren amaieran jasandako nahigabe guztiengatik malkoak isuri eta min sakona senti dezadala.

Hausnarketak: Gurutzea Eliza Katolikoaren aldare gainean dago zintzilik eta meza oroitzeko dela gogorarazten digu, Jesusek bere bizia gugatik nola eman zuen bizitzen dugu berriro, heriotzaraino eman zuela bere bizia. Batzuetan, ordea, gain-intelektualizatu egin dugu  gurutzean jostea eta Jesusen heriotzaren misterio teologikoaz arrazoitu dugu. Batzuetan gurutzean joste horren ordez “urrezko gurutzea” jarri dugu, baina harribitxiekikoa ere. Gaur nekaldia “bere errealitate gordinean” bizi nahi dugu: irudikapenezko kontenplazioa erabilita, igaro dezagun denbora Jesus gizakoiarekin, heriotza mingarri eta mantsoa jasan zuen harekin, baita iraingarria ere, bi kriminalen erdian gurutziltzatuta. Egon gaitezen bere amaren ondoan, bere semea nola hiltzen zen ikusi behar izan zuen ama horren ondoan. Guk, XXI. mendeko kristauok, badakigu drama hau Jesusen berpizkundearekin amaitu zela, baina Mariak ez zekien. Ignaziar kontenplazioan Mariari lagun egingo diogu, Jesusen amari, berarekin batera urrunduko gara hilobitik eta ostatu hartu zuen etxera joango gara. Berarekin geratuko gara, berarekin egongo gara zain, han daudenei Jesus haurra zenetik bihotzean hausnartzen zituen gauzak nola kontatzen dizkien entzungo dugu. Semearen oroitzapenak entzungo dizkiogu. Berarekin batera egingo dugu negar, zerbait gertatzea nahi dugu berak espero bezala. Eta nor garen esango diogu: bere Semearen jarraitzaileak gara.

Jesusekin ahalik eta gehien identifikatzera gonbidatzen gaitu Ignaziok, guk geuk senti dezagula “Kristoren minean, mina; suntsitutako espiritua, hain suntsituta dagoen Kristorekin eta barne sufrimendua, Kristok nigatik jasan zituen sufrimendu ikaragarriengatik… Gogoan izan dezagun Ama Mariaren bakardadea, min sakona eta barneko nekea; baita ikasleen nekea ere”. Dena amaitu da. Amaiera da.

Kristo gure Jaun eta Erregeak gure munduan duen misioarekin jarraitzen du, gizon-emakume guztiak salbatzeko. Torturatuta jarraitzen du bere senideen bidez. Gurutzera eramaten dute behin eta berriro. Meditatu dezagun gure gizateriaren egoeraz eta eska diezaiogun Aitari gaur egungo munduan gurutziltzatutako Kristoren ondoan.

Testuak:

Mateo 27,1-66. “Gurutzean josi!” “Zer oker egin du, bada?” “Gurutzean josi!”.

Salmo 22. “Ene Jainko, ene Jainko, zergatik utzi nauzu?”

Salmo 31. “Jauna, zuregan dut babesa.”

Isaias 50,4-9. “Jauna dut lagun.”

Amaierako elkarrizketa: atzoko otoitzean bezala, gaur Jesus sufritzailearen ondoan egotea garrantzitsuagoa da gure hitz zalantzakor edo baldarrak baino. Gure elkarrizketan sentimenduaren, maitasunaren eta errukiaren sakontasuna sartzen jarraituko dugu, eta “bakarrik” Jesusi egingo diogu lagun. Amaitzeko, Aita Gurea.